Alle inzendingen over jutter

rollende golven geven zeeschatten weer prijs, jutter in aantocht…

Schuin aflopend, het strand Vlak onder de duinen Ik zit droog, zand Vloedlijn, jutters struinen Langs Noordzee, oplichtend In lichtgroene golven En achter het duingewelf begroet Oranjerood de nacht de zon Omdat het altijd zo moet.…

Laat mij de jutter zijn die de leegte van de rotsen schraapt dromenvanger van zee en overblijfselen, het oneindige begroeten, weer terugspoelen naar de bron. Dag zon, dag maan, dag mens ik ga.…

verdwijnt op het bewegen van de wind stormerderhand heeft hij mijn hart veroverd golven overspoelen verstand dat ooit gedachten liet winnen van emoties verloren in de vaargeul van het leven brengen ook dit keer eb en vloed zoute tranen geluidloos verweven met parels en schelpen achteloos voorbijgelopen door de jutter…

Zij leeft haar leven met slag en stoot overwint zij storm Vindt zij in iemand een veilige haven die armen om haar slaat Dan maakt zij die los na verloop van tijd Want zij verkiest het eenzaam lopen langs de vloedlijn waar zij steeds nieuwe dingen vindt na zware storm.…

Over zee trok een orkaan golven beukten op het strand flarden voor de maan schuim mengde zich met zand terwijl ze langs de branding liep gekromd, met natte wilde haren alsof een verre stem haar riep plots stil om over zee te staren om beter te kunnen zien een hand boven haar ogen een schip in nood misschien minuten lang, onbewogen…

Van schip op land gespoeld in hand van jutters schat geworpen, storm bekoeld in wiegen en in sussen, als meeuwen heel gevat de top van baren kussen.…

is het een jutter waard hiervoor naar zee te komen? hij heeft geen wagen en spant geen paard maar rijdt op een motorscooter in volle vaart een aangespoelde vogel, lege flessen, half vergane bomen en een man die zichzelf de storm niet bespaart wat loont te worden meegenomen?…

De jutter is dood. De jutter is de zee ingelopen. De jutter was een vreemde, zeggen ze. Een kluizenaar. Veertig jaar heeft hij in het witte huisje gewoond. Veertig jaar met niemand gesproken. Ze liegen. Hij spreekt met de zee. Vrijt met de wind. Liefkoost het zand. Hij leeft. Ik ga naar de politie. Zeg dat ik hem gezien heb.…

Jutters kerfden hun initialen in hun vondsten. Op diefstal stonden zware straffen. Alles wat iedereen hier bezichtigen kan, is te danken aan de verzameldrang van één man, Thordur Tomasson. In april wordt hij 93 jaar. Hij laat aan een groepje zien hoe je van paardenmanen en schapenwol touw spint. Weer buiten waan ik me wederom in Arnhem.…

Drie haringen en een Jutter moeten de twee schippers tot halverwege de eerste lengtegraad op de Noordzee brengen. Dikke Jannes, vernoemd naar zijn boot, staat sinds jaar en dag weer eens alleen in zijn stuurhut. Het adventwantje ligt als een relikwie voor hem aan bakboordzijde van zijn roerkolom. Zoals het daar al 95 jaar ligt.…

Arthur Rimbaud Voor Astrid De tragicus Het witte dier lag uitgevochten en verregend op het strand waar jutters haar nog zochten met bijlen in de hand droop de liefde uit haar bek - gebroken gele bloem - veranderend tot een vlek die wegvloeide als een doem gesmeten in een echoput.…