Alle inzendingen over SIEREN

Haiku De magnolia waait, verspreidt levendige geur over het kerkhof. Prozatekst Begraafplaats de Bieberg bezuiden Breda heeft het aanzien van een wandelpark, waar ook mensen zijn begraven. In de lente geven bloeiende heesters een vrolijk aanzien aan dit graag bezochte stuk grond. De aanwezigheid van konijnen vogels, en allerlei insecten…

Een volle asbak en een leeg glas sieren de eenzaamheid.…

God het jou, edelbeen van rib, uit Adam gegee vir : die wêreld vir Afrika vir ons Land Stad of dorp vir die Huis van Aanbidding waar jy liefde vir jou man jou kinders koester. God het jou, edelsteen van goud, gegee : uiterlike skoonheid daardie eie, aan jou pragtige postuur daardie eie, aan…

Intens geluk en verdriet sieren mijn aanwezigheid en met de dood kan ik nu niet leven.…

Het zou de leden van het CDA sieren als ze de moed opbrengen om de partijleiding duidelijk te maken dat de achterban niet geïnteresseerd is in deelname van het CDA aan een kabinet met de PVV.…

Een treinstel vol goede moed, in de wanhoop der reislust, sieren glazen kasten mijn plafond. Ik lach bijna hardop, maar vergeten doe ik niet.…

Het zou de voormalig directeur van het Amsterdamse Stedelijk museum sieren als ze na de onthullingen die er over haar zijn gedaan af zou zien van de drie maanden salaris die ze na haar ontslag nog zal ontvangen.…

een stempel op mijn hoofd met wie ik ben wat ik doe en vooral ook, waarom grote letters sieren wat mensen van me denken dikke, vette zwarte inkt ja ik ben dat lelijke kind…

Goudgele kleuren waar je ook kijkt sieren de straten, bedekken de wijk Goud kleurt de paden, goud op het mos De hersfst viert nu hoogtij als je kijkt in het bos…

Kleine witte vlokjes sieren de straat in dit nachtelijk uur op de tweede dag van kerst ongerept glinsterend wit ik geniet van het serene beeld mijn lijf rilt van koude…

Geen grootse dromen dromen maar mild worden als de kleuren die in goud en rood de bomen sieren.…

Zij kromt haar rug als het roofdier -klaar voor de aanval- alleen is zij het die wacht op de blauwe vadervlek die straks haar pols zal sieren net als de armband om zijn sorry’s te verzilveren Maar ja, spijt komt altijd te laat en hoop te vroeg veel te vroeg……

als tranen vloeien over jouw wangen zie ik parels van verlangen langzaam in je ogen groeien behoedzaam zal ik ze polijsten laten glanzen in het licht als regenboogkleuren ze zullen je verzachtend sieren dan zal ik je bewieroken met bevrijdende geuren…

de dag verzinkt in avondlicht wolken sieren de lucht vol pluizige dieren en vage beelden in kinderjaren ooit genoten luimerend op mijn rug in lome zomerzon mijn ziel zo groen als gras het blad nog onbeschreven…

Kleine straaltjes zonlicht breken door hoge boomkronen maken een cirkel van licht op de bosbodem waar zij ligt in het zachte mos breekbaar en teer Nog slechts een kind vol mooie dromen bloemen sieren haar gezicht…

Sier-en postduiven hebben een prijs gewonnen In Veermans wilde loterij Zij mogen binnenkort weer vrij Europese orakels hebben zich bezonnen Maar klaaglijk kraaien haan en hen in het hoenderhok Ons is voorlopig nog ontnomen de kans op iedere gok…

Donkere dagen naderen met rasse schreden Gemengde kleuren vleien zich neer Gevoelens spelen op, ieder jaar weer Paddestoelen, zij sieren het heden De Herfst aanvaarden met heel zijn pracht vergt van velen ontzettend veel kracht.…

Het zou hem sieren als hij zou pleiten voor afschaffing van het celibaat dat in het huidige systeem nog steeds mensen in een onmogelijke spagaat tussen lichaam en geest brengt.…

oranje trekken ze omhoog in het rood wit blauw waait ook opnieuw openvallend fier wel een dozijn vlaggen en gebakjes sieren op en in een blik het Binnenhof hoezee een schoot beviel ik zing even mee in een deinende oranje gekleurde mensenzee…

Het zou de Vereniging tegen de Kwakzalverij, die alles op alles heeft gezet om Jomanda te laten veroordelen, sieren als ze de moed zouden opbrengen om ook hiertegen in het geweer te komen!…

hoe schaduwrijk is mijn tegenlicht als de maan zich wentelt boven nevelig moeras en strohalmen zich sieren met gevallen blaren als een satanische jas als de damp zich kringelend omhoog drijft en laat galmend gekwetter in alle omvang klijft is de dag gestorven en door de ongrijpbare duisternis ingelijfd…

mijn letters bleven hangen in maagdelijk verlangen naar papier wel inkt en kroontjespen altijd een handvol krullen voor de sier zinnen zweven binnen ondanks de tocht die in razendsnel verdwijnen de gordijnen zocht maar tegen het behang projecteerde zon met ochtendlicht mijn strofen in hun intieme samenhang…

ondergrondse taal verrijst met diepe klank versplintert de bodem in woordbedank geeft zijn uiting vol vermaak zet zijn minnen kansloos schaak blaast de stof van ’t oud geluid eist de aandacht voor zich uit verschreeuwt de fluister weg van hier maakt plaats voor orenstrelend sier…

O vrouw zo mooi Rijp zomerkoren Ruisende wellust Hoe graag zou ik je sieren Met een guirlande van zomerbloemen Geplukt uit het jade Van een zoet struweel De olijfboom Strekt zijn takken Als tedere vingers Als de verlokking Van warm sinopel In de schaduw van de pagode Vind ik het altaar Aanbid je nieuwe naam…

hoe diep je me maakt zo smal is het pad naar de hoogte waar dringen letterlijk kraakt dichter doe geen moeite mijn zinnen te sieren maak me enkel een feest van gedachten dat gasten nodigt tot vieren…

Bedreigde dieren straks is het te laat beelden die sieren enkel nog de gevoelige plaat.…

blaadjes op het terras liggen daar gevallen de bovenbuur weet het zegt de glimlach die daar altijd op-staat hij veegt onderaan de stenen rondom en laat wat kleur brengt zijn leven sieren tot later de herfst alles heeft verdord hij geniet ook en lacht zijn zorgen weg de wereld op straat ziet er vaak anders uit maar hier is hij thuis…

Zo'n beeld zou zeker mijn interieur zeer sieren....…

In een portiek van vroeger op het Europaplein blijkt alles nu er zo vroeg, oud te zijn Maar op één bij drie hoog achter de bel staat nu Van de Laar in sier met krul en bogen Herkenbaar, het gordijn blauw, de bruin gelakte deur en uit de bus het touwtje ook de geur Jij en ik we speelden met tijd en jeugd in huizen op een…

Nederigheid zou de mens moeten sieren.....…