Alle inzendingen over Verbroken

Op het spoor Een zwaaiend handje Heel even maar En toch zo duidelijk Even verbonden Met een moederhand Ineengestrengelde vingers Klein en groot Woest verbroken Getrokken uit de veiligheid Heel even maar En toch zo duidelijk In de trein Een zwijgend mondje Ogen die spreken Een vuist gebald…

In schier onmogelijke taal gaat het gerucht dat wat verbroken of gebroken is zijn eigen schoonheid heeft en niet verloren is. Dat staat vast, onomstotelijk, zegt het gerucht.…

Je koffiekop bleef liggen, Roerloos op het parket, Alsof het nooit, Met brute kracht, Van de tafel werd gestoten. Alsof je nooit, Boos opstond, En ik niet huilde, Toen de deur werd gesloten.…

De toon, de klank van je stem Verandert met het uur Ik ben weg, zegt de toon Het is over, zegt de klank Al luisterend voel ik de afstand die uur na uur ontstaat Zoekend tussen de woorden Hoor ik jou niet meer De lijn is verbroken.…

De letters betekenen teveel om de leegte te schetsen die bleef na enkele woorden; 'iemand anders' en dan die naam --------------------------------- http://verlorenwoorden.web-log.nl…

Als ik nu jouw sleutel in het slot zou horen, dan zou ik meteen rechtop gaan zitten en de stralendste glimlach zou op mijn gezicht verschijnen... Als ik je nu zou zien, zou ik in je weg willen kruipen, om je vervolgens nooit meer te laten gaan... Als ik je nu zou zien, zou ik je willen zeggen dat ik van jou hou en samen met jou door het leven…

Mijn kaars brandt aan twee kanten het vuur vlamt verteerd door gedachten Verlicht en verloren verwacht toch verdwaald verdoofd en verspeeld vlinders vermoord Een vlucht naar het einde gezwommen verzopen vechtend tegen de stroom in vermoeid verbroken ...…

Ik zie het in je ogen ze bekijken mij zo ijskoud ik kan lezen wat er staat, lief zie dat je niet meer van mij houdt Ik kan het niet meer veranderen kon ik maar mijn leven dromen dat wat er tussen ons is gebeurd had allemaal weer goed gekomen Ik weet nu, wij samen zijn een boek dit is was ons laatste hoofdstuk teveel ezels-oren in de liefde…

Dat gebeurde onder de Bodhi-boom, waaronder Boeddha zat, geheel individueel, terwijl hij alle banden met de maatschappij, de cultuur en de religie had verbroken; alle banden had hij verbroken, hij was volkomen alleen. Dan komt God van alle kanten, uit alle richtingen, omdat hij overal is - en Boeddha werd een God.…

Een kreet om aandacht In dit onfeilbare landschap De betovering is verbroken Rivieren verdrogen Tranen stromen in de meander naar De Dood…

Oorzaak en gevolg hebben dit maal een heel diepe betekenis, daar met deze daad de onbevangenheid tussen bevolking en koningshuis voor altijd verbroken is. Mijn innige deelneming voor heel de bevolking van Nederland inclusief de leden van het koningshuis.…

Daar komt nog bij dat van alle artsen, toch al niet de gezondste beroepsgroep, de psychiaters het hoogst scoren met verbroken relaties, verslavingen, psychische klachten en dood door eigen toedoen.…

Nog een leven vol met dromen, met beloften die zijn verbroken. Vriend, je stierf veel te vroeg.…

Amerika heeft altijd wel iets geks: Omdat daar een relatie werd verbroken Heeft een mevrouw wat bomen aangestoken Met, naar men zegt, de bonsbrief van haar ex Terwijl die bossen juist verloren raken Omdat haar vlam het maar NIET uit wil maken…

Ik heb het gezien, gehoord en geroken alles opgeslagen, ooit voor altijd toch is de belofte zo snel verbroken zonder foto of souvenir is het kwijt sinds jouw vertrek niet meer opgedoken maar verkwanseld, in de uitverkoop der tijd…

