Alle inzendingen over Sterre van Rossem

De wegen die hij op een kaart aangeeft, zijn nog niet gelegd Soms zit hij er tot het morgen gloren zijn haar van stoffig grijs tot oranje breed ogen geleidelijk aan melkwit, zijn spinnenvingers vergaan met de schaduwen langs de rand Sterre van Rossem is geboren in 1984, de geboorteplaats is mij onbekend.…

Van mij mogen die markante Van Rossems nog veel meer steden gaan bezoeken en de parels ervan aan ons voorleggen en uitleggen.…

Lieve woorden stokken in mijn keel... "Het spijt me schat" is zelfs te veel Elementaire dingen, basis van liefde opgesloten in mijn hoofd Verward in vele woorden, gesmoord door mijn gedachten... ZWIJG IK... Niet in staat te geven: liefde ben ik opgesloten in mijn hart Harde woorden, verdriet en pijn keren het tij Delen wil ik liefde…

Met tranen in mijn neus en ogen val ik bijna van uitputting in slaap. We hebben al genoeg kwetsende dingen gezegd. Je ligt naast me met je sterke lichaam. Je hart ligt verspreid in stukjes over de vloer. Ik zoek de mijne nog. Ik probeer uit te leggen. Je snapt het niet, je kan alleen maar huilen met woorden die uitdrukken hoe ik je gekwetst heb. Ik…

- als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid– – een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan– – in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend in hun staart ze heeft– – geen tijd om goed te kijken– – als een vollevaartig-voertuig raast ze niets-ziend door de straten– ..langs de steen waar de mier slaapt.. .…

Ik blijf de neonborden als vertrouwd en eeuwig zien Al zijn verkeerslichten geen bomen, ze zijn vaak even groen. De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de anonieme koplampen zonder ziel vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad. Passief te worden meegevoerd tussen huizen die nooit zullen buigen Flats die slechts het licht weerkaatsen…

Is het doorsnijden van banden niet een té simpele route Zelfs het ei waar ik op broedde heb ik drastisch uit het nest gegooid Ik wil het heus wel leren maar het kraakt zo in mijn hoofd als ik mijn ogen sluit en luister naar de schaal onder mijn voeten.…

Een silhouet tegen een rode komeet landt even op aarde om adem te halen Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet. Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen Hij fraudeert, om al zijn succes te betalen, met iedere kant van de dobbelsteen.…

Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen toppen van een zelfgebouwde stad roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn schouders op de koepel van een grote glazen lach Diep daar beneden produceren / consumeren de geprogrammeerde…

Teveel cynisme is ook niet goed voor een mens Ik zou je het heus wel door mijn roze bril laten zien als je niet schamper de andere kant op blikte Meld je maar aan bij Luck Ensurance BV en verzeker je ervan dat er nóóit iets mis zal gaan Misschien zie je daarna dan wel de zomer (en de meeuwen en de kleuters en de kevers en de zee) Of mekker…

Ik loop door mijn gedachten Tot ik bij de achterkamer ben De snijdende pijn die nooit went Hoe lang ik ook zal wachten Voorzichtig open ik de deur Mijn gezicht bedekt met tranen Mijn spiegelbeeld in alle ramen Met in mijn hart een grote scheur Ik wil zo graag even terug Naar alles wat ik ooit liefhad De voldoening in mijn hart Heel even…

Zo zeker als het is dat er altijd elites zijn geweest, of ze nu groot of klein waren, formeel of informeel, zo zeker is het ook dat degenen die niet tot de elite behoorden het gedrag van de zittende elite scherp afkeurden, maar tegelijkertijd de geheime ambitie koesterden in de elite opgenomen te worden, of, indien dat onmogelijk was, zelf een nieuwe…

We hebben geen behoefte aan een nationale terrorismecoördinator, maar aan een nationale paniekbestrijder.…

