Alle inzendingen over Wa

De jonge kiekt ok en hij prakkeziert ‘r ovver wa-t-ie opa’s nog mèr ken vroage. En wa zin dè, Opa? Dè zin zwarte bizzeme, jonge. En ze zin rowd, Opa? Dè kumt dè ze nog gruujn zin, jonge. kelver = kervel bizzeme = bessen…

Wordt de verrassende ‘WA’19-look’ een blijvertje? Kan de WA-baard de benarde sector der barbiers nieuw leven inblazen?. Zit er, komende derde dinsdag, al een eerste WA-imitatie tussen de genodigden? Het was de Franse komedieschrijver Molière die opmerkte: ‘de wereldheerschappij is in handen van baarddragenden’. Weet de Rijksvoorlichtingsdienst dat?…

Oranje-plaat en geen WA. Agenten bezorgden hem met recht een zestal prenten. Ook namen zij de brommer in beslag. Ze zeiden nog: 'Geluk is met de dommen: je hoeft niet in de cel. Je mag niet brommen.'…

Dochter komt thuis, na één weekje weg, in haar hand een héél klein pakje, ik zeg wa's dát nou? Ik maak 't open, is 't een minimagneetje er staat op geschreven, Als moeders bloemen waren, ben jij 't die ik plukken zou!…

Gesprekken over frieten en bouletten, over wat nu precies een pekelharing is: Jongen: "Nonkel, wa is da, ne pekelhoaring?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Nonkel! Wa is da? Is da vis?" Nonkel: "Ja, das vis." Jongen: "Zijn da slakken?" Tante: "Ge moet da in a frigo zette." Jongen: "Of mosselen?…

‘t Er - daar dei - deed wentel-winkelwentelen - zigzag bewegend rompelend - rimpelend m' ha' gezeid - men zou gezegd hebben en - eerste deel van dubbele ontkenning niet - niets loech - lachte wa' - was…

Uit het verscheurde België zingt een bandje: ‘Makkik binnen makkik binnen om een lieke te beginnen over de dinges die kik mij ammaal herinner uit de goeien ouwen tijd van rekenen en vlijt een leven zonder zorgen ambitie of spijt drei keer durven was doen maskes plagen liefde vragen en al wa ge zegt da waarde zelf me a broek in den helft…

WA van Oranje werd in Londen verheven tot ridder in de orde van de Kousenband. Bij het eerste bericht dacht ik nog even aan Max Woiski Jr. en aan een leuke traditie rond de meterslange Surinaamse sperzieboon waar WA sportief aan deel had genomen. Maar het bleek veel erger.…

hoe kunde gij me kenne alsde deur me hinne zie ge kunt ut noit witte ik fuul me dan veugel vrie nim munne ope hand zo werm tussen dun oewe worde ge dan nie overmand over wie ik zij bende dan nie angeland zo wezenluk dichbij da bin ik unne mens van flees heur munne siel roepe di ben ik wa ge in mun oge lees…

op gelieke hogte sie icke um mie hinne is da wa icke sogte dun grotste ende diepste sinne skonner ende errug himmels gemaeckt nee, geschaepe mien hande rieke naer oe, maer jie kiek allene naor folmaeckte knaepe och icke kenne mieselfe in toekomede maete ende ontdeckte immer mere kaese gaete…

musiekwaisu: ut wilhellumus so soet as unnu droppie un lollie uit du bus be jij mu fainu moppie ik gif j'un dikku kus gin meit gif mir die andag so klef en kir op kir wie hat ta mogu dromu me soethout as gewir wa fain so desu romansu geluk mun innug dil ju ben un bruit me kansu je ben mu ech tu veul un lefelang veul keinder…

Wy steane oan stilsteand wetter tsjinoer elkoar en sizze neat sûnt dat net mear hoecht waard myn swijen praten it lûd is wol te ferstean yn it waar, de bern, jildsaken dy wurdskat wurdt hieltyd grutter en folt in holte yn it hert at it wetter net klettert strûp ik my om nei binnen wa wit, wurde wy noch hommels telepatysk Telepathisch…

Tja, dat kan altijd natuurlijk dus WA, prima gedaan hoor, ik ben als gewone Nederlandse trots op je! Hier is niks oranje, behalve mijn gevoel dan, al is het niet voor de mannen voetbal!…

Daarbij stoten deze, laat ik maar zeggen, wijven, kreten uit die klinken als eh.. bom chaca wa wah, of kreten van gelijke strekking. Zelfs apen weten zich beter te beheersen. Sterker nog, de historie heeft nimmer dergelijk gedrag vermeld in de dierenwereld. Zelfs wereld van de mineralen weet zich beter te profileren.…

Zij kwam en droeg een wa melkwit en -zacht en hare ogen waren ingevangen in mijmering; de rozen harer wangen zegenden Hem, Die ze had voortgebracht. En ik: gij gaat voorbij en ziet mij niet, terwijl dat ik mij geef in uwe handen als het gewillig lam der offerande, dat zelf zijn gorgel aan de slachter biedt.…

