Alle inzendingen over gelaten

Ik open 't raam en laat het najaar binnen, Het onuitsprekelijke, het van weleer En van altijd. Als ik één ding begeer Is het: dit tot het laatste te beminnen. Er was in 't leven niet heel veel te winnen. Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer, Als men zich op het wereldoude zeer Van de miljarden voor ons gaat bezinnen. Jeugd…

Je hebt me vrij gemaakt vrij om van het leven te genieten om mezelf wel te kunnen schieten of te klagen dat ik ben geraakt Je hebt me vrij gemaakt om te doen of juist na te laten zodat ik kan zwijgen, wat na praten mij het lekkerst smaakt Je hebt me de zelfstandigheid gegeven om te kiezen voor mijn eigen leven te zoeken naar de weg rechtdoor…

de nacht berust in zachte dromen haar levenslust werd nooit ontnomen het verlies was groot tranendal diep haar snik gesmoord intens verdriet ontwaakt in een lach verborgen tranen kust heel zacht haar baby gelaten…

alle meeuwen angstig krijsten Het mozaïek van jouw gelaat met tedere groefjes, zachte nerven alleen ik weet dat het bestaat uit duizenden gevonden scherven.…

De herfstvakantie is voorbij vandaag En ieder heeft dus lekker uitgeblazen. Maar nu begint het najaar zelf te razen En grijpt ons zeer stormachtig in de kraag. De zomertijd is niet meer terug te draaien. Er is geen houden aan. Dus laat maar waaien.…

's Morgens op het witte laken doet er een gelaat ontwaken -- dat ligt daar als een waterlelie op een golf water, op de peluw. 's Middags loopt ze in het bos te schijnen, haar ogen tussen bladen als twee kleine vuurjuwelen, kijkend in een laan -- bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…

Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen; - en 'k lach, gelijk een kind dat door een water waadt, en, vreemde vreugde in de ogen, aarzelt, in de kille en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.…

beiden hebben we gedachten geschetst het werkelijke moet nog komen een vervolg op dit virtuele beeld met ongekende dromen ogen waren transparant ontmoetten lange vingers aan een hand die popelt creatief te zijn als spel in gein maar ook zacht strelend over pijn zag stilte en verlangen in rode lippen hangen een neus die boog…

Nu lijken we deze brute moordpartijen gelaten te aanvaarden zoals we regen, sneeuw en onweer aanvaarden: we kunnen er toch niets aan doen. We moeten ermee leren leven...…

Wilt u een ander gelaat? Men draait er de hand niet voor om, Om u te transformeren tot een seksbom. De lelijkerds onder ons zijn hier mee gebaat. Maar de donor blijft daarna onkies zitten met gezichtsverlies.…

zij eenzaam alleen gelaten er is niemand meer alleen zij met haar lichaam geen aanraking meer alleen die van haarzelf domweg alleen gelaten de eerste keer omdat ze er nog niet klaar voor was nog niet alleen gelaten daarachter komt zij nu pas…

Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom, de ontstuimige storm zonder mededogen verjaagt een liefde, welk ontsproten in onze zielen bloeide, om te verdrinken in mijn zilte tranenstroom waardoor het leven uit jouw geliefd gelaat, kansloos, ondraaglijk langzaam wegvloeide.…

kapsel jouw onzichtbaar zijn in ranke sluiersteen als het verlies naar eigenheid die niemand raken kan verberg in lachende angst jouw schaamtegelaat vol droefenis cocoon er hoop vergevingsvol buigzaam naar fatsoenlijkheid…

Een nationale schande dat je zo bruut bent genegeerd, uitgekotst en stompzinnig alleen gelaten. Je hebt je nog met man en macht verweerd door je te storten in de strenge discipline van de poëzie, dit als zelftherapeutisch tegengif, maar het mocht helaas op de lange duur niet baten.…

Een stuk van uw gelaat staat in mijn achterhoofd.…

Naar beneden, door het moeras, worden mijn gedachten week en vloeibaar zoekend naar het laagste punt waar de versluierende pijn en een glimlach ondraagbaar geen ruimte word gegund Mijn gelaat, slechts penseelstreken op het masker van gebroken weken.…

Zij wil de gloed van handen en gelaat.…

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je allang vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude…

Mijn kind, in elke druppel jouw gelaat, in elk ontelbaar rikke tik tik een moederhart, wacht op de druppel die overloopt en van het raam mijn gelaat maakt...…

Alleen gelaten Wacht alles stil - Wacht het gelaten Der wereld wil.…

GELATENHEID Dat is wat men doen moet. Doen als de warmte teveel wordt Doen als warmte hitte wordt. Gelaten zijn. TEVEREDENHEID Dat is wat men moet zijn Als de regen naar beneden klettert.…

kirriek kirriek kirriek kik-ki—kik tsjip krie-err kirriek kirriek kie-rie-kie-rie oehoe oehoe tsjip tsjip krie-err kik-ki—kik tsjip krie-err tsjip tsjip tsjip tsjip krie-err kirriek kirriek het paapje zachtkes tsjop-tsjop tsjop-tsjop tsjop-tsjop de tapuit ratelt de turkse tortel tortelt in de bramen zingt de grote klauwier…

-O vreemdling met uw bruin gelaat, Vanwaar? -Van 't westen, van 't gebergte! -Die weg is zwaar! Wees welkom... ach, Wat is uw ros bestuifd, bezweet! -Maar o mijn land... Eer dat ik ú vergeet'! -O vreemdling met uw zacht gelaat, Waarheen? -De bergen over, naar de zee!…

met jou gelaten in mij…

----------------------------------- uit: 'Mama waar heb je het geluk gelaten', een nieuwe bundel van Ted van Lieshout, die in september 2005 zal verschijnen.…

daar ligt ze dan te wachten op haar dood (te smachten al) ik voel dat ik schrik de kleur in haar gelaat en die gelaten blik vredig maar ik ben totaal buiten zinnen de weg kwijt God weet waar het is dat kruid, het mineraal dat haar weer vitaal maakt en haar voorgoed terughaalt als U voor Moeder Natuur de zevende…

zachtjes vallen de vlokken neer op mijn gelaat verbergen de tranen die ik ween de tijd is gekomen daarom zeg ik je ga nu heen je bent hard weet zelf niet wat liefde is jouw lieve gelaat met je mooie ogen begrijpen en vragen om vergiffenis maar bedenk dat ik je niet meer kan geloven de sneeuw zal stilaan smelten en mijn wonden…

Het vlekje is groter geworden, gelaten deelt zij mij dat mee vanaf haar vaste plek op de bank. Een leven achter gelaten, een lijdensweg voor haar. Ontwrichte celdeling, zo zou je kanker ook kunnen omschrijven. Ik ga een klein kadootje voor haar kopen. Dat helpt niet, maar misschien is ze heel even blij.…

Wacht, wachtend op geluk passief gelaten ondergaande zon wil motiveren grandioos in kleuren weidevogels spelen paringsspel gelaten in avondgeuren wacht hij op geluk maar verlaat avondrood passief ontrekt zich aan `t nachtelijk spel nachtpiraten aan zet op `t bord van `t schakenspel vinden verborgen schat, ‘nacht- prinsessen’ hij?…

Ja later moest je mij niet meer Jij hebt me voorgoed verlaten Maar dat enig stukje natuur Heeft mij nooit meer los gelaten…