Het zijn de donkere dagen voor
Kerst. Vanuit kunstbronnen lichten
we bij. De decembernervositeit
met hebberigheid als running mate
verdunt solidaire gevoelens. Ach
en wee verhuizen naar later. Nu
voert “gezelligheid” de boventoon,
worden ikwintochnooitwat-loten
vergaard, weten we van de Prins
geen kwaad. Water wordt naar
de kerstboom gedragen…
'December de 21ste'?
'Hoe heb je dat zo bedacht'?
Ze bloosde lieftallig en fluisterde:
'Dat is toch de langste nacht'?
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - --
uit het geestige werk van John O'Mill (1915)…
‘Kling klokje klingelingeling
Kling klokje kling…’
Kerstbomentijd. Overal lichtjes, en poedersneeuw in de vitrines, kwistig rondgestrooid. De openstaande winkeldeuren lokken me met een knusse, huiselijke warmte naar binnen. Hoe groter de winkelketen, hoe duffer de warmte die mij in het gezicht slaat. Men staat er niet bij stil wat voor onzin…
Op zijn laatste dagen strompelde het jaar 1987 naar zijn einde.
Het jaar had zijn beste tijd gehad. Zijn oude stem kon nog slechts fluisteren, zijn oude ogen konden nog slechts schemerlicht verdragen.
Maar, mild en toegeeflijk geworden, ook voor zichzelf, draalde het.
Het weer was zacht en vaak motregende het, zodat het asfalt van de straten begon…
Ik liep op weg naar schoonmama in zuid
in Amsterdam in een bekende straat
Een beetje in gedachten zoals dat gaat
toen ik de man zag staan;
een rijzige gestalte met een witte baard
En ook de naast hem wandelende man
was mij niet onbekend
Het was een donker type
Een keurig in het pak gestoken vent
Je ziet ze daar wel meer
die chique geklede…
Rode wangen, blijde ogen
Vol verwachting
Klopt hun hart
Zal de Sint nu écht wel komen
De tv heeft ze verward
Met die prachtige verhalen
Waar is toch het Pietenhuis?
Pieten slapen
Nu héél simpel
Bij de kindjes zelf thuis
Al die opgevoerde spanning
Komt de Sint nu wel of niet?
Vreugde kreten
Vlaggetjes zwaaien
Daar zijn…
“Mama, Koen heeft gezegd dat Sinterklaas niet bestaat. Is dat waar?”
Mijn moeder stond de was op te hangen aan de waslijn in onze tuin in Dieren. Het was een fijne, zonnige dag en het was volgens mij voorjaar of bijna zomer. Mijn moeder droeg een lange fleurige jurk en er hipte een merel in het perfecte gras dat die zaterdag messcherp was geknipt…