Alle inzendingen over ex-liefde verschijning afscheid

In alle seizoenen ben ik naar je toegegaan. Als vogels hun nesten bouwden in de hoge bomen bij je huis en hun kleintjes voorzagen van het voer, als de rode rozen van de zomer je tuintje verfraaiden, als het groen van de bomen reeds verlevendigd werd door enkele gele bladeren. En je zat vóór me; je mooie, bijna symmetrische, klassieke gezicht werd…

Dag liefde.…

De tocht naar je hart heeft bijna vijf jaar geduurd. De weg ernaar toe was prachtig, intens met soms een verdwaalde hobbel... Maar voor mijn gevoel was het pad naar je hart de mooiste wandeling die ik ooit heb gemaakt. Jaren bleef ik het pad bewandelen, zonder angst, want ik wist dat als ik een verkeerde afslag zou nemen, jij me wel weer in de goede…

Ze had niet lang meer te leven en ze had aan Berend gevraagd of hij aan Bjarne wilde vragen of hij afscheid kwam nemen. Nog eenmaal zou Bjarne in het leven van Emma verschijnen, deze keer niet voor de liefde of voor een ruzie, nee deze keer zou het zijn om afscheid te nemen. Drieënzestig jaar, het was natuurlijk veel te jong.…

Vanuit de verte klinkt een luwe stem: "Jij moet hier niet zijn." Die stem kan ik slechts gelijk geven, naast mij zit iemand met dezelfde ideeën, louter toeval maar toch. Naast ons zit iemand wie bedreven is in zijn werk. Zijn werk is ons werk. Ons werk is ridicuul; ons werk is een verlengde van de economie die nu niet wil floreren. Ons werk is…

Nog minder bekende mensen als verre voorouders, onbekende geliefden en vrienden uit vorige levens, zielsverwante medestrijders, ook uit het hier en nu, verschijnen dikwijls aan mensen wereldwijd. Waar dienen al die verschijningen toe?…

Ik kijk nog weleens naar die foto en denk dan aan de liefde en verliefd zijn, een heerlijke emotie om altijd te koesteren.…

Toen je me buiten gezet had moest ik bij nacht en ontij struinen langs het zwarte, diepe, kolkende water van de Piushaven, op weg naar het loket waar ze me zouden mededelen dat mijn liefde berustte op een waandenkbeeld, op een illusie....…

Toch zou ik er nooit de voorkeur aan geven opnieuw het bedrog en de kwellingen van de voortdurend onbeantwoorde liefde te ondergaan. Op de foto uit Afrika toon je nu je zeer zwaar verouderde, zwaar afgetakelde gezicht van oude man, waarvan de sporen van je spoedig overlijden, die door je schedel heen schemeren, al af te lezen zijn.…

Drieëntwintig jaar vóór de huidige dag was aangebroken, de dag van Kerstmis 2019, kennelijk de dag van onze verzoening, was mijn vriend uitgebarsten in helse woede en had hij zijn scheldwoorden op mij afgevuurd.... We konden elkaar niet vergeten. In ons innerlijk bleef het beeld voortleven van ons vroegere harmonieuze samenzijn, van de bezoeken aan…

In 1974 kocht je samen met Geo een boerderij in Venezuela, waar je op 25 maart 1976 een verschijning van Moeder Maria kreeg. Alleen jij kon haar zien. De stigmata-wonden werden steeds zichtbaarder. Op 25 maart 1984 vonden er zeven Maria-verschijningen plaats. Bisschop Pio Bello Ricardo stelde een onderzoek in.…

Het is goed toeven op het terras van Café "Anvers" op de Oude Markt in het zonnetje van mei terwijl de sonore klokken van onze Heikese Kerk een afscheids- of welkomstlied aanheffen. Ik wacht op de trouwe ex-collega van veertig jaar geleden.…

De liefde, dat zijn wij... Ik wil je nooit verliezen. Maar als je me zou verplichten je los te laten zou ik zeggen : “met een diepe buiging zeg ik je vaarwel mijn liefste”!…

Aan jonge mensen die ronddolen in emoties over een verloren liefde: het is gelukt om afscheid te nemen. Het leven ging daarna gewoon door. Ik dacht hieraan nadat ik wakker werd en in gedachten een lijst maakte van alles wat ik zou kunnen doen. Het verlamde me een beetje. Ik stond op, maakte koffie en raapte mijn sokken op.…

Een van hen staarde me belangstellend en aanhoudend in het gezicht alsof mijn verschijning nog altijd florissant is en het aankijken waard. We kwamen te praten over ogenschijnlijk willekeurige en voor de hand liggende onderwerpen tot de avond zich ten einde spoedde en we afscheid namen van elkaar en we opstapten...…

Ik heb kinderen omdat dat van mij verwacht werd, wel met liefde gewild, maar inmiddels ben ik een ex rijker, de zin van het leven eindigt met een laatste woord. Ik zeg het niet, ik schrijf het niet, beter blijft dat ongehoord.…

