Ze plaatst het ingenieuze en wonderlijke instrument op mijn lichaam en tuurt ingespannen naar de kwetsbare en "nutteloze" organen die nooit een kind gedragen hebben en onvermoed en ongezien de buikholte bezetten. Op het computerscherm vertonen zich de vage contouren van de oscillerende grijze weefsels, nooit eerder aanschouwd.…
Glibberend duwde ik het in mijn open buikholte en kroop verder. Tegen mijn knie lag iets te kloppen. Mijn hart. Ik pakte het op en keek er naar. Mijn hart? Het klopte in mijn handen. Dat moet ook terug! Ik heb nog een tijd lang rondgekropen, zoekend naar mijn ingewanden, wanhopig proberend mezelf weer heel te maken.…
Tranen alom, de derde gedachte kent dat gevoel, bij haar
is het soms alsof er een rivier ontspringt in haar buikholte.
De ogen half gesloten laat zij zich zakken
in haar zetel waar nummer vijf haar handen likt.
'Ik', zegt zij, 'word altijd vergeten.…
Bach, dat ik vroeger op de LP al had grijs gedraaid, vulde fortissimo de gehele akoestische ruimte en de lage en aanhoudende D-bas in forte fortissimo deed mijn buikholte tot aan mijn middenrif meetrillen. Binnen 30 seconden was ik totaal overmand en ontsnapte mij een harde emotionele snik.…