Alle inzendingen over koolmeesjes

Koolmeesjes spelen op boomtakken voor mijn raam Herfst heeft zijn charme.…

een net vol pinda's de koolmeesjes zijn er ondersteboven van…

koolmeesjes hangen als kleine acrobaten aan vetbolletjes met wapperende veertjes komen ze de winter door…

daar zitten mussen, koolmeesjes een pee vee dee aaa kleurig vrolijk vogeltje in de hazelaar er trekt een lint wintervolgelingen over de blauwe zoldering midden in 't leven klinkt een koekoek snavel open dichter ogen - kraal stand open - kozend op het groen ze talen en tellen mogen hier met veren pluim - pen natuurlijk deel zijn…

Het lukte best aardig, je had er een aardige haiku bij kunnen verzinnen, iets over de innerlijke kracht van de natuur, en het plezier dat je had met het bespioneren van koolmeesjes in de wintertuin, van het oude herenhuis aan het Vondelpark, maar jouw stem haperde, zoals wel vaker, wanneer je geen woorden kon vinden voor het onrecht in de wereld.…

heel even herfst, maar het is alweer voorbij, Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei, Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer, Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer, Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien, Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien, De koolmeesjes…

Zelfs de koolmeesjes die zich normaal fanatiek verdringen voor het mandje met vetbollen en in ijltempo driftig de netjes leegtikken hebben hun snelheid laten zakken. En waar ze onophoudelijk luid snaterend in oorlog waren om het beste plekje, gunnen ze elkaar nu alle ruimte om rustig de smakelijkste hapjes uit de ruif te kiezen.…

Het betrof het sterfgeval van haar echtgenoot die twee jaar in zijn bed in de woonkamer naar de dartele koolmeesjes had liggen kijken die tot op de huidige dag fladderend komen aanvliegen en enthousiast pikken in de zaadbolletjes waaraan zij zich vastklampen en die mevrouw speciaal voor haar man had opgehangen.…