Alle inzendingen over bluss

Als er ergens brand uitbreekt, blus ík het vuur met mijn vuur.…

zoek de schaduwkant mijn lief op je huid loert heus een fikse dief de zon brandt gaatjes in je kostbaar vel wacht niet tot het luiden van de bel blus je ogen in de koelte haal niet de duivel uit de hel ook al ben je nog zo mooi en fel…

Dus hul mij in een deken en blus daar mee het vuur, maar zonder frisse lucht worden zoete vruchten zuur. Daar in dat grijze hoopje daar smeult wellicht nog vuur en er rest niks meer dan wachten op een feller, heter uur.…

is gestreept de koe , een Lakenvelder en daar een ijscoman die over het fietspad scheurt zijn kar blinkt citroengeel de koeientong krult paardenbloesem uit de wei en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en laat papavers kikkers zoenen omhels de zon op het allerhoogste punt blus…

Ek, wasbediende, was lank van sy tuberkulose bewus, maar omdat hul mense was vanuit die hoogere hoed, moes ek my hulp in stilte blus. Díe siekte neem meer lewens as vigs. Vroeë behandeling kán dit uitwis... as ons almal die skaamwees wegstoot, sal genesing groei soos ‘n wingerdloot.…

God, met dit ellendig lot, en blus die stage brand van 't schroeiend ingewand. Uit 't afgrond van de pijn, waarin ik redloos viel, ik roep u: réd, red mijn onsterfelijke ziel! -------------------------- krank: ziek…

schudt zijn takken en kijkt meewarig de heg voorbij fluitekruid wuift wit terwijl riddersporen star onbewegelijk roestbruin met hun ijzige blik verdrogen boerenwormkruid gele teint bundelt zijn knopjes druk insekten werend verlangend naar de zon tegenover deze natuur huilen geraniums zich rood in de zinderende zinken goot oh regen blus…

Er wordt gebeld, ik doe open. Er staat een man voor me, met een wit pak aan. Het lijkt op een overall. Ook zijn hoofd is bedekt. Voor zijn gezicht draagt hij gaas. Zijn ogen kijken me vanachter het rooster aan. Ik kijk terug. Er klinkt een wijsje in mijn hoofd. Even ben ik van mijn stuk gebracht. ‘Dit is dus mijn beschermpak’ zegt Stefan. Oh…

Omhels mij, waarde lief, en laat mij troost verwerven, Blus uit mijn glimmend vuur, blus uit mijn hete vlam, Die mij op ene stond* doen leven ende sterven. ’t Waar scha* dat onze vreugd in ’t midden einde nam. --------------------------------------------------------- * die ’t hulsel...verdooft = die het gouden kleed en het stralend haar van…

botermelk bij; met de andere mag de hond wat spelen de hond is wit met zwart men gooie het opgeklopte eiwit weg en evenzo het geel, want dat hebbe men nu niet nodig onderliggende eieren zijn volstrekt overbodig bij het sudderen van helften van één geheel, dat prompt met kloppen stopte men perse een paar citroenen per eenling in de mond, blusse…

Met een kusje, wil je, blus je dat ten deel en wordt bedankt*. Geef je dan meer als gij ontvangt? Wilt gij mij niet deez’ gunste doen? Lijd* dan dat ik u slechts zoen voor uw lippen. Gij gaat glippen, denkend, ik* zou hier ter stee kussen uw hals en oogjes mee.…

En blus dit alles af met een koude douche. Terug naar mezelf. Toch kan ik mijn draai niet vinden. Jarenlang hield ik me bezig met allerlei compleettheorieën in de alternatieve media. Het spelletje van probleem, reactie en oplossing herken ik tegenwoordig met mijn ogen dicht.…

Zij legden immers de cadeautjes onder de geurende échte kerstboom, waarin waskaarsjes brandden en waar, uit voorzorg, onder de tafel altijd een emmer (blus)water stond. Het gezamenlijk zingen van kerst- en kerkliederen met de familie gaf toch een warme sfeer aan die dagen, hoewel wij niet aan een kerk verbonden waren.…