Alle inzendingen over gedichtje

Gedichtje groot gedichtje klein gedichten zonder enige noot Gedichtje daar gedichtje hier gedichten in tien minuten klaar Gedichtje stout gedichtje lief gedichten zonder enige inhoud Gedichten maken doen we allen de een is meester de ander niet terwijl de dichter nu wordt onderwezen door zwijnen en door kwallen.…

Ik schrijf een gedicht voor jou Zoekend tussen alle woorden, probeer ik te vinden wat ik zoek Geen woorden van liefde, Die heeft iedereen Gewone woorden Die iedereen begrijpt Eenvoudig maar wel raak Hoeveel woorden zullen er zijn Ik zoek en zoek steeds dieper en dieper Mijn ogen branden En mijn hoofd loopt om Wanhopig wroet ik dieper…

Er is een Elfje En dat elfje danst Hier voor mij op tafel En zegt ik mis je En het loopt nar het blad En het trekt aan mijn vingers En het schrijft een gedichtje Tussen de regels Het elfje vliegt omhoog Vliegt in mijn oor En dicteert me lief maar duidelijk De rest van het gedichtje voor Het vertelt iets van een elfje Dat enkel in…

Ik wil een klein gedichtje voor je maken, over het licht, de warmte en de zon ik weet dat ik je niet meer kan bereiken, omdat je leeft vanuit een andere bron dan de onze, kinderlijker, misschien stiller je leven is, de koffie, en bezoek een beetje aandacht en een beetje zingen teruggaan in de tijd van spel en koek...…

Uit zeventien lettergrepen bestaand gedichtje is een Hai-ku…

als het vandaag je laatste levensdag was waarna je voorgoed zou verdwijnen nam je dan nog tijd en moeite een gedichtje te schrijven ? wat zou je anders nog gaan doen ?…

kijkend naar dat kleine wonder dat zo mooi te slapen ligt denk ik dikwijls bij mijn eigen jij bent toch het mooiste gedicht een gedichtje zonder woorden dat geen dichter nodig heeft zo zal ik altijd naar je kijken kijken net zolang ik leef…

Lees dit straatgoedkoop gedichtje: ik ben maar je babysit.…

Zomaar een gedichtje gewoon pretentieloos een paar woorden op papier geen bijbedoeling, geen quote alleen wat letters om te lezen Vraagtekens zijn overbodig een uitleg is niet nodig niet belerend, geen moraal het is eigenlijk gewoon een smoes ik heb last van de maandagmorgen-blues…

Dit soort dingetjes uit het verleden en die ook zeker nu nog spelen, kwamen tijdens die boswandeling bovendrijven en resulteerden in dat gedichtje. ‘O ja?’ zei ze, ‘goh, dat er toch nog zoveel of zo weinig achter zo’n simpel gedichtje zit. Mooi hoor.’ ‘En weet je wat,’ zei ik, ‘nu ik jou dit zit te vertellen, schiet me nog iets te binnen.…

Ik zit hier in dit kamertje alleen met jou te zijn, liefste…

even wat te lezen maar weet je wat zo leuk zou wezen zet jouw gedachten eens op papier en hang het dan een keertje hier als ik zelf even niet kan schrijven zal er toch altijd wat te lezen blijven dus maak een ander deelgenoot van je gedichtjes klein of groot ik kijk reikhalzend uit naar het moment dat ik hier een gedichtje…

Daar maak ik dan een gedichtje over, zoals je nu ziet, maar FILOSOFEREN, nee dat doe ik zeker niet!…

Ja, de aanhef zegt het al, ik ben jarig, niet erg uniek maar in dit geval maak ik gewoon een gedichtje voor mezelf. Natuurlijk word ik wel gefeliciteerd, daar ligt het echt niet aan, ook kreeg ik koffie op mijn bed, van mijn eigen wederhelft, mijn man.…

