Alle inzendingen over eigen grond

Is't liefste mij op aard, Want wie ook voer de wereld rond En zocht naar oost of west, Geen een die beter land ooit vond, Dan vaderlands eigen grond.…

aardige blik op eigen grond rolt zijn gedachten over dalida uit streken met varkenshaar een plume en buigt de dagen nieuwer gaat voorwaarts met zijn benenwagen met een gok zonder meer voorwaarts met zijn benen ze wagen voorwaarts voorwaarts over de mon martre voorwaarts, in vrijheid…

Als ze eigen land hebben zijn ze conservatief tot op het bot. Zijn ze zonder ze dromen van de oorspronkelijke rechtvaardigheid die er nooit was. Als rekruten van boerenrevolutie zijn ze zonder bijsturing qua inhoud hyperreactionair. Logisch of niet maar agrariërs integreren moeizaam in moderne samenlevingen.…

die paarse kleur de aarde in geur je ziet hem bijna niet de parasiet wat een prachtschubwortel mooie plant zeldzaam in Nederland je moet er wel oog voor hebben anders loop je er zomaar voorbij…

Als Zefier daarna naar zijn eigen grond terug gaat, neemt hij sprookjesgeuren mee. De boombladeren ruisen vol vertelkunst. Wie zal hun verhalen begrijpen?…

Grijs en grauw de wereld miezerig slaat de grond tranen lopen langs m'n wangen bereiken zout mijn mond. Ik voel mijn schouders schokken van de ingehouden snik mijn lichaam krom gebogen dat is mijn eigen ik.…

Als je jezelf hebt, ben je nooit alleen.…

De psychologie zal meer aandacht moeten hebben voor wat mensen op de been houdt in plaats van wat hen te gronde richt.…

Verlost te zijn uit de gevangenschap van de grond, betekent voor de boom geen vrijheid.…

In handschrift bij de KB aanwezig: “ 't Gedrochtelijk wangeloof, in Duitschland uitgebroeid, Naar 't neevlig Holland afgevloeid, Zag naar een lichaam om, in d' eigen grond wanschapen. 't Zocht lang en vruchtloos rond bij vledermuis en apen, Maar nergens was natuur tot zulk een maat misgroeid.…

De kersenbloesems in hemelse boomgaarden die nooit grond raken.…

Met de Metro ga ik niet, ik ben geen mol, en er komt een tijd dat ik nog lang genoeg onder de grond kan zitten.…

Volstaat het schijnbaar vierkant van een streepje grond of zoek je van de cirkel het kwadraat? Eens ging de ondergang met paard en kar de wereld rond; dat hebben we gehad Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat. Dit is het. Naar bielzen draait het pad licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer voor hij ondergaat.…

Wie met beide benen op de grond staat, komt niet vooruit.…

de laatste stop is valt ook niet te beschrijven want je zou de grond willen zoenen. met verliefde ogen zou je denkbeeldig de stad willen omarmen. eindelijk thuis waar je ieder steegje en straatje kan dromen iets wat je met blijdschap koestert iets wat altijd blijft.…

Wie met modder gooit verliest grond onder de voeten.…

Wie altijd met beide benen op de grond staat, komt nooit een meter verder.…

Zakt de grond weg onder je bestaan, zet dan toch maar je schouders eronder, en houd de rug recht om zo alsnog boven de crisis uit te stijgen.…

ik lig op m'n buik op de grond en stel me voor dat ze op me komt liggen ze is niet zwaar je zou haar zelfs licht kunnen noemen we bewegen niet nog niet een legermassa opgerukte stofjes deinst terug als ik uitadem hoe ik het ook probeer ik krijg onze ademhaling niet gelijk meisjes ademen sneller en ik weet eigenlijk niet waarom…

De wijzers van december wijzen stilstand in de lucht. Treurwilgen huilen bittere aarde en de wind neemt mijn woorden mee. De nacht staart in het oneindige niets. Ik zweefmolen mij op een vreugdebries, schuil tussen de vleugels van mijn lente en schudt de lakens in mijn paradijs.…

Ligt een kleedje Helemaal vol stof Midden in de kamer Rood van kleur Zomaar te liggen Want dat doen kleedjes Toch ?…

Het duistert in mijn hart Verdwenen zijn alle dagen Monotoon rijgt de tijd zich aaneen Berustend zijn vele beelden Roerloos vouw ik mijn handen Ik leg me neer op mijn grafsteen Ik strooi een bloemenkrans op Mijn rouwende hart en kerf Stil de letters van mijn naam Een diepe stilte scheidt me Vochtig van de grijze grond Waar kan ik nog…

Het voorjaar stierf, gelijk met jou werd leven simpel bestaan langs lange dagen en door donkere nachten raakte duister zelfs het laatste licht kwijt de winter komt steeds nader en kou, slechts onderhuids verwarmt door af en toe een zachte glimlach van herinneren, bevriest zelfs de laatste dagen springend van wak naar wak snijden…

en de grond verliest verkiest de morgen dag na dag wolken schrijden haasten mijden vastheid die niet is de grond verliest en kent slechts waarde in de droom die ons beziet en laat voor wie we zijn…

Is dit democratie Waar men een stem heeft Die niet wordt gehoord Maar wordt bestraft Met financiële moord Is dit vrijheid Waar eerlijk hard werken Leidt tot het omhoog gaan Van andermans salaris Die feitelijk slechts stilstaan Nederland is tolerant Maar iedereen weet Wie zich in ons verplaatst Ziet dat in nederland is het zo Eigen…

Ik wil het, ja ik ben er aan toe, ik weet nog niet waar of in hemelsnaam hoe? Maar ik wil het samen met jou, schat, ik weet heel zeker dat ik nu genoeg van je houd. Komt het uit vanavond, kan je dan? het moet heel speciaal zijn, ik word er echt gelukkig van, het word vast heel fijn. Ik steek kaarsjes aan, geef je een behaaglijk gevoel,…

De ware schrijver is iemand die uitsluitend afgaat op zijn eigen verstand, op zijn eigen gevoelens en zijn eigen verbeelding. Al het andere is epigonisme en gebrek aan talent.…

Zodoende raakt de mens de voeling met z’n eigen basis kwijt en vergeet of ontkent hij/zij het bestaan van een in de jeugd gevormd platform van natuurlijke vanzelfsprekendheden, ten faveure van een geadopteerd, het zelfbeeld bevestigend, modieus ego..…

De energie die energieke Nederlanders zo energiek maakt, wordt namelijk geleverd door de naamloze firma die zich bevindt onder en in de grond van het deel der Aarde dat wij Nederland noemen, maar die in feite bestaat en opereert buiten de taalwolk die door mensen voortdurend om zich heen wordt geblazen.…

Als wanneer je het lot in eigen hand omkeerde zou je nog gevoed door iets het wederom wenden; een blanco leven kende even kleur voor je je weerde, voor het leven in te winnen na het zenden.…