(voor Bartholomeus Constant Lodewijk Verschaeren (1888 - 1946)) Je bent geboren op 18 november 1888 in Mechelen. Je vader was de schilder Willem Verschaeren en je moeder was Constantina Dirickx. Je was het jongste kind van acht kinderen. Je broers Karel-Willem en Theodoor werden net als jij kunstschilder. Op je negende overleed je vader. Na de…

‘Wa wa wat zeg je nou?’, stamelt hij verbijsterd. ‘Zwarte tyfustrainer’, herhaal ik behulpzaam. ’Die trainer van Ajax is toch zwart?’ ‘Vuile smerige kolere racist’, tiert hij terwijl hij verwoede pogingen in het werk stelt om aan zijn druppelende lozing een eind te maken. ‘Leuk dat je je voorstelt’, zeg ik relaxed. ‘Mijn naam is Paco.’…

Honger yn de penne ik sil ferhelje fan de honger yn de penne de kûgel dy't al útsjocht nei eigen hichtepunten at it each rekke wurdt troch wat sa op elkoar liket sjit er krúslings neist hear de gongslach it hert yn swarte inket rint de smoarge grienskyn de grûn skuort fergriemt kerrelierde wa harket nei Dútsers dy't it ljochte…

Er was een uitvinder uit Elspeet, die de ene uitvinding na de andere deed. Hij bedacht een auto op water Nu zit de Shell met de kater. Er wordt geen Euro meer aan benzine besteed.…

In een ring van lichtende kaarsen wil ik liggen, samen met jou Wil ik de warmte van de kaarsen voelen, maar meer nog, die heerlijke warmte van jou Op een schapenwollen vacht voor het open haardvuur heb ik op je gewacht Terwijl het vuur zijn vonken strooit voel ik jouw aantrekkingskracht Maar je bent nooit gekomen, want toen…

Vroeger had je hier een zeeklimaat Stond je in de regen en met tegenzin Te wachten op Dries Roelvink en vriendin En die zette je dan druipend op de plaat Nu sta je met een pils tegen de dorst Op je droge post bij villa Eikenhorst…

Een wilde storm raast en blaast door woeste golven: en al wie tegen hem kraakt raakt op slag bedolven. Hout versplintert valt ten prooi aan waterzooi in ’t grote bad; laatste ding een rimpeling strijkt de plooien glad. Op bodem diep heel stil een enkele ril verraad het koude water: aan een enkeling herinnering gedachten zijn…

De levensader van ons natte land, Die dreigt nu langzaam zo maar droog te vallen, We zien in veel voorkomende gevallen, Veel fietsen liggen op de droge kant. De Duitsers doen geen water in de Rijn, Zodat wij zien waar onze fietsen zijn.…

Zuurstof reed eens door de lucht, maar werd rechts ingehaald, en zuurstof, om zijn vuist berucht, schreeuwde: "dat zet ik u betaald!" Maar waterstof, de schobbejak, was daar niet van gediend, pakte 't mobieltje uit z'n zak, en belde een wapenvriend. "Die slome zuurstof," sprak hij koen, "die pakken wij getwee, en mocht hij echt…

ik heb je houd je aan mijn vingers vast je bent niet meer te gast handen voelen eigen kom maar thuis ik kus je lippen in een warm blijven…

Rotterdam voor dag en dauw. De bruggen zijn verlaten. De geldpaleizen gloren in het Noord-Atlantisch licht. Winst en verlies staan in de onbehouwen ziel gegrift van deze warse stad - alleen met wind en water. --------------------------------------------------- uit: 'Vermiste stad' (2004)…

D'r liefde was ontloken. Des winters trouwde zij. De schoorsteen was aan 't roken. Ze zat er warmpjes bij. Ze barstte van de centen en baadde in comfort. Het werd een kille lente. De schoorsteen rookte door. Doordat ze met 'm trouwde, had zij het nimmer arm. de zomer was een koude, maar binnen bleef het warm. De herfst was aangebroken…

ik wil niet zweven boven woorden die als geschonken waterwijn valse noot tot vorm akkoorden zo gedwongen waarheid zijn ik wil niet hangen in de lucht van het stormmaal, dor en week gevallen als Gods eigen krijgers na zijn koude donderpreek voor zover ik zeker weet wil ik pennenstreek kwatrijnen vol van wendingen in lijnen terzinen met…

Lopen hele einden lopen lopen naar het water lopen naar de bron de bron vol helder water waar het dromen ooit begon dromen over het leven dat het leven beter kon. hopen dat het beter kan al is de toestand hopeloos is het uitzicht troosteloos kinderen hongerig brodeloos ouders ziek en moedeloos. denken dat het beter kan in de hete zon…

Een jong meisje, kleine dromer Zie mij lopen langs de velden Zittend aan de waterplas Onder hoge iepenbomen Dacht ik mij de mooiste dromen Niets of niemand kon mij peilen Als ik in gedachten was Wel vriendinnen maar soms even Van de wereld, en mijn wereld Had ik nodig in mijn leven Ieder blad en dier en lied Kon mij geven wat ik miste…