Alle inzendingen over griend

Een winkelbediende uit Liende Vond dat hij te weinig verdiende Hij pikte een bedrag Maar z'n baas die het zag Ontsloeg hem en de beste man griende…

De grienden waren vlak bij de stad, slechts een half uur lopen. Daar leefden we ons pas echt uit. We bouwden talloze hutten in bomen en op de grond. We maakten flinke brandstapels. In de hete as gingen we aardappels 'piepen', meestal van een nijvere groenteboer gestolen, die even zijn kar niet kon bewaken omdat hij zijn klanten moest bedienen.…

hoe mooi nu te dansen op de dijken gestorte steenslag niet verklonken verend op matten katjes van voorheen gevlochten scheuten knot en teenwilg bezonken twijgjes aan de takken uit de grienden keringen krijgen milimeters ruim geven mee met stromen voor overleven bij storm hoogtij vloed valse onderstroom danst nu lieve vrienden…

Je lijf solide warm had weer de frisheid van wanneer je in de grienden was geweest en je vertelde feestelijk gewoon dat het daarginds toch anders bleek, hoe diep de wortels reiken van de eik. En ik verhaalde van wat ik hierboven had geleefd, over het groeien van de hazelaar, ook een bijzonder rijk spinnenjaar zei ik.…

Het is door niemand te ontkennen dat de band van broers en zussen onvergelijkbaar is met banden tussen kinderen en ouders ook de banden met je vrienden die met jou lachten, speelden, grienden deelden niet jouw eerste stappen naar wat het leven voor jou is.…

je grootmoeder, griende je, ging godverdomme een eeuw of zeven te vroeg haute cuisine met gouden bestek naar binnen lepelen. zij, een lekkerbek? ik kon me niet herinneren dat jullie ooit op restaurant onderuit zakten of meeneemchinees bestelden.…

In de grienden aan de oevers ligt veel dood hout, als met slordige hand weggeworpen en de oevers zijn als het ware bezet met keien: solide, stevige stenen als bestemd voor de eeuwigheid. Zo varen we voort en onze boot is druk bevolkt. Van de sneeuwresten zullen we nu spoedig wel weer afscheid moeten nemen.…

Heel dit leven, hoewel half vervuld in mijn bestaan, spoed ik mij al langs grienden, bossen en helmgras, om perspectieven te zien, die ik zo sterk mis, vooral als ik achter beeldschermen beweringen en hartenkreten verzin, die intrigeren, beleren en irriteren, waarbij de natte vinger op het toetsenbord mijn redding lijkt, tot tandengeknars van reagerende…

Al te snel zal ons schip aanleggen, aanmeren aan de steiger, zullen we weer voet aan land zetten en is onze dromerige middag te midden van de wateren, de grienden, de stilte en de schoonheid van het schilderachtige landschap voorbij.....…

Al te snel zal ons schip aanleggen, aanmeren aan de steiger, zullen we weer voet aan land zetten en is onze dromerige middag te midden van de wateren, de grienden, de stilte en de schoonheid van het schilderachtige landschap voorbij.…