Echt, ik laat mezelf wel leven, hoewel het soms wel anders lijkt, weet dan dat ik leven wil, zoals uit dit gedichtje blijkt!…

je lijkt wel een gedichtje Je zweeft tussen slapen en wakker zijn in je ogen nog een glimpje droom zo groot...maar toch nog zo klein Straks is het weer volop leven als je helemaal wakker bent tot dan toe lijk je te zweven en ik geniet met volle teugen van dat rustige moment…

Ik weet dat ik je er een plezier mee doe, weet van tevoren nooit hoe, zo'n gedichtje nu eigenlijk aflopen zal, Maar dat maakt niet uit, 't is je gegund van harte, da's al!…

Maar als dit je kan raken ben jij degene die de inhoud van dit gedichtje ziet.…

deze meid jullie deur staat altijd open iets dat mij heel erg verblijd Jullie leerden me blij te zijn met de kleine dingen eerlijk te zijn en tactisch met ruzies om te springen Nu ben ik groot en al volwassen doch ervaar nog steeds de dingen die jullie mij vroeger bij brachten Ik hou van jullie wil ik even kwijt Daarom dit gedichtje…

In een stoptrein is het veel rustiger leven: gedichtje schrijven, muziekje op, ontspannen beat.…

Dit gedichtje speciaal geschreven Opdat jij je kracht hervindt In de stormen van je leven heb jij steeds maar tegenwind In je ziekte en je tranen kom je nauwelijks vooruit Voor jou kan ik de weg niet banen ook al ga je achteruit Maar, waar de wetenschap nu ophoudt Is er nog een zonnestraal uit de hemel neergestreken, die beschijnt jou…

de gaten had werd ze aan alle kanten genaaid Nu laat ze het weer over aan een baas en werkt zich weer uit de naad Maar alles wordt weer voor haar geregeld en uiteindelijk heeft ze daarbij baat In deze branche als zelfstandig óndernemer zou je denken dat je niemand nodig had omdat je jezelf dan onder-nemen kunt en zo eindigt ook dit gedichtje…

Wat ik je graag zou willen zeggen is: je bent mijn beste vriend en ik wil met dit gedichtje zeggen, dat je een plek in mijn hart verdient!…

In mijn gedichtje "Heilige onnozelheid" op gedichten.nl heb ik maar één komma geplaatst, hoewel er strikt genomen wel aanleiding was voor minimaal vijf. Voor het gebruik van komma's zijn niet veel regels en ik zelf gebruik ze liever alleen als ze strikt noodzakelijk zijn.…

Vrolijk huppelt ze Tussen de bloemen Haar voeten vochtig Door de druppels Van het natte gras…

Daarop kreeg ik reacties van mensen die vonden dat je iemand niet zulke afschuwelijke dingen mag gunnen als ik in dat gedichtje had gedaan. Ook hier heb ik weer respect voor de mensen die zo reageren, want zij doen dit vanuit oprechte verontwaardiging. Maar ik haat helemaal niemand.…

Gelukkig komt u dit gedichtje tegen. Om voortaan af te zijn van méér gedoe verzend ik deze tekst. Ik wens u allen alsnog een opperbest millenium toe.…

Onlangs meende ik de opmars van een gedichtje een beetje te moeten bespoedigen door zelf een waardering toe te voegen. De computer van gedichten.nl had mijn bedrog direct in de smiezen en gooide mijn gedicht uit de top-tien. Volkomen terecht natuurlijk.…

je mijn armen Zacht droog ik je tranen Je handen geef je aan mij Zacht kus ik je mam Je mag nu bij mij schuilen De zorg van jou is nu van mij Zacht lig je tegen mij aan Je lichaam voelt nu rust Zacht wieg ik je in slaap mam Troost in mijn geborgen armen Je huilt nu niet meer Zacht laat ik je mijn woorden strelen Troost je in dit gedichtje…

Het is er vaak rustig Het is er vaak stil Even weg van alles Even helemaal alleen Maar toch zo dicht bij God Meestal fiets ik erheen Soms zit ik er gewoon Gewoon te zitten Dan weer luister ik muziek Of schrijf gewoon een gedichtje Niet meer angstig Even zijn wil Alles opzij voor alles Even hierheen Zijn aanbod Ik kijk om mij heen…