Alle inzendingen over alleen!

Vele jaren is hij nu alleen, gaat terug naar het plekje waar zij voor het eerst aan hem verscheen. Haar blauwe ogen en heldere lach, daar denkt hij aan terug. Zal nooit de dag vergeten dat hij voor het eerst haar zag. Weemoedig staren z'n ogen in stilte voor zich heen. Haar zal hij nooit meer zien, hij is voor altijd alleen.…

Ze zullen je altijd bij blijven staan, alleen laten zullen ze je niet. Dus schroom niet naar hen toe te komen, ze zullen je altijd terzijde staan. Als je het eventjes niet meer ziet zullen zij weer een stukje met je meegaan…

één voor één Dan weet ik het zeker ik ben niet alleen Ik maak deel uit van een geheel ik ben hier niet voor niets ik ben werkelijk iets...…

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen, Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên. En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen... 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale Lichtloze sluier u omhult; dan dalen Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.…

Heb niemand om me heen, Ik voel me dan zo eenzaam, En helemaal alleen.…

Mag ik even alleen zijn, eventjes maar? Even razen en tieren, ik word gek van de pijn. Even mijn tranen de vrije loop laten. Even niet hoeven te praten. Ik wil even niet, dat je mijn tranen ziet. Pijn kan ondragelijk zijn. Daarom vraag ik: Mag ik even alleen zijn?…

als ik in mijn eentje ben, heel eenzaam roep ik alleen naar jouw naam neem mij in je armen, zegt dan mijn leven probeer jouw gevoelens maar aan mij te geven ik voel me dan zo raar als nooit tevoren jouw vrouw wordt ik, hoe dan ook had ik in mijn vorig leven al gezworen!!…

Het zal nooit zo worden, zoals ik dat wil het zal nooit zijn, zoals jij dat wou. allebei, wetende dat het niet kan, zullen wij elkaar, nooit vinden. hoe hard ik ook ga zoeken, ik zal nooit vinden, wat ik bij jou vond. ik zal nooit voelen, wat ik bij jou voel, want het mag niet. je bent onbereikbaar…

De laatste kus die ik jou gaf was met mijn verdriet geladen die door tranen werd verraden terwijl mijn verstand het begaf In de auto alleen, doel onbekend voel ik nog mijn lippen branden en het geluid van mijn banden wordt door mijn hart overstemd Daarom doe ik de radio aan Terwijl Bob Seeger zingt zijn hit “Against de wind” rijd ik…

ik ben niet bang voor het leven ben niet bang voor de dood niet bang om het ergste te beleven niet bang om te belanden in de goot niet bang om te worden vermoord niet bang om niet te worden gehoord niet bang om te vechten voor mijn en de ander zijn rechten voor niks ben ik bang bijna niks... zonder vrienden oud worden dat vind…

Ik heb nog wel gelachen maar gister had ik pijn Moet ik vanavond huilen hoe zal het morgen zijn Ik leef met heel veel vragen veel leugens en verdriet Ik ben te laf om iets te zeggen nee echt dat durf ik niet Vaak ben ik bang en eenzaam en voel ik me alleen Toch gek, want ik heb zoveel lieve mensen om me heen Kwaad op heel…

Duizenden mensen om me heen Iedereen die me ziet, niemand die naar me kijkt Ik gil, ik schreeuw Iedereen die me hoort, niemand die naar me kijkt Duizenden mensen om me heen, en toch voel ik me zo alleen…

De jongen zo alleen. De jongen zo eenzaam. Geen familie geen vrienden. Onzichtbaar en alleen. Niemand die hem zag. Niemand die hem zag staan. Niemand maar ook niemand deed er wat aan.…

Nat was het juiste wordt Droog een gemist gegeven Lakend waar het ook vermocht Verkrampt dat is een gegeven Stamelend verwoording uit niets Aanstormende leegte met zinnen Verstikt en pijnlijk krom vermeend Naar de vierde drukkend alleen beiden Ping het openende moment daar Blik van uitgesteld ervaren dromen Gespreid ontsloten samen uiteen…

