Deze column gaat nergens over. Over niets. Leegte. Het resultaat van de confrontatie tussen wat ik voor het gemak een ‘normaal’ leven noem en het leventje van een geslaagde eindexamenkandidaat. Werk, zorg, sociale verplichtingen, sport, klusjes, kortom het gebruikelijke gedoe versus het grote niets. Twee levens die, nu de examens achter de rug zijn…
Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel:
Ben ik nou wel de vader van die jongen
Die studiebol, die falen heeft verdrongen
En zonder dralen afgaat op zijn doel
De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen
Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
Examenfeesten…
Daarna de vrachtauto met mijn dronken mede-scholieren in de achterbak, de lauwerkrans om de hals, die onze ouderlijke huizen aandeed; de examenfeesten, het afscheid, waarna ik geen van hen allen ooit nog zou zien....…
1.173
Bezig met laden