Vanmorgen bij het opstaan
had ik niet een reden
om fluitend aan 't werk te gaan
of me zelfs maar aan te kleden
Niemand die me missen zal
als ik een dagje binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven…
Voor twee euro “God bless you”
verstrekt ze gedrukte ellende
en voor twee jenever het verhaal
van haar stranding. Sindsdien
laat alles haar koud. Komt
ze onder de trein dan komt
ze onder de trein.
Een stilte valt en ik begin
in den blinde te brabbelen: “Maak ons
weer bang voor de dood.”
23 januari 2002
Zonneleen 54
zie www.abelstaring.tk…
Met de blauw-dooraderde handen neemt ze het tablet witte chocolade aan en stopt ze het haastig in het aandoenlijke, versleten handtasje, gekocht in een kringloopzaak, als wil ze er een wintervoorraad mee aanleggen. Diezelfde handen grijpen de mijne met een wanhoopsgebaar als ze beweert dood te willen en haar gezicht verkrampt en verkreukelt in een grimas…
0
Bezig met laden