Alle inzendingen over Schon

de wereld is niet te verklaren als de lichten zijn uitgedoofd kom, zo mooi als was je land ben jij mijn Irakese schone vraag niet waarom een foto in de krant je berooft van al je dromen.…

Oh, mooie donkerrode roos met je fluwelen blaadjes, met de dauwdruppels nog op je blad... Sta je daar heel achteloos, zo puur en rein... Zo mateloos mooi te zijn...…

Schoon gij mocht’et al bekomen, ’t Kond’ u dan ook slimmer gaan.…

Eens zag ik om mijn liefde sluiers glijden, En toen ze omhuld bleef, is mijn vreugd gevlucht.... Thans zijn de raadselnevels blauwe lucht, Die zich aan 't aangezicht der liefde vlijden.... Nooit zal mijn weeldekus uw wang ontwijden, Uw huivrende aanblik is mijn eêlst genucht: Woonde er begeerte naar u in een zucht, Zou 'k dan u aan uw minnaar…

Iedere morgen na het nachtelijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…

En beter is het niet tè schoon te zijn En niet te machtig en vooral - vooral Niet tè gelukkig; want geluk is nauw Der goden deel, doch mensen voegt het niet.…

Daar staat ze mij nu, mooi en mals, te grondewaard de schone hals gebogen... en, verdwenen, zo drage ik, verre weg, eensgangs, heur' witte en zwarte schoonheid, langs de ratelende schenen.…

Ik heb u lief, als dromen in de nacht, Die, na een eind'loos heil van éne stond, Bij de eerste schemering voor immer vloôn: Als morgen-rood en bleke sterren-pracht, Iets liefs, dat men verloor en niet meer vond, Als alles, wat héél ver is en héél schoon.…

Gij hebt ter wereld zoveel schoons geschapen. Hoe fel ik leef, 'k kan al uw vreugd niet rapen. Gun mijn verdoolde zinnen eindlijk rust. Laat mij één nacht lang en gelukkig slapen.…

Zij doorklieven binnen de dijken heel langzaam zoet het water met vele gewichtige tonnages de schepen diep naar binnen Zij schipperen de kade vol en maken schoon het schip door vlug het ruim te soppen en ankers omhoog te trossen Zij scheren vervolgens het nat snel vol tot over het schuim naar een nieuwe gezonken lading en opnieuw…

Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven De aarde zal zijn die dan naar ons niet vraagt. Gij weet dat ze altijd eendere vreugden draagt Als waar wijzelf ons aandeel van verworven. Wij hebben vaak haar blijde gaaf bedorven Door zorg die om de dag van morgen klaagt.…

Ik weet dat, als ik eruit kom, ik zo schoon en helder ben als een pasgeboren kind. Verder is het een etmaal lang verdragen en ondergaan.…

Die schone auto’s zouden plotseling remmen of juist op hol slaan. En de domme Amerikanen trapten er in. General Motors is weer de grootste en kan weer fijn auto’s met benzinemotoren produceren. Dat soort conservatieve krachten en andere ja-knikkers moet Obama bevechten om Amerika en de wereld snel een toekomst te kunnen bieden.…

Schoon wieder!…

En dat het heel belangrijk is, dat wij haar moeten helpen om gezond en schoon te blijven. De natuur heeft geen handen en armen en benen, om voort te bewegen, om dingen op te kunnen pakken. De wind kan wel dingen wegblazen maar dan verplaatst het slechts. Dus denk ik wel dat wij nodig zijn om haar te helpen. Is dit teveel gevraagd?…

Kortheidshalve noem ik enkele zwaktes van Frank: - de beste speler (Schöne) kreeg geen basisplaats - een talentvolle speler als Sinkgraven is onder De Boer alleen maar minder geworden - hij toonde onvoldoende vertrouwen in zijn topscorer (die hij er nota bene uithaalde toen Ajax nog één doelpunt moest zien te maken) - gebrek aan pathos langs de…

