Alle inzendingen over VERDRIJVEN

Als we slechte wetten aannemen, zullen de goede wetten verdreven worden.…

VERJAAGD Een ooievaar wil wel eens lange zwerftochten maken. Hij kan neerstrijken in een voor hem onbekende polder. De reigers die in dat wijde land wonen, dulden zo'n indringer niet. Met rauwe, woedende kreten vliegen ze op de ooievaar af, die daar roerloos staat. De welbekende, legendarische babyleverancier vliegt statig op, gaat bedaard weg,…

Jouw warme lippen verdrijven alle kilte kussen zacht stilte…

Armen vol warmte verdrijven de kou, ik tintel in jou, jij proeft mij geluk is wij…

De geslaagde opstand tegen Kadhafi's Afrikakorps laat één ding duidelijk zien: tirannen kun je het beste verdrijven met de machtige hulp van boven.…

Het was heel vreemd Het te ontmoeten Onbekend voor mij Kwam het binnensluipen Zonder te groeten Toen men het herkende Was het gruwelijk mis Het wilde niet meer wijken Omdat kanker nu eenmaal zo is Toch zal ik vechten blijven, om de binnensluiper te verdrijven…

Somtijds tastten de ouderen nog wel eens in de duistere diepten van hun geheugen en trachtten uit te maken of in de eerste dagen van de Opstand, in de eerste tijd na de verdrijving van Jansen, de toestand beter of slechter dan nu was geweest.…

vertel me wie ik ben en ik zal jou beschrijven eenzaamheid verdrijven mond en oren zijn vertel me wie ik was en ik zal mij vertonen vuile was verschonen hand en voeten zijn vertel me wat ik word en ik zal jou geloven met hart en ziel beloven altijd hier te zijn…

Even leek je stem mijn stilte te verdrijven. Even maar, slechts even ging het op liefde lijken.…

Na al ons pijnlijk tijd verdrijven weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik jou nog zeggen moet, en toch zit ik dit vers te schrijven. Hoop op slagen heb ik al niet meer, dus dat het aan jou is, is gelogen, maar in de weemoed in mijn ogen lees je steeds de strekking weer.…

Nu zijn gezinnen in Amerika In wéér zo´n soap van huidskleur aan het ruilen Zo blijven ze de beeldbuis maar vervuilen En steeds komt iets waanzinnigers daarná De enkeling die nog zichzelf wil blijven Zal men vanzelf ooit tot een soap verdrijven…

Naar alle verschijnselen te oordelen, ben ik nu aan de tweede kater toe, de kater van de kater, de laatste, definitieve verdrijving der alcoholdampen, die altijd met enige loomheid gepaard gaat, enig hunkeren ook, als naar een waterrijk en biervrij leven.…

waar het geluid van stilgezwegen woorden oorverdovend in het niets verdwijnt het lachen naar elkaar voor even verdwenen zichzelf hernieuwt in smekende ogen verdrijven stormen zichzelf in een zucht stilte verschijnt in schuilende armen…

Mocht je weten dat ik aan je denk dat mijn leven zich ontvouwt rond de plooien in de tijd van wel en niet dicht bij je zijn Mocht je weten dat ik aan je denk schenk dan leven aan mijn dromen zorg voor 't verdrijven van de tijd van dromen van tot werkelijkheid…

Dus vraag ik, om dat angstbeeld te verdrijven, of u mij een placebo voor kunt schrijven.…

een kaarsje wit en gebroken ver weg van de mooiste avond klein stukje van de zee die mooie zee van licht nu alleen en gebroken eenzaam in het donker toch zal het ooit weer branden oplichten in het donker en de eenzaamheid verdrijven…

lied van de wind ontroer hun zwijgen want stilte huilt de eenzaamheid waar zeeën van wit als bloementroost het rijk der schimmen even verblijden zal het zonlicht ten dans de kilte verdrijven ons hart zingt een lied het lied van de wind…

Tijd bestaat niet voor spelende kinderen,tijd kan helen maar ook hinderen Tijd verdeelt ons hele leven,je kunt 't geven moet 't nemen Tijd verdrijven,tijd voor liefde in tijden van haat Doch voor wie wacht komt alles steeds te laat...…

Ik kan haar nog altijd niet verdrijven. Er gaat geen dag voorbij, soms nog geen uur, waarin ik niet aan haar denk. De meeste tijd haat ik haar. Ik verbeeld me dat ik tegen haar tekeerga, haar in het openbaar verneder. Ik wil haar zien knielen, smekend of ik haar terug wil nemen!…

Hopelijk gaat het Iraanse volk de regerende machtswellustelingen verdrijven.…

Liefde zal dan schijnbaar verzinken om daarna op te rijzen, zachtzinnig haat verdrijvend.…

de ruit spiegelde licht half doorzichtig zag hij zich getekend als volleerd figurant transparant naast een langbenige schone met wenkende ogen slechts gescheiden door een breuk ze verbeeldde meer dan het tijdelijk verdrijven van zijn alleenzaamheid maar hij was al gehard door opgeloste fata morgana’s en knipoogde alleen…

Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond, de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt. --------------------------------------------------------- [NB: het auteurschap van Marnix van Sint Aldegonde is wetenschappelijk gezien niet onomstreden]…

Woorden ontbreken om gevoel te beschrijven dwalend en dolend in denken en doen Berusting, verlichting gedachten verdrijven verwijten verglijden in grenzeloos toen Gelouterd, geraakt gelezen, gesproken gehoopt, niet gevonden verloren, verdoofd Gezocht en gebeden voor letters en woorden getikt niet bezeten ooit héb ik geloofd ...…

in die eeuwig strelende wind aanhoor ik jouw gefluister raakt mij als lichte regen tranen, immer zacht schenken ogen hun diepste kleur aan gebroken regenbogen verdrijven zij de helderheid als de nacht ze langzaam sluit herleeft jouw lach in dromen kleurt zij al het grijs toch zal ik het horen als de fluistering der wind…

tussen sokkels en gebroken zuilen die klagen in de wind stoeien witte vlinders op de handen van een kind marmer glanst koelbloedig onkruid groeit gezwind een geur van wilde tijm bloost op de wangen van het kind naar een land om van te dromen ben ik amoureus teruggekomen om tussen druiven en olijven ook wat weemoed te verdrijven.…

Ze bidden om de boze geesten te verdrijven uit wat ze proberen te telen en ze bidden met tragische regelmaat tegen elkaar, tegen onheil als gevolg van menselijke boze opzet.…

Sterren zal ik voor je halen En ze in je trieste ogen doen Zodat ze weer gaan stralen En ze je van verdriet ontdoen Je lichaam zal ik wrijven Waardoor je hart kan warmen De ijzige kou zal ik verdrijven Als ik je vasthou in mijn armen Ik zie je immens diepe pijn In deze trieste, moeilijke tijd Maar je hoeft niet alleen te zijn 'k Wil…

Dans in het licht Laat jou de eenzaamheid verdrijven. Zodat zelfs op de mistigste vlaktes, de zon me nog kan halen. Dans in het licht. Laat jou de woede sussen. De woede over de eenzaamheid die de dood heeft gebracht.…

of een gum al de contouren van de bomen heeft gewist resten slechts de vage vormen van de bomen in de mist roerloos hangt de dichte nevel de geluiden zijn verstild koude wringt zich door de kleding al het leven wordt verkild vogels laten zich niet horen de omgeving wacht verstomd tot de mist zich laat verdrijven als de zon tevoorschijn…