Alle inzendingen over kuisen

Zo wint het kuis onthouden Der maagden d’ eerste kroon, Veel hooger dan getrouwden, Gezeten op de troon, Gelijk de maagd en moeder Ven elks Hoeder. ’t Is weinigen gegeven, Van hart en zin besneên, Dien kruisberg op te streven, En, door de wolken heen, Aartsenglen, die God kennen, Na te rennen.…

aan de wand hangt een antieke klok een gedrocht met frullen uit zijn mantel is een harp en een gems gesneden hij ruikt nog naar een ver zwart woud raderen kraken, de worm graaft in zijn hout benen wijzers schuiven over de plaat om het uur hupt de koekoek uit zijn kooi en roept zijn naam gisteren begon die ijzige tik aan een zenuw te knagen…

Drie weken Frankrijk vergde veel van mij, er moest gekroeld, geknuffeld en gekust dus ben ik in ’t geheel niet uitgerust maar nu is dat gelukkig weer voorbij. ’t Is heus niet zo dat ik veel liever kuis ben, maar ik ben blij dat ik weer rustig thuis ben.…

Ze stond doodstil, de ogen neergeslagen als een kuise maagd. Toen ze bleef zwijgen, begreep Léautaud eindelijk wat ze bedoelde, hij omhelsde haar, kuste haar met vuur en ze waren het volledig met elkaar eens.…

1892 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - wapper - kleerklopper buisen - al slaande lawaai maken kuilen - in wolken opstijgen grote kuis - grote schoonmaak…

zijn nieuwe vriend is een pastoor en moet je nu eens horen de vrome man heeft linkeroor en tong laten doorboren ik vind dat dat beslist niet mag een priester wandelt kuis die draagt blijmoedig elke dag zijn katholieke kruis als hij nu echt een stigma wil bij wijze van hommage dan graag in kleur op elke bil een kruisbeeldtatoeage…

Ach, veel bellen en praten, een lach en met veel schroom een kuise kus. Gemakkelijk te verwerken dus? Gemis zinkt als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij.…

Witte zachte bloemen bloeien op je graf en naast je kleine steentje de teddy die ik je nog gaf Ach, mijn lief klein meisje dagen gaan voorbij maar in de zware nachten dan huil ik je weer bij mij Dus kuis ik nu de plek waar jij zachtjes rust en wacht in mijn gedachten tot jij mij eens wakker kust…

bergen klimmen in het tinnen licht en uw stille, virginale lippen kuisen aan de sidderende beken zoete smetten van het groene duister en uw oof wordt licht.…

Kent u het ziektebeeld, dwangneurotisch kuisen. Het is een verschrikkelijke ziekte.…

kruisen Ik wil graag fluisteren overdenkend welke zonden gevoelig en met pijn er in keuzes kunnen huizen Ik wil graag fluisteren want niets is wat het lijkt de regen overtreft de zon in een doolhof vol met buizen Ik wil graag fluisteren wetend dat liefde overwint en in de stilte van de fluistering zal elk verdriet je hart doen kuisen…

Al vele kasten opgeschoond en weldra zal nu blijken of al het kuisen wordt beloond met opgespoorde lijken Ze vallen krakend uit het hout en tuimelen op de planken al is ‘t gebeente eeuwenoud ze staan op om te bedanken Want ook een lijkje in een kast - ‘t is nauwelijks te verstaan – wil eindelijk weer herleven heeft genoeg van de verleden…

Breekbaarlied zo zinnig kuis wervelend al van geluk maar toch liever niet gelijk heel het liefdeswijsje rijk. Dat maakt de ontdekking stuk het gevoel van zingen, thuis.…

Ik was vroom en kuis En hoopte niet te vergaan. Mijn weg was wild en doornvol En ik werd uitgeput. Maar ik bleef maar hoopvol Ook al was ik ver van mijn hut. De Graal was mijn doel en moeten, Ik wist dat Hij bestond. Da Vinci Codes routen, Dan Browns wereld rond.…

Zo zwart is geen huis Dat ik er niet in kan wonen Mijn handen niet langs de muren kan strekken Zo wit is geen morgen Dat ik er niet in ontwaak Als in een bed Zo waak en woon ik in dit huis Dat tussen nacht en morgen staat En wandel op zenuwvelden En tast met mijn 10 vingernagels In elk gelaten lijf dat nadert Terwijl ik kuise woorden…

geplaatst achter de restanten van een huis brandt het netvlies vretend zuur ’t kruis dat dodelijk ongerust verstild haar kille schaduw kust over evenbeeld in miniatuur vrijwel zeker overrompeld zal ze binnenkort ten gronde gaan voorgoed in onkruid ondergedompeld eenzaam vlakt het bestaan elk monument verliest haar beleving wordt kuis…

