Alle inzendingen over flitsen

waar zijn woorden fluisteren fluisteren woorden zijn gedachten in klanken klanken in gedachten waar klinkers klinken klinken klinkers waar gedachten leven leven gedachten in woorden-flitsen flitsen woorden in beelden beelden fluisteren zijn woorden gedachten in klanken waar klinkers klinken leven gedachten in woorden-flitsen…

Er is een geheugenprofessor gestorven, niet leuk voor die man, maar dat herinnert hij zich nu vast niet meer. Spotgoedkope humor, maar het werkt. Ik heb ook wat met mijn geheugen, het werkt namelijk voor geen meter, alles is in de war en ik kan er geen touw aan vastknopen. Ik ben een reusachtig vergiet, alle herinneringen sijpelen weg. Ooit, ja, ooit…

Ja dat ding bestaat toch echt hoor, ik heb hem gezien en ben dus niet de enige want is het geval? Wel dat ga ik even haarfijn uitleggen! We gaan met z’n viertjes op pad, zoals veel van onze landgenoten trouwens om in Duitsland goedkope boodschappen te gaan doen en er een leuk dagje van te maken! We vertrekken bijtijds ( oké iets later dan bijtijds dan…

gedachten die neerstrijken in de schemerzone van de ziel flitsen en vliegen haastig naar het onderbewuste. niets is wat het lijkt en alles draait en woelt na in een mengsel van geluk iets dat ik slechts proeven kan. de wereld draait om de zon en in mijn hoofd fluistert een liedje over de gouden kus iets wat nooit verloren gaat.…

het gaat mij allemaal veel te snel, aanprijzingen flitsen van het scherm, knallen uit geluidsdragers ik moet dit, ik moet dat staatspostbus en stromannen van het kapitaal maken mij bang in verloederende taal, schitterend en schetterend willen ze mij als consument in deze teringherrie probeer ik met vertraagde beelden een andere dimensie…

spinnenweb tussen de dakspanten schitterende afdruk van draadvormige flitsen een streep avondrood doortrekt de purperen hemel lage koude lucht vervaagt langzaam in grijze nevel tot het donker neerdaalt sinister geritsel langs de dag door een stille kreet in tweeën gescheurd…

Tussen de wieren van het verleden flitsen pijlsnelle vissen als messen voorbij. Alleen in de diepte mag ik je voortaan ontmoeten: mijn warme tegenstroom, mijn lief. Het staat vast dat je dood bent. Maar wat is dood? --------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…

ze spreekt niet nevelt zich in stilte haar ogen flitsen niet ze staan vast haar atelier is al vol Schubert’s Letzte Hoffnung zij legt klanken vast ragfijn in truffeltjes zat hij maar vast aan haar toonladders hij kon kijken naar haar handen naar de rode rozen op haar met verfspatten besmeurde jurk regenboogjurk van rode rozen…

luchtige slagen storten neer op warmteverlangend vandaag onvermoeibaar en gestaag vormen plassen rivieren ondanks dijken van verweer flitsen tekenen het licht omarmd door aanzwellend gedonder opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder ooit met daglicht te hebben gespeeld verlaat de strijd zonder gezicht…

woord voor woord fluister ik de wereld dicht tot een gulden boek in zoete winterslaap waar herinnering het leven prijst en licht zich spiegelt in een fotolijst flitsen beelden door de tijd doorheen pareltjes van wazigheid baar ik lettertjes W O R D E N nu vonkjes eeuwigheid…

een wirwar aan gedachten flitsen energie slurpend door mijn woelige denken. alles loopt door elkaar zoals op een kermis waar mechanische monsters het volk vreugde schenken. de wereld in mijn denken prakiseert over vakantie. witte wanden. dennegeur. een plek waar rust de verplichtingen des hedendaags leven overmeestert.…

Rijzende nocturnes flitsen honend contouren van verachte flora uit hun losse pols Gekegeld op gepolijste kasseien druppelen zij bebloed de versmade grond in en smeken onnodig om herkansing Dan puft de maneschijn in 't holst van 'r nacht en gelukkig beklimt 'n schim de berg van hoogmoed en vergankelijke kracht…

In inktzwart duister sluipen letters nader waar verstand op nul de geest angstvallig negeert spelen flitsen donderend geraakt het spelletje onweer ziek de taal welke woorden vermoord en gedachten verstikt nauw verbonden wankelt de laatste zin schreeuwt het krampachtig uit het houvast verloren…

Wanneer ze eenmaal stromen komen flitsen en gedachten Zelfs in mijn dromen Waarom nog langer wachten ? Laat nu maar gaan 't reinigt hart en geest Zelfs dit intense verdriet om wat ooit is geweest...…

