Alle inzendingen over Zwaan

En kalm in hare avondlust bij 't zoet gesching* der mane ligt langzaam drijvend op het meer de dromerige Zwane. De dichterlijke vogel mint het maagdelijke water, en baadt wellustig, spiegelt, drinkt, aanhoort het lief geklater.…

Dode zwanen in de nacht, zwemmen in het water. Zwart is de nacht, zoals van binnenuit. Leven zullen de zwanen, als de zon weer gaat schijnen. Leven zullen de zwanen weer in mij, als morgen komt.…

de zwanen zoals die middag zij het maaswater uit haar stilte trokken voor een vlucht met kippenvel zo was haar begroeting…

Gelul in de ruimte voedt de stervende zwaan.…

Maar op een dag kwam er een grote groep witte zwanen neerstrijken en zij maakten een nest voor die zomer. Blij stapte zwaan er op af maar men keek een beetje op hem neer. Hij had zwarte veren! Nou, wat geeft dat dacht Zwarte Zwaan mismoedigd en deed dapper mee.…

Hij rende naar de sloot en kwam even later terug met een bek vol waterplanten en legde het voor de lange hals van de zwaan neer. ''Eet maar lekker op, lieve zwaan'' en hij gaf hem een kusje. Ik dacht, die zwaan kan niet hier achterblijven en ik zocht naar mijn mobieltje om de dierenambulance te bellen, maar kon de telefoon niet vinden.…

verkeerd ach neen dag zwaan dag dwaze zwaangedachten dag god tot nog eens aan de zuiderzee…

een stijgende zwaan naar witte hemelwolken het water rimpelt…

ik pluk de zwanen uit mijn hoofd leg ze behoedzaam op mijn hand en strijk zachtjes met één vinger hun veren in de juiste plooi vlieg nu maar mijn kleine zwanen zoek je een weg in deze wereld die jullie niet als lelijk eendje heeft gekend…

Ooit deed de KLM aan zwaan-kleef-aan En poogde steeds meer personeel te werven, Maar nu ligt onze zwaan opeens op sterven En moet men al die mensen weer ontslaan. Dus nam de baas een vliegensvlug besluit: Wie niet meer vliegen kan, die vliegt er uit.…

Winter schuilt in haar gebroken vleugels Met zachte tederheid verbergt zij haar tranen die zacht stromen Ik zit en luister naar 't lied van de zwaan dat spreekt in mijn hart verlang naar warmte ik wil haar stem horen 't Verdriet dat sluimert in 't lied van de zwaan die nooit liefde heeft gekend Ik aanschouw je vleugels machtig…

twee zwanen kwamen over ik bleef gewoon staan en voelde de kracht van hun vleugels door mijn lichaam gaan twee zwanen naar het westen vrijwel op een lijn vastberaden naar een bestemming die daar ergens moest zijn lang bleef ik staan staren er was alleen maar blauw toen wist ik mijn route weer samen met jou…

Hij rende naar de sloot en kwam even later terug met een bek vol waterplanten en legde die voor de lange hals van de zwaan neer. ''Eet maar lekker op, lieve zwaan'', zei de hond. De zwaan gaf hem een kusje. Ik dacht, die zwaan kan niet hier achterblijven. Ik zocht naar mijn mobieltje, maar niet te vinden.…

Hij rende naar de sloot en kwam even later terug met een bek vol waterplanten en legde die voor de lange hals van de zwaan neer. ''Eet maar lekker op, lieve zwaan.'' De zwaan gaf hem een kusje. Ik dacht, die zwaan kan niet hier achterblijven. Ik zocht naar mijn mobieltje, maar niet te vinden. Ik werd wanhopig en de hond zag het.…

Hij rende naar de sloot en kwam even later terug met een bek vol waterplanten en legde het voor de lange hals van de zwaan neer. ''Eet maar lekker op, lieve zwaan'', zei de hond. De zwaan gaf hem een kusje. Ik dacht, die zwaan kan niet hier achterblijven. Ik zocht naar mijn mobieltje, maar niet te vinden.…

De rimpeling van het water is verijsd in een meewarige statische gebeurtenis gebleven glanzend gevuld met luchtbellen worden donkere diepten aan het oog onttrokken een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang met vallen en opstaan bewijst hij dat de natuur verliest zijn waardigheid bomen zijn geen bomen meer gras is verstopt onder een laag…

Een vlugge glimp van witte lingerie onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen die, gekoppeld in eenzelfde rêverie, als kanten schuitjes door de vijver varen: kokette weduwen die niet om hun doden blijven treuren - zwart is in de mode.…

Of zwaan zo vorstlijk-fier de hals ooit boog? Plots schuimt het vlokken in zijn opwaarts bruisen... Hij rijst ten oever, daar zij de armen langt*... Voor veertooi mocht ambrosisch* schoon hij tuisen*, Toch blaakt ze, als zij haar god ten boezem prangt.…

op haar eigen beeld drijft de zwaan in de stroming die haar zacht meevoert…

Het is een ver gevorderd stadium van wat de zwaan ook heeft. Het kuddegedrag, dat die zwaan niet heeft, zorgt er voor dat wij neigen samen te leven. Op een afgelegen plek, samen met die ene levenspartner, zouden wij niet gelukkig kunnen zijn.…

Meneer, omdat ik in de provincie een leuk musje tegenkwam, dat zei: Ik zoek een zwaan om mee ter neste te gaan. Ik zei u boft ik ben er een. Het musje geloofde me meteen. En nu, weken later, is het lente. Hou ik van haar en zij van mij; het resultaat dat mag er zijn, een spierwit liefdesei.…

Zestien zwanen in totaal, als ik op tijd ben zie ik ze nog allemaal hun toilet maken alvorens zij ieder voor zich een richting kiezen voor die dag. Dat is mijn vierde en stevigste houvast. Die zwanen. Want ze weten niet wat er die dag voor ze ligt.…

Voor de geesteszieke schrijver betekende de confrontatie met de wereld van het collectief onbewuste, dat hij herhaaldelijk in de greep van de obsessie terechtkwam. Voor zichzelf heeft de Nerval - een uiting ván, een reactie tégen zijn krankzinnigheid? - een verbazend samenhangende innerlijke wereld opgebouwd.…

Vijf zwanen glijden over het water....…

Waar de winter toeslaat, vliegt de zwaan zich kalm. Traag kolkend verplaatst zich door de lucht. Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je de gigantenriem.…

hoor ze gaggelen de eerste wilde zwanen wieken naar de zon…

Van verre komt hij aan, Stilletjes grijpt hij naar mijn hand, Een mooie zwarte zwaan.…

En zelfs de zwanen aan de hemel doen daar niets meer aan.…

zwanen in het land terug en altijd samen nog net niet hand in hand verliefd zoals al jaren alweer bereid te broeden de lange winter is voorbij zoals zij doen vermoeden ze keerden terug, naar mij en naar het hoge noorden nog niet in ’t water maar gezeten in het groen verhongerd, misschien uitgeput het is een pleisterplaats op weg naar ’…

Een stripdanseres uit Almere Zou 's morgens balletten gaan leren Dat heeft ze gedaan Geen stervende zwaan Was eerder zo vroeg uit de veren…