Laat ik nu leggen lichte dingen op haren lijf en gauw verganke- lijke, laat het zijn rozeranken en bloemen andere en trosseringen en wiekevlokken van grote bleke vlinders en blanke dauw geregen aan herfstrag, alles wat van de vege lente nog is, die gauw verstreken; en iets van zonlicht, nu ik het kuis en koel…

En verscholen in 't hoge gras bedekt, Venus, kuis, met gespreide hand haar achttiende-eeuwse borst…

Waardoor een kuise kleur haar lichaam omspint. En het is, Of zij in onschuld nooit misdeed. Zij komt naar mij, Bedeesd met open ogen. Kun je vergeven nu ze rein wil zijn? Kun je beminnen, Die steeds blij willen zijn? Zij heeft je in haar liefde immers nooit bedrogen! Alleen de liefde kan zo dwaas zijn.…

Ik ben een papavertje in een veld heb schuw te weinig zon genoten hang luw mijn knopje kuis gesloten vanwege angst voor nieuw geweld Mijn steeltje is een beetje stuk geknakt daar `t ruwweg werd geplet een sprietje was ik nog maar net toen `k werd gekapt van het geluk Toch koester ik stuifmeel in mijn hart ook bloesem heb ik al…

De tijd kruipt aan haar pols voorbij zoals het stof klimt als ze kijkt een kantje mouw naar boven wijkt in antwoord op die vraag van mij Ik steel haar hand belet de tocht voordat retraite weer kuisen wikt een oogwenk wegens chaos tikt telt wimpers in verraden vocht Dan kleedt ze vlug satijnen trouw langs angstig geblindeerde ramen met…

Zie hoe ik keer en ruim en poets en kuis - De oude spinsels zullen mij niet hebben. In een aan kant gemaakt en helder huis Kan het bestaan altijd opnieuw beginnen. Mijn broodheer noemt mij - hij is nooit abuis - 'De Mondriaan van haard en tafellinnen.' Ik had maar weinig schik in zijn fauteuils.…

vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt zich terug diep in de warme huizen, vorst zal snel het zomers leven kuisen…

jouw lijf Hij nam mijn rib om jou te klaren joeg passie in de genen om een nog mooier nageslacht te baren hij sloot het paradijs liet ons in erfzonde paren, alleen de doop en zijn genade kunnen ons de hel besparen jij loopt niet over water verlangt wel met het kruis omdat zijn boodschap liefde is de meeste mensen zijn nog kuis…

Af tril je kriebelend tegen mijn lies en toe weet ik dat waar je ook bent -mijn zwakste plek blijft je bekend- in puls toon jij geen kuis doch kies Zo anders was `t niet lang gelee waar je heftig genoot, gedonder leek tijdens `t werk, in de kerk of op de wc Hoe vaak bij mij het schaamrood piepte als ik weer ongewenst zwanger bleek je schellend…

Als de slakke komt gekropen, Hier en ginder, door het huis, ’t Is al met haar slijm bedropen, Niet een kamer blijft er kuis; Maar de middel is te vinden Om het vuil, het lelijk ding, Op te schorsen, in te binden, Dat het niet te ver en ging: Men behoeft maar zout te krijgen Dat men op zijn leden strooit, Straks zo zal het neder zijgen, Als…

vloedt Op haar gezette tijd, Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt, Met het gras dat dort en dijt, Met de avonduren die zijn volbracht Als de luide klok ze seint, Met Orioon die laat in de winternacht Rijst statig overeind – Soms denk ik nog hoe tijden her Ik eenzaam was Als zee en zon en maan en ster En het naakte kuise…

Zo zag de kuise maagd met droefheid ongemeine Haar Zone aan het kruis gehechtet wredelik, Nu buigende het hoofd en bij de laatste snik, Uitgietende zijn bloed om ons te maken reine. Een hete tranen-vloed haar uit de ogen sprang Een uitgetogen zwaard door hare ziele drang Aanschouwende haar vrucht, aanschouwende de scharen.…

De priester deed het niet, want die was kuis. De man hield stand. Hij had een heilig kruis.…

En vlees dat eerst zo kuis verborgen was. Wordt gretig door wat witte wijn gesmoord.…