Als ik vraag hoe het gaat en of je al kunt wennen aan het huis waar je sinds veertien dagen nu in leeft zeg je starend uit het raam weet je dat het dak van die villa daar tweehonderd vierentachtig pannen draagt dat zijn er maar zeven meer dan het pandje naast hem heeft…

de hemel is een stempelkussen een blauw papier met witte inkt ik blaas bellen kijk, ze drijven op de wind je spande spinnenwebben om de deurklink liet stenen kralen vallen uit het raam en alle bomen huilden toen ik vandaag verloor…

Het is een echt nadenkertje, zo van: ”Ben je er mee tevreden of niet, als je alleen bij de gele en de rode bloemen kunt komen en niet bij de roze of blauwe bloemen, omdat die te hoog staan. Bewondering heb ik voor deze mensen, die dwars tegen alles in, doorgaan met hun leven.…

In de stille harten dreef hij mede de nacht in, tegemoet de einder waar hij enkel geniet van de donkerte, de inspiratie van het genegen woord - en de stilte alom – Droef glimlachend schreef hij, over liefde die hij nog niet gekend had, hunkerend, verlangend naar die warme hand en bij het zetten van de laatste punt krulde het papier, nat…

Ineens moest ik huilen, ik accepteer mezelf niet, zou met zoveel willen ruilen, niemand die mij echt ziet, zoals ik ben, ik vraag me ook vaak af, of ik mezelf wel ken, al klinkt dit voor velen maf. Ik heb heel vaak een gevoel, waar ik niet aan wen, dat ik leef zonder doel, en maar nutteloos ben. Als ik al niet mezelf kan zijn, wie dan…

Onderbroken gedachten Ik kijk rond En ik zie Mezelf Eenzaam en alleen Vredig en stil. Vreemd en toch normaal. Ik kijk naar buiten… Onafgebroken……

Helemaal alleen, aan het begin van de tijd, aan het einde van het leven, lag een meisje, helemaal alleen, op een rots te huilen...…

Ik voel me zo alleen... met niemand om me heen, geen idee wat ik hier doe, en ik ben ontzettend moe... ik voel me zo alleen, met niemand om me heen, geen idee wat me te wachten staat, en 't leven, voor me, dat gewoon verder gaat...…

naar meer voornemens zijn weggevlogen Ik wil je negeren en vermijden nog 'n héél lange weg te gaan ik wil sterk zijn, zonder verlangen 't enige wat ik misschien wil is jou uit mijn leven vandaan Jouw warmte kan ik oproepen jouw lichaam geeft mij vleugels je geest is té ver bij mij vandaan 't een kan niet zonder 't ander ik zal alleen…

Iemand sloot de deur. Nu zijn wij met ons tweeën, mijn kamer en ik.…

Ik vind onontdekte gebieden en reis er door heen niemand is er bij me en toch ben ik niet alleen.…

Schrijven is meestal de heler van de pijnen in mijn hoofd Alsof de inkt in het papier het vuur van de vijand dooft Ook dit verdriet heb ik al gegoten in mooie woorden en rijmende zinnen maar dichten heeft zijn kracht verloren Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen Ik wil alleen maar een beetje warmte Iemand die mijn tranen kust Iemand…

stil te staan met verschrompelde schoenen verfomfaaide jas en warrig zilverkleurig haar en ook een broek met versleten riem op half acht of negen niemand op hem wachtend kijkend met vermoeide ogen naar een blauw briefje op de grond alsof het een boodschap kon bevatten die hem zou meenemen met de wind maar die besloot uiteindelijk alleen…

met iemand delen Plots een hand in de jouwe voelen Het ritme van twee harten als één Beseffen wat ze met ware liefde bedoelen Alleen en niet alleen…

Doodse stilte Een grote leegte Jij bent er niet Veel lawaai En veel mensen Toen jij me verliet Een rotgevoel Helemaal alleen Jij bent er niet Wij met z'n tweeen In elkaars armen Luisterend naar een lied Ik alleen Op mijn kamer Jij bent er niet…

Je bent ver weg de oceaan over gevlogen beide zijn we nu alleen en voelen ons eenzaam. We denken aan elkaar en de afstand wordt minder. Zo overbruggen we de tijd van grote eenzaamheid. De lange avonden en nachten zijn bijna voorbij en dan kom je terug weg zijn de eenzame gedachten.…