Als ik nu jouw sleutel in het slot zou horen, dan zou ik meteen rechtop gaan zitten en de stralendste glimlach zou op mijn gezicht verschijnen... Als ik je nu zou zien, zou ik in je weg willen kruipen, om je vervolgens nooit meer te laten gaan...…

Ik wil het laten. Ik wil je haten. Ik wil je zoveel dingen vragen waar jij het antwoord toch niet op weet. Dus ik loop nu weg van de tafel, geen laatste ronde meer. Ik had dit al veel eerder moeten doen, maar de verslaving van dit spel breekt me keer op keer. Ik gaf alles wat ik had, maar geen overwinning voor mij. Alleen ondanks dat ben ik…

Af en toe beschouw ik nog wel eens je portret en dan denk ik bij tijd en wijle dat die trekken van hemelse verhevenheid op je gezicht die mij zozeer plachten te inspireren en te herinneren aan eeuwige bovenaardse schoonheid in werkelijkheid een uitdrukking vormden van je onpeilbare droefenis die ik nooit meer heb kunnen stelpen om je verloren geliefde…

En zo zaten we vaak bij je venster in je stoelen met flessengroene bekleding en met planten tussen ons in op een tafeltje die je altijd zorgvuldig koesterde en verzorgde. Vanuit de verte daalden bundels licht op ons neer. Werden deze ons gezonden om onze geest te verlichten bij de min of meer filosofische gesprekken die we voerden? Je doorstond…

Ze had nooit afscheid kunnen nemen, alles gebeurde in een flits. Een toekomst in het verschiet met de mooiste vooruitzichten, werd op één nacht herschapen tot je reinste nachtmerrie. Nog steeds voelde zij die blik. Die allesoverheersende warmte als hun ogen zich vermengden. Ze heeft er nooit aan kunnen weerstaan.…

“ Hallo, ik ben Carlos”, zei hij. Les na les, elke keer een stukje van zijn levensverhaal. Carlos kwam uit Madrid, had tijdens een vakantie een Nederlands meisje ontmoet. De lessen waren echt zijn uitje. Een leuke gozer, jammer dat ie een relatie had, maar ondanks die relatie van hem, kon ik wel een spanning voelen. Het was erg eng om les te geven…

Rob van Gijzel heeft afscheid van de Kamer genomen na 14 jaar lang voor recht en rede gevochten te hebben. Hij meende dat de onderste steen boven moest komen in de Bouwgeldaffaire(s).…

Die stad is mooi Jij was daar mooi Die stad is van liefde Jij was daar vol liefde Die stad is van ons Jij was daar van mij Die stad is ver weg Jij bent dichtbij Barcelona is in mijn gedachten Jij bent in mijn hart Momenten konden puur en mooi zijn, maar bleven momenten.…

Mijn pen zal ik toevertrouwen met de intiemste liefde die ik ooit heb gekend, en het verlangen bracht, waar ik nooit had moeten komen. Een plek, die me alles ontnam wat ik ooit ben geweest, maar me uiteindelijk heeft gemaakt, tot wie ik nu ben. Een paar maanden geleden heb ik gescherven dat ik afscheid nam.…

Dit alles was voldoende reden voor mij om voorgoed afscheid te nemen van de Wijkraad. Verbazingwekkend hoe nog een groot boeket bezorgd werd!…

Er komen veel Antillianen, werknemers van zijn bedrijf, dan de jongens van Victory Outreach, de ex-verslaafden en ex-gedetineerden die hij kookles gaf. En de mensen van het SAP, Stichting Antilliaans Perspectief, óók kansarmen die hij kennis meegaf over de horeca zodat zij een kans hadden om een goed leven op te bouwen.…

Ik wilde je aanraken, tegen me aan drukken en mijn liefde voor jou in je oor fluisteren met de ingehouden expressie van een zanger die oorverdovend wilde uitschreeuwen hoe veel en hoe sterk zijn liefde voor jou was. Het weten is vergeten als de angst van verliezen de liefde dwarsboomt en er niets gebeurt.…

Dat het een onsamenhangende chaos in mijn woning is, dat kun je wel raden, ik kan er soms de weg niet vinden, laat staan een ander. Vaak raak ik dan ook iets kwijt, iets onbenulligs, maar dat steekt me dan toch, zodat ik naarstig op zoek ga en het na een uur nog niet gevonden heb. Gefrustreerd hang ik dan in mijn sierlijke bank, als Uri Geller op zoek…

Satan gaat rond als een brullende leeuw, zoekende wie hij zal verslinden. Dat is een bekend gezegde uit de bijbel. Met deze vergelijking herkennen we ook de Boze en hebben alle kans om hem te ontvluchten of anders te weerstaan. Maar ik vrees veel meer de duivel die zich voordoet als een engel des lichts. Deze kwade geest nadert de mensen vriendelijk…