Alle inzendingen over afvraag

Al deze entiteiten zullen sterven, ze weten dat ook, mijn afvraag is wat er nu zo stellig moet worden bewezen. Ik ben blij met mijn ei, ik kan het hier kwijt.…

Datgene waarvan men zich moet afvragen of het belangrijk is, is onbelangrijk.…

Bestaan of niet bestaan, dat moet je je afvragen.…

Alvorens iets hevig te begeren, moet je je afvragen wat het geluk is van degene, die het bezit.…

Bij enkele supramoleculaire architecturen kun je je afvragen of dit kunst (st)of chemie is.…

Kinderdagverblijven dienen te voorkomen dat kinderen zich afvragen: 'wie is toch die leidster die vandaag mijn brood smeert?'…

Wie niets laat verdwijnen in zijn bestaan zal in zijn bestaan verdwijnen waarna de nabestaanden zich zullen afvragen wie hij of zij ook al weer was.…

Zelfs in deze tijd moeten ouders zich niet alleen afvragen of kinderen de toekomst zijn, maar vooral of de kinderen toekomst hebben.…

Naar aanleiding van de problematiek rond dioxinekippen, varkenspest en gekke-koeienziekte kan men zich afvragen of de term levensmiddel van toepassing is op vlees.…

- laat Maccabi-supporters zich afvragen of massaal voetbalbezoek aan een buitenland prudent is als je eigen land volop in oorlog is. - laat alle commentatoren zich afvragen op de vermelding van het geloof 'Islamistisch' bij de relschoppers klopt en/of relevant is.…

De meeste mensen stellen zich voor alles de vraag, hoe zij erin zullen slagen 'bemind te worden', inplaats dat zij zich afvragen hoe zij het vermogen tot 'liefhebben' zullen verwerven.…

Je stapt aarzelend naast me in je afvragend of je ik je nog wil. Ik sluit de veiligheidsbeugels en kus je lang en stil.....…

zouden de vissen zich misschien afvragen hoe het is om mij te zijn?…

Mag ik van je houden zoals ik je heb gekend mag ik me afvragen of je nog aan me denkt Mag ik nog wel hopen dat liefde onuitwisbaar is mag ik je dromend kussen en fluisteren…...dat ik je mis…

Dit wetende kan je je afvragen of deelnemen aan toerskitochten verantwoord is. Ik zeg: nee.…

Opgesloten tussen metershoge muren Bang voor wat daarbuiten is Eindeloos piekeren en zich afvragen wat ze op de aardbol doet Verder bouwen aan die muren Steen na steen tot ze naar adem snakken moet…

blijf me nog steeds afvragen... waarom moesten jullie gaan...…

Ik ben je niet vergeten Ik had kunnen weten dat Die korte periode samen, zo fijn Voor mij niet genoeg zou zijn Ik blijf me afvragen Waar je bent, wat je doet Of jij ook nog wel eens aan mij Denken moet Hoe kan ik je vergeten Als ik nooit zal weten Hoe... Hoe alles met jou zal zijn Het doet pijn…

Maar als ze naar mij toe zouden komen om vergeving te vragen, van wat ze míj hebben aangedaan, zou ik me tóch afvragen: 'is vergeving bevrijding?!?'.…

De uitlatingen van sommige mensen over vluchtelingen doen je afvragen of die mensen weten wat menselijkheid is. Maar bovenal of het besef er is, dat we het allemaal maar moeten zien te rooien met elkaar op deze planeet. Oplossingen zijn meestal niet pasklaar maar mededogen moet toch op te brengen zijn.…

Mensen die bijna alle problemen in de wereld aan één bepaalde groep toeschrijven - bv. moslims, joden, christenen, socialisten, communisten of liberalen - zouden zich eens in alle ernst moeten afvragen of hun wereldbeeld wel deugt.…

Men kan zich afvragen hoeveel succesvolle sportlieden, populaire politici, gefortuneerde zakenmensen en gevierde mediamannen niet vreemd zullen gaan.…

Zo teder en weerloos zo kwetsbaar en klein die bange oogjes die afvragen, wanneer stopt de pijn? Nog zo mooi en eerlijk zonder schulden en zacht onwetend dat dit alles nu al in vernieling wordt gebracht De tranen die vallen het geweld en de haat is de schade nog te herstellen of is het daarvoor te laat?…

Het je afvragen waarom toeval bestaat, als het geen invloed heeft op het denken. Het weerleggen van de idee dat gedachten niet toevallig zijn, want. Het je erbij neerleggen dat dit niet per toeval is gedacht. Het in het midden laten hoe het zit en het toeval er buiten laten.…

Als ik me soms heel eenzaam voel en me afvraag: "waar leef ik voor?" Wat is het doel van mijn bestaan? Als ik buiten naar de lucht dan staar en ik zie de sterrenhemel probeer ik de sterren te tellen.…

zwijgend het hoofd gebogen de haren verward slapeloze nacht opnieuw geen enkele oogopslag geen blik die kil of droef is niets geen enkele uitdrukking en toch zoveel leegte zwart en koud mij afvragend waarom de stilte moordend is en woorden amper slaan…

zo'n winderig spruitjes gevoel zo'n kleierig bloemkool idee zo'n zuurkool in het vat gedachte met of zonder jus geprakt en een toetje toe daar kom ik maar langzaam van los en moeders met ernstig gezicht het geblokte tafellaken uitslaan en zich afvragen, "wat is er toch met die jongen"…

Geen enkele die ziet dat hij eigenlijk met hen de aap houdt, en als ze dan tóch eens in hun domheid naïef naar hem opkijken, en zich afvragen of hij nu met hun voeten speelt, ja dan neen... dan botsen ze op dat masker van onnozelheid, schudden het hoofd en peinzen: och, die zot ook!…

Waarom kan ik je niet vergeten je spookt steeds door mijn hoofd Had niet zoveel van me gehouden en had me niet zoveel beloofd Waarom ben ik zo met je bezig je wilt me toch echt niet meer Ik weet het ik moet je vergeten maar daarin faal ik telkens weer Waarom, zal ik me altijd afvragen en hoop dat er een antwoord bestaat Op de vraag waarom…

Je kunt je gaan afvragen wie hier nu echt ziek is!…