Alle inzendingen over bronst

De zee De schorre zeilen, de sneeuwende zee met De vinkenslag der baren : haar bladeren En het doornaveld verlangen : haar golven Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt, Monsteren de muren aan, Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand, Laten de stenen als sterrenbeelden achter En bevrijden - zij, de zee en haar…

Kastie was een bronst, gespeeld in zon. Als dromer stond ik er bij, keek ernaar vanuit mijn bed daar bij het raam Ik was te jong om mee te doen, toch meegezogen in de trechter van het spel, de straat. Tegenover nummer 12 zoenden ze voortdurend en ontstond de voortplanting der stad op korte afstand.…

De hemelse lichtboei bronst de blanke stralen, bleekt de stille straten, bakt de dakpannen zwart. Bergen stapelen zich op, de wind slijpt de toppen scherp in snerpend wit, de dalen dwalend en donker. Ik eet mezelf leeg met vezels en draden. Een gevlochten gevecht, dronken en vleugellam.…

Hier op het duinlandschap van Venus bronst geluk als van goud. Het water bruist tot in de heuvels van Eden en korrel voor korrel kom ik dichter bij de bron. Zie de rust. Dit is de plek waar het allemaal begon.…

– Door wildgrijpende rukwinden betast, Zich welvend, de aarde, angstig voor de eerste stoot, En achterover ligt ze, en rilt en dampt, Als bronst van zomerstorm in wolkbreuk, stampt, Schokkende, zijn bevruchting in haar schoot.…

Waar de blaad’ren ritselen en de bronst begerig bloeit bezetten beiden een boomstam van het wrede wachten vermoeid En de maan kijkt knikkend toe hoe hun lippen trillen hun harten gillen hun benen willen trappen naar wat hen scheidt ... want als het arme meisje lijdt wordt de jongen zo gekweld dat een wrange witte wassing in wolkjes…

, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots, Moordend door steenklomp, met machtige bots Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet; 'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet Na donk're worsteling in holle rots, 'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots - Hijgend van bronst…

- Hoe bronst het goud in de kastanjelaren! De zilvren aster bloeit . . . - - - - - - - - - - -- - - -- - - -- - - - -- - - - -- - - -- - - - - - Uit 'De modderen man' (1920)…

het bronst in haar al één zijn Nicole Ledegen is geboren in 1957 te Gent. Ze is dichteres, logopediste en leerkracht. Ze groeide op in Gentbrugge en in 1979 woonde ze op vele plekken in Gent. Alleen in 1990/1991 woonde ze in Ronse. Momenteel woont ze nog steeds in haar geliefde Gent.…

Zoals de bronst nu van edelherten. Welke eerlijke man herkent niet zijn eigen aandrift in het burlen van de mannetjes.* De hunkering naar oer overvalt ons. We onderdrukken de aandrang onmiddellijk om ons niet belachelijk te maken. Natuurlijke aandrang mutatis mutandis – wij kerels staan niet speciaal NU te popelen om te paren.…

De kalfsleren broek omlijnt perfect haar wiegende heupen waarmee ze doelbewust de bronst opwekt. Ze heeft leren pijpen en zoals gewoonlijk vangt ze bot. Een gespierde dertiger met getaande huid en een jongensachtige, verleidelijke spotgrimas, begeeft zich van de toog naar de dansarena. Hij swingt de voegen uit de vloer.…