Mensen met geheugen zijn zeer te benijden zoveel extra bites met meer kwaliteit Grip op het verleden geeft licht in het heden ben je teveel kwijt vergetelheid van tijd Slechts flarden en flitsen helderheid zeldzaamheid was dat niet toen……. voelde dat toen……….…

de AIVD maakt heel wat mee maakte nachten werk van Rob Oudkerk pas nu gelezen dat de Dienst immer waakt voor ‘t onmantelen op straten bij ‘t kantelen ook in bordelen bij het minnen en ’t strelen van ministeriëlen een beambte zei zojuist ongeritst maakt ongeflitst was het maar waar ze flitsen juist de ritsloze nummers…

Mistroostig zat ik aan het water, Kijkend naar de kringen op het water uit niets ontstaan Beelden flitsen voorbij, Woorden die je uitsprak en ik maar niet begrijp, Tranen rolden langs mijn gezicht, Tot plots een boot mijn nare dagdroom verstoorde, Een man van op het dek riep: Hij is het niet waard, sta op en zing, Het leven is kort, geniet…

kan jij leven met mijn fouten de wereld met mij aan zal jij blijven van mij houden wordt jij mijn bestaan leef ik in een droom of droom ik in mijn leven vragen flitsen door mij heen hart door sluiers omgeven sluiers van twijfel rillingen in mijn hart is de liefde sterk genoeg verlicht ze het duister gevoel zal ze wensen vervullen…

Korte flitsen in haar waterschoot, dwergstenen in't diep verborgen. In donk're duisternis geslingerd, geheel aan haar lot overgelaat'n. Verdwaasd zal de adem vloeien, nadat zij 'r fluist'ringen onthult. In elke gouden ochtendboom, zit een waarheid tussen takken.…

Kruipend, sluipend gedaante, met je vage spiegel Jij ziet de dingen niet helder meer Schaduwend in de pracht van haar gedaante Zoveel flitsen en oneffenheden Zij walsen voorbij en jij Ziet de film twee keer Over alles wat maar zachte kleuren zou bevatten Je bent er niet en dat maakt sterk Sterk voor alles wat er niet is Knarsend op je tanden…

onze wegen scheuren een splitsing en mijn ogen wenen me uit hoe uw rug tot de stip krimpt die ons warme hoofdstuk afsluit de enkele flitsen en gevoelen die mijn geheugen nog omklemt lijken door uw verlaten getand en mijn hart bloed het bijlen de forse adem van het lot heeft uw zachte zeilen in andere richtingen gebold en het…

flitsen op mijn netvlies van beelden die ik zag... en dingen denkend, voelend, die ik eigenlijk niet mag.. .. jij maakt iets in me wakker wat heel lang slapen kon ik voel me een nomade die terugkwam bij de bron. ... door jou voel ik me anders je doet wat met mijn lijf.........…

Tijdens een licht schokken en schudden gleden door een vaal venster als een film vele beelden Zag in hun poging te ritsen een ellenlange file voorbij flitsen Wenste me verbeeldend het groen voor zwart de vele auto’s als volwassen bomen Vertraagde (omgeroepen dat we er vóór reden) een goederentrein de intercity tot slechts…

Achter een stuur van tijd beweeg ik me langs dagen laat ik jaren achter me en momenten flitsen voorbij Mijn leven is een wagen waarmee ik mij beweeg die mij naar het einde brengt en startte toen ik kwam De lichten zijn mijn denken soms fel en soms zo groot Zie ik daar anderen die mijn weg verlichten?…

Vlugge vogels vliegen vlot door dromerige dalen flitsen door verhalen langs de liefde en het lot. Grijnzend grazen grote ganzen gras is groen en lekker vet als zij dit krijgen voorgezet begint spontaan het gulzig schransen.…

Vlugge vogels vliegen vlot dromerig door stille dalen flitsen door natuurverhalen langs de liefde en het lot. Grijnzend grazen grote ganzen gras is groen en lekker vet krijgen zij dit voorgezet volgt spontaan het gulzig schransen.…

ik heb je stilte gezien de weggeduwde zorgen er is voor jou geen morgen je bent bang voor flitsen in je ogen zag schimmen die bewogen je glimlacht raadsels en je stem is toonloos door langdurig zwijgen ik fluister je een rode roos je luistert naar mijn dromen een vogel die voor vliegen koos als handen langs je lichaam gaan…

Nachtelijke wervelwinden en hun verteerde herbes de Provence flitsen grauw verzwakt over de gesmolten muren. Hij vertrouwde op verwrongen theelichtjes, ginds ver. En zijn verbonden vlieger klonk hem als Vivaldi in de oren. Spinsels en draden een melancholisch festijn voor zijn lede brilglazen.…

plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstild…

Stemming Dit is een welgemeend gedicht heel zuiver en gezet in toon Gemaakt in waar ik woon Een schoon gesticht Daar is de werkelijkheid een droom En dromen komen en vergaan Daar vind ik inspiratie voor mijn tomeloos bestaan Daar flitsen denkbeelden van mij Mijn geest voorbij En word ik weer gelukkig met de Tijd en met de wereld…