Van contact is geen sprake, ik blijf dus verstoken, er maalt in mijn hoofd dus maar één woord: VERBINDING VERBROKEN!…

tot enkel afdeinzen werd ik genoopt toen gij mij, tersluiks, met dingstigheid en schier veinzen mijn edele gevoelens jegens u lafhartig had gesloopt gij zijt slechts onbeholpen; onkundig ene genegenheid met waarde te stolpen…

Als hartstocht is verijld betovering verbroken wat rest van liefde dan zoete herinnering van spanning zonder boog Als hitte is geluwd lichamen verouderd wat rest van lust dan warme heimwee naar het vuur ongeblust Als stilte is gevallen sprankeling ontprikt wat rest van samen dan stil verlangen naar lange uren zonder eind…

En die belofte heb ik nu verbroken, je hebt het recht te weten wie je echte moeder is. Ze leeft nog, waar.. dat weet niemand, we hebben gezocht en ik heb haar niet kunnen vinden. Nu, Mathilda, ik laat je geen fijne erfenis na, maar ik hoop dat je ooit verenigd wordt met je moeder. Zij die dezelfde naam draagt als jij.…

Een bloem opgesloten in een hart is nooit een bloem geweest hij heeft gebloeid hij gaf de Geest een egoistisch bloemenkind dat nooit een ander heeft bemind circuit gesloten nooit verbroken de vreugde in de kiem gesmoord.…

De stilte slechts verbroken als de wind zucht.…

Verscheurde lijnen gebroken gedachten gegeven woorden gevoelens verkrachten Geroest op het vlies gesmeed vastgeklonken verankerd gebrand aan vurige vonken Verbroken lijnen getekende vlammen het oog overdonderd emoties verlammen…

In de langzaam oplichtende ijle morgen wordt de stilte verbroken door zilveren vogel tonen. De nacht lost op en verdwijnt in het steeds helder wordende licht. Een nieuwe dag is geboren. De betovering wijkt. De nu nog jonge dag wordt al alledaags.…

Ach, je hebt het niet gezegd maar ik heb het wel gehoord Wij zijn niet alles omvattend ik heb gedacht van wel En ik hoor nog je zweeg in woorden en sprak in stilte En ik heb geleerd tussen de regels door te lezen maar ik vergat het veel te vaak…

Ik was op een keer verliefd op een meisje Al hadden wij de enorme hoeveelheid seks, typisch voor beginnende minnaars, Toch ging het niet zo best tussen ons We lagen elkaar niet, we waren te verschillend, we hadden nooit eens 'een goed gesprek' Op een dag verloor ik - puur van de zenuwn om onze slechte relatie - mijn stem…

waar stilte verbroken het zwijgen verstoort immens verdriet harten raakt stukgelopen dromen het vallen van een traan gefluister in harten liefde laat gaan breekt verlangen haar eindeloos ritme hoor ik de tranen huilen in jouw hart…

gebroken jouw kleuren die op sterven liggen in dromen van teerheid o, dat gewetenloze licht in droomzoet treuren onrust in bevende droefenis banden verbroken in hartstocht van onwil in mengeling van smart en zegen zag ik jouw toekomst schuimbekkend voorbijkomen…

Hoewel zij het nog niet beseffen, is de geborgenheid voorgoed verbroken. Ze waren zo graag in bescherming gebleven. Maar het was genoeg geweest. Ze moesten beginnen leven en baanden zich een weg naar het onbekende. Naar het einde van de tunnel. Het kwam hard aan, maar dat was het begin van hun bestaan.…

Elk woord Is één teveel Een glimlach verwijderd Van het doel Bonkt het hart ons in de keel Gaan we verder Op gevoel Nog geen woord gesproken De stilte niet verbroken Twee die zich verbinden Met slechts één doel voor ogen Elkaar beminnen De stilte onbewogen…

me keek met haar gedachten langs me streek en kleurde sloeg mijn ogen neer zocht houvast en in haar lach vond ik mezelf toen weer beantwoordde haar blik met alles wat ik in me had en zag voorbij haar ogen gevoelens die er niet om logen ik heb haar hand gepakt zonder woord is er gesproken wat toen bezegeld is zal nooit worden verbroken…