Schone lucht? Wat is dat ook alweer? Deze column is live te beluisteren a.s.zaterdag op www.lokaleomroepkrimpen.nl even na elf uur.…

Weerkaatsende stem galmt rond en verdeelt de klank met karakter ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer en trekt de aandacht, keer op keer Gedreven woorden verlaten haar mond en worden opgenomen door aandachtige oren niet één letter gaat ongehoord voorbij en dwarrelen in beminnende zinnen rond Gebarend vertel ze haar eigen verhaal luchttekenend…

Ik heb er schoon genoeg van, riep de man Bij harde vakbondsacties in de schoonmaak Vandaar dat ik hier fel over mijn loon waak Want dat is iets dat best royaler kan En toen ik naar zijn inkomenseis vroeg Toen zei hij kort en bondig: schoon genoeg…

Schoon oogen, die vermeucht te nemen en te geven De sielen die ghij wilt, door uwen harssenstrick, Die met het spelen van een vriendelijcke blick Soo vaeck ontsteeckt en bluscht de vlamme van mijn leven, Ach, in wat dampe moet mijn siel onseker sweven Door wrevle nijdicheit en 't ongeval vol schrick, Met haer verbolgen storm en swarte wolcken…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis…

Rietje schoon, bochtje schoon, dop en fles schoon en dan komt er een opmerking van Sabientje, die zegt: wist jij dat er speciale ragers zijn om die dingen schoon te maken?! Nee dat wist ik dus niet, anders was ik daar wel naar gaan kijken! Maar zo zie je maar weer, zeg nooit dat iets niet kan, want vaak: gaat het dus wel!…

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin Vergiffenis in liefde Weet einde noch begin. Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mezelf weet De zwakheid van mijn hart De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven Omdat ik in mijn groot gemis U toch niet meer kan schenken Dan wat vergiffenis.…

Een bankje in de zon. Ik zie de heide en ben net klaar met mijn natuurgedicht. Een schaars geklede schoonheid komt in zicht. Met gratie gaat ze zitten aan m'n zijde. Ze zwijgt. Ik hunker naar contact met haar en twijfel, doch besluit het maar te wagen om luid het nieuwe versje voor te dragen en dan te wachten op d'r commentaar. Ik start…

Het recyclen van wegwerpluiers is een schone zaak.…

Schoon is de dag zonder zorgen Schoon is de dag van de lach Schoon het besef om te leven het besef dat je ook huilen mag...…

Maar de Schone gaf geen kik. Het zat voor zich uit te staren, nerveus reikhalzend naar de glazen toegangsdeur. Het Beest nam een doosje Pulmol uit haar damestas, deed het dekseltje open en bood haar een hoestbonbonnetje aan. Doordat het lieve ding het niet opmerkte, stootte ze haar zachtjes de arm aan. Het jongske schrok gemeend.…

bij te staan maar ook de tijd is doorgegaan Zo maar op de vensterbank Een lijstje aan de muur of uitgestald in moeders notenhouten kast Dragen zij voor altijd de herinnering Dragen zij nog vaak de loden last Want achter al die mooie kleuren en Achter al het uiterlijk vertoon Denkt zij nog aan andere dingen niet alles was zo mooi en schoon…

Zit daar nog steeds mee met dat 'vergrijpen om' met 'aan' handtastelijk aanvallen zich wederrechtelijk trachten toe te eigenen Walgelijk ontroerend hoe jij de nostalgie weet te wekken af te doen als niemandalletje dat niemand anders kan op je hoofd gaat staan je laat verwonderen hoe zwaartekracht je jurk overvalt mijn stem die spreekt…

Zijn lichaam is al eeuwen zo verstard en zijn souplesse zag men onverhard gewoon altijd als knappe jongeling Nu eeuwig en geteld wel vijf icoon werd hij opnieuw volmaakt verfrist en schoon…