Alle inzendingen over Uwe Mundlos

Via haar vriend Uwe Mundlos, de zoon van een professor, kwam ze in neonazistische kringen. Later voegde Uwe Böhnhardt zich bij hen. Het drietal was lid van de NSU (Nationaal-Socialistische Ondergrondse). Ze pleegden 10 moorden, 14 bankovervallen en enkele bomaanslagen.…

Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op den grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…

Wat is dat toch een leventje van u, Alles te doen met uwe kleine handjes, Zo klein en fijn weglopende in de randjes Der mouwtjes, die weghouden in schaduw Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes, Zij knabblen al wat komt over de randjes Van uwe lipjes, nog van kussen schuw.…

Die in Hispanjen zijt Geroemd zij Uwe Bal Aanname Uw Coninckrijk kome, Uw wil geschiede In ‘s Gravenhaege als op het voetbalveldje Geef ons heden Kalou en ons dagelijks partijtje En vergeef ons de zit op onze krenten Gelijk ook wij vergeven aan de nemers van Uwe percenten Leid ons niet in balverliefd thuis verblijven, Maar verlos ons door schenktax…

In iedre voren laat het gebaar van Uw meedogen rústig zaad; uit Uwe liefde is kalm een rozen-meer geboren; Uwe genade laat de zon meewarig gloren; en in mijne ogen brandt de vreê van Uw gelaat...…

Gij gaaft mij goeds uit uwe geest en preest Mij voor uzelve, bracht ik daarna voort Uw goed in schoon verband van woord met woord, Maar minder schoon dan 't in ú was geweest.…

Gij gaaft mij goeds uit uwe geest en preest Mij voor uzelve, bracht ik daarna voort Uw goed in schoon verband van woord met woord, Maar minder schoon dan 't in ú was geweest.…

O, dit geluk bij u te zijn En al ’t andre te vergeten, Alleen te leven van het weten: En ik ben de uwe en gij zijt mijn!…

Terg mij niet met uw spel van lonk en lach; laat mij vergeten, dat ik in de droom eenmaal als vrouw in uwe armen lag.…

Als gij mij éens slechts kondt vertrouwen, En Uwe vleugels saam woudt vouwen, Om aan mijn dis, bij fruit en wijn, Mijn gast te zijn, Dan zou mijn huis geheiligd wezen, En na Uw heengaan zou ik lezen In ieder ding, als in een boek, Van Uw bezoek.…

O, zomer, met uw lokken, glanzend gouden, En met uwe ogen, blauw gelijk de wanden Van 't rondend hemeldak, en sneeuwen handen, Die bloemenslingers slank gebogen houden!…

Hij, die uwe wortels dekken, Was een vriend der zoete min! Ook uw vruchten, edle wijngaard! Hebben vaak zijn ziel verheugd! Speelgenootjes! laat ons zingen! Hier rust onzer aller vriend!"…

Wat mocht bij dit hooghartig neen nog baten tegen de bittre wrok van uwe mond?…

Lust en smart in uwe banden Werd hetzelfde hemels brood: Eindloos zoet uit uwe handen Laav' de laatste teug, de dood.…

rok* tsaam dobbelden en tuisten*: Ik ben 't, ô Heer, ik ben 't die u dit hebt gedaan, Ik ben de zware boom die u had overlaen*, Ik ben de taaie streng* waarmee gij ging gebonden, De nagel*, en de speer, de gesel die u sloeg, De bloed-bedropen kroon die uwe schedel droeg: Want dit is al geschied, helaas!…

Ze steekt een hand uit en voelt een andere, de uwe.…

Hoe gulzig is het gers en goed om in te baden tot boven uwe boeg*, o gierig* rundervee, dat, in de oude stal, hebt oude voederbladen en vuile draf* geteerd, zo menig maand alree! Hoe geren zie ‘k u, hoorne omhoge, neuzegaten wijd open, almedeens, in ‘t gulzig gers gelaten! Ge'n weet uw weelde niet, noch uwe weg!…

Ze verleidde me met al haar charmes Ik ging op haar avances in We beleefde een nacht vol passie Dacht dit is een heftig begin Maar toen ik tegen haar aan wilde kruipen En zei "ik ben voor altijd de uwe" Begon ze me met huid en haar te verslinden En zei "ik ben de zwarte weduwe"....…

Mijnheer, pardon, ‘k bedoel: Uw Excellentie, U, zo Hoog-Edel en Zeer Hooggeleerd, aanhoor wat slaafs Uw dienaar suggereert, met Uw welnemen, Uwe Eminentie. Een titel die bij uitstek bij U past, Uw Hoogheid, is: Zelfingenomen Kwast.…

Aan Louise Ik droomde deze nacht, dat, door de min verbonden, Ik de uwe als Adam ware, als Eva gij de mijn’: Ik weet niet welke snode zonden Er toen door ons bedreven zijn; Maar, toen de dageraad mijn zoete dromen kwam storen, Heb ik het paradijs verloren.…

Zegen deze' avond, God... in iedre voren laat het gebaar van Uw meedogen rùstig zaad ; uit Uwe liefde is kalm een rozen-meer geboren ; Uwe genade laat de zon meewarig gloren ; en in mijn ogen brandt de vreê van Uw gelaat...…

Vanwaar begint men best t’ ontvouwen uwe lof? Uw bouwheer Grunus moet u tot zijn wijk verkiezen, Zo vroeg vóór Christus’ komste, en bouwde hier zijn bof; Of liever, zo men zegt, de broer van ’t hoofd der Franken Ontworp u, arm en slecht.…

Jesu, wijs en wondermachtig, weest mij, arme knecht, indachtig, leert mij spreken uwe naam; Jesu, maakt, ofschoon onweerdig, te uwen lof mijn tonge veerdig, te uwer eer mijn lied bekwaam!…

(*-Geheel de uwe)…

Maria met Uw hemelkroon, Geeft uwe voorspraak tot de Zoon, Dat Hij ons koom' te horen. Op Uwe zachte trede ga, Dat hij met hemelse genâ In onze hut mag gloren.…

Waar sterrenstof mij omringt Gedreven door kosmische stralen Waar mijn geest de kracht ontvangt Doe ik omvattend op u nederdalen Open uw aura voor dit magisch moment Zowaar ik het beheer en geeft u door het helende Mijn handen signalerend uwe serene ziel strelende…

Een spree van witheid, ongemeten, ‘t zij waar ge uwe ogen vlucht, ligt overal gespreid; ‘t is snee' tot in uw huis, ‘t komt snee' door al de spleten; ‘t is snee', ‘t is immer snee', en al sneeuwwittigheid.…

Waarom niet heel mijn hart ontgloeit bij 't schittren van de reinste schatten dat elk gemoed naar 't uwe trekt? Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel, in wondre wonne* en zonneschijn; maar 't leven kwam, de sluier viel, die 't al met toverwaas omschemert, en naakt bleef de aarde als een woestijn.…

Het teerste roze, het zoetste goed; mijn mond verlangt naar uwe weelde. Uw zoenen zijn als zacht satijn, waarmee gij mij ten dode streelde. Herboren tot gedeeld genot; uw welving volg ik in het laven. Gij drenkt en kust mijn lijf tot lust; hoe stilt gij mij tot overgave.…

hij bewaart wind in zijn grot soms zuigt hij de longen vol bolt wangen en laat hem los hij schenkt tegenwind in een dichtgestropte zak aan de held die doolt zeilt op uwe zee matrozen zaten te gissen aan boord pulkend aan de knoop tot hij ontsnapt de bestemming wijkt de reis is verstoord…