In feite is de hele islamisering een fantoom. In Nederland vormen de moslims 5 procent van de bevolking, in de gehele EU 4 procent. Hoe dergelijke kleine minderheden de rest van de bevolking zouden moeten islamiseren, is altijd volkomen duister gebleven.…

Zo stel ik mij dat voor… En zo culmineert mijn ergernis tot de derde macht: het geklungel van Oranje, de onbeschaamdheid van SBS 6 en boos op Van Rossem omdat die geníet van ergernis……

Dat Van Rossem in deze de statistieken aan zijn zijde had, deed er even niet toe. Gelukkig mag de bebaarde brompot tegenwoordig weer. Dagblad Trouw nam begin dit jaar de tien geboden met Van Rossem door. Daar zette hij zijn narrenmuts af, maar gelukkig bleef de ironie. Een bloemlezing.…

De televisie maakt van elk incident een crisis en de televisiekijkende kiezer laat het oordeel en de eventuele interventie niet meer over aan zijn zuilenelite, maar moppert zelf over het klaarblijkelijke onvermogen van de gekozen bestuurders om al die crises snel en pijnloos op te lossen. Zo is haast onvermijdelijk het beeld ontstaan dat de elites aanhoudend…

De historicus Maarten van Rossem vindt de hele excuses-carrousel vanwege het slavernijverleden waanzin, mode en onzin. Niet doen. Het is nooit goed. Dat het nooit goed is, blijkt alleen al uit het feit dat de regering eerst werd verweten te talmen met de excuses.…

Sterren in de nacht Stralen helder licht Schitteren in kracht Scherpen het inzicht Toveren in pracht Tekenen het verhaal Tedervol gebracht Tastbaar duizendmaal Ergens klinken klokjes En muzikaal gezang En daarna sneeuwen vlokjes Eeuwen winters lang Ritmisch spelen koren Reiken je de hand Reizend langs vele oren Raken harten, in…

reik mij de hand ik beloof jou de sterren loop met mij het leven tegemoet laat de wereld ontwaken om jou te beleven breek uit nevels die harten omsluiten en de zon zal jou raken elke dag weer zonder jou sterft een ster een belofte in mijn hart…

Jouw ogen zijn als sterren Fonkelend in een oneindige duisternis Onbereikbaar. Onbemind.…

woorden, die, uitgesproken, bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind je wangen warmen, ze zo blinken van lichtweer, twinkelend de vallende sterren…

hou me nog staande in een kleurenstorm met penselenpracht geschapen een dans –droomrijk mag ik me gelukkig prijzen- maakt zweverig genot ik schets de nacht die sterren meer verdicht maar ruimte laat me open tot morgen in een ander licht ontwaakt…

“Sterre, een kerstkind”, zucht ik. Het is mijn laatste zucht. Een zucht van verlichting.…

Lachend in de sneeuw, met de maan die sterren verlicht. Komt de gloed van jouw weerkaatsing, teruggevallen op m’n gezicht!…

En gesp ik 't harnas aan, Ik volg geen vreemde daân; Op Rossems heldenspoor, Zweeft mij, in stralend licht, Het beeld der zege voor. Ik ben uit Gelders bloed! Oprecht is mijn gemoed; Aan eenvoud heb ik lust; Met pracht en weeld komt zorg; Genoegzaamheid baart rust.…

U bent onderdeel van een wereld die verkeert in wanhoop.…

In Doetinchem stond ik bij het station de zon bescheen perron en mensen en uren stond ik stil te wensen dat jij nog steeds diezelfde blijven kon. Er moet op dat station een spiegel hangen want plots verscheen weerkaatsend licht het lichtte op; jouw lief gezicht nog steeds door blonde krul bevangen. De tijd verdween, want stond toen stil…

We gaan weer verschrikkelijke maanden tegemoet, omdat we ongelukkigerwijze een voetbaltrainer hebben die ons elftal gekwalificeerd heeft voor het WK.…

Maar het wonderlijke feit doet zich voor dat Nederlanders, die nooit een boek kopen, plotseling dat boek van Dan Brown in huis halen.…