Alle inzendingen over een literaire grootm

Dat Gerrit Komrij ooit mijn voornaam heel aandachtig en op bijzondere wijze heeft uitgesproken, blijf ik als een grote eer zien.…

Alles is literatuur als het maar literair is.…

Er is geen verschil tussen een literaire griezel en een religieuze. Beiden hebben iets gelezen dat nergens staat geschreven.…

Onttachtiging is de tendens dat dichters zich onttrekken aan de inmiddels traditionele wetmatigheid van de literaire revolutie van jong tegen oud, van een routinematig proces van beweging na beweging, ter uiteindelijke bevestiging van de dichter als bijzondere species van de menselijke soort.…

Ik dacht meteen: als ze nou ook nog een beetje kan schrijven, hebben we een nieuw literair talent in Nederland.…

Beweringen die stijf staan van vaagheden, opgeheven vingertjes, of flauwe humor, en van geestig, pissig of serieus commentaar worden voorzien, krijgen zo alsnog méér belangstelling, waardoor schrijvers van deze beweringen, waaronder ook ik, op dagen dat lentebriesjes boterbloemen strelen, rap denken, dat zij literair uitdagende pareltjes leveren.…

Niemand is in de positie om voor te schrijven wat er gelezen of hoe er geleefd moet worden, de figuur van de oppercriticus of oppercensor kennen we alleen uit dictaturen. Er is ook niemand die met een goed geweten naar die functie zou kunnen solliciteren, want wie kan er zoveel lezen dat hij de gehele literatuur, of desnoods alleen de Nederlandstalige…

Zal ik jullie eens een literair geheimpje verklappen? Het gaat niet om de gedrukte boekenroem, maar iedere welgemikte schrijver kan doorbreken, als er maar voldoende, idolate lezers zijn, dat is het ware criterium, niet de gekunstelde ophef en overdreven santenkraam.…

Een roman is soms veel autobiografischer, en authentieker, dan een autobiografie.…

Verplaatsing in de positie van de ander is niet alleen een van de grootste gebaren van menselijkheid, het is ook een literair procédé dat mogelijk maakt verhalen verschillende gezichtspunten te geven, er gelaagdheid en meerduidigheid aan te geven.…

Ligt een kleedje Helemaal vol stof Midden in de kamer Rood van kleur Zomaar te liggen Want dat doen kleedjes Toch ?…

Een jonge dichter die vooruit wil in de wereld doet er goed aan op geregelde tijden met een onbesuisde uitspraak voor de dag te komen.…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Literair twitteren past dit tabblad beter dan stomlinks of domrechts te kibbelen. En wat gij elders reeds domlinks of stomrechts heeft kunnen lezen of schrijven, gelieve u hier niet nog een keer te slijten.…

Er is niets zo zinloos en beschamender dan een literaire prijs. De dichter die dit nog nooit heeft ervaren, moet hem gelijk ophalen.…

Het is buitengewoon moeilijk, een integer persoon te zijn in de literatuur. Een ieder ziet je, en je weet: een ieder is geil van maar één verlangen: jou op je bek te zien vallen.…

Zonder vermoeiende verwijzingen naar Griekse tragedies of iets dergelijks, die niet iedereen kent en waarmee de schrijver/criticus maar al te graag wil laten blijken dat hij gestudeerd heeft en behoort tot de zogenaamde ‘literaire elite’.…

In de literatuur komen er nogal wat borrelglaasjes voorbij. Schrijvers en dichters zijn enorme zuipschuiten.…

Ik was ongeveer vijfien toen ik als een bezetene de literatuur indook, daarvoor had ik alle stripboeken in de bibliotheek verslonden, fotoboeken en boeken over bizarre en extreme onderwerpen. Ik haatte de autoritaire terreur op de scholen, waar ik achteraf gezien niets aan gehad heb, enkel frustraties opgelopen en nog meer haat verzameld tegen de gezapige…

Heb even in sneltreinvaart globaal mijn literaire weg opnieuw bewandeld ter lering of wat dan ook. Of ik nu nog literaire helden heb? Nee, allen zijn weggeëbd naar de vergetelheid, alsof ze er nooit geweest zijn en ik met vervelende spoken gedeald heb. Conclusie: literatuur is louter tijdverdrijf en heeft bij nader inzien weinig om het lijf.…

Hoe dit ook zij, veel van de nieuwe literaire communities zijn in die zin insulair dat ze hun eigen mores hebben en weinig verbindingen met de literaire buitenwereld.…

Een literair object kan makkelijk arrogant zijn als het literair subject dominant blijft.…

De Nieuwe Bijbel Vertaling, zelf heb ik de literaire uitgave gekocht, is evenals het door haar aangeprezen boek, een verzameling prachtige verhalen die door mensenhanden is opgetekend.…

Mijn stukjes voorlezen op obscure literaire avondjes. Telkens ga ik erheen met hoge verwachtingen en een doos boekjes waar het uitzinnige publiek straks voor in de rij gaat staan. Maar telkens keer ik bitter teleurgesteld huiswaarts.…

Je literaire arbeid, met name tot diep in de mystieke nachten, was je ware, vergeestelijkte leven. Je verdiepte je in occulte geschriften, je deed aan spiritisme en je schreef zelfs brieven aan de hoogst omstreden Aleister Crowley, die nogal doorgedraaid was in zijn theatrale voorstellingen.…

Momenteel staat op het gedichtenforum van Literair Weblog Contrabas het gedicht Panorama "Antropoceen" van Jan-Paul Rosenberg. Ik heb het zeker tien keer aandachtig gelezen en ging mijzelf steeds meer afvragen of ik niet nóg stommer ben dan ik al vond.…

Met Charles Bukovsky had je beet, want voor hem had ik ooit een hommage geschreven, die op de eerste pagina van het literaire blad 'Weirdo's' is verschenen. Ik snaaide wat door de boeken en ineens haalde ik Connie Palmen eruit, 'De wetten' geloof ik, dit in combinatie met het hekserij-boekje maakte geniale humor in ons los.…

Zeer waarschijnlijk voor één van Nederlands beste, zo niet allerbeste auteurs ooit, baande deze bijzondere cocktail een heerlijk literair pad op weg naar vele ontdekkingen.…