Alle inzendingen over aubade

de bode schreef vooringenomen in de bede kerkte ons huwelijk de aubade schrok van onze leeftijd onwijs oud geworden en daarna dood, gewoon, uit elkaar gevallen…

loslaten is gaan in diepten niet om te vergaan als oud vuil of worden tot uitgedroogde bloemen het is zoeken naar de aarde, wortels voelen, drinken uit nieuwe waarden waarop ikzelf mag roemen in bleke schaduw zal ik verblijven waar nog prille zaden de stilte inlijven wachtend op een nieuwe aubade…

fluiters in strak zwart bezorgen mij een privé openluchtconcert…

‘Hoor je dat,’ zei ik, ‘speciaal mijn aubade voor jou.’ Zoals gezegd het was op een maandag; in dit geval de eerste van de maand. Ze kon het waarderen en we hebben er heerlijk arm in arm om kunnen gniffelen. Ze vond het veruit het mooiste verjaardagscadeau wat ze ooit had gekregen.…

Overal om ons heen klinkt de aubade van kwetterende, gakkende koorzang, maar nergens komen ze nog uit het dons te voorschijn. Wat hen bindt is hun samenzang: een pauzeloos concert vol dissonante vocalen, afgewisseld door schrille kreten.…