Alle inzendingen over loodzwaar

Dan strekte ik me zo ver mogelijk uit en met een enorme krachtsinspanning probeerde ik met een grote zwaai die loodzware pan op de plank te krijgen. Ondertussen stond Meester achter mij en maakte grapjes: “Goed vasthouden haha.. anders donder je op je kop in het trapgat en breek je je nek op het beton haha..” Ik vond het geen leuk grapje.…

en loom steeds weer dezelfde droom Gillend word ik wakker een loodzwaar gevoel een dag zonder doel…

En wat een magnifiek besluit van de bondscoach een excellente speler als Clasie te sparen voor de loodzware thuiswedstrijd tegen IJsland!…

gebarsten lagen van loodzwaar verven gescheurde nerven van oud hout dat soms hoorbaar kreunt van heimwee naar woud dat ook in stormen dreunt als één van hen gebroken ter aarde komt en zucht…

schaduwrijk is de sobere kapel waar stilte vermenigvuldigt gedachten wachten op klare taal van duidend begrip zwijgzaamheid veredelt daar zonder te verworden tot klinkend goud in die ruimte van ondoordringbare leegte waar volheid als maar groeit berust ik in mijn lot mens als mens nietig, vergroot tot denkende zot…

Op zijn minst een keer in het leven zal je ermee te maken krijgen, ook al ben je nog zo alert om het te voorkomen. Dan sta je als leek of beginneling, ondanks alle goede intenties, voor doorgewinterde vaklieden letterlijk in je hemd. Dat gebeurde ook mij in het jaar 1960 bij mijn nieuwe werkgever, waar ik als leerling machinezetter op mijn eerste werkdag…

de dood valt als een muntstuk uit mijn wereld loodzwaar valt het terug waar ik niet meer grijpen kan de kassa is leeg opgeslorpt door een hemelse bank windstil geland ik hoef niet meer over te maken mijn nota's zijn geschreven mijn adem van geld is voor immer geveld…

Weer valt een loodzwaar gebaar uit het lood, het gezicht gericht naar boven, machteloos de ogen, sterrenstarend in de nacht en kleur begint te dansen, armen zwaaien hoog de hemel uit zijn boog doldraaiend dronken duikelend over de rand van overgave waar in de verte het spel van hoogtij leeft.…

Regen striemt wind waait mij langs de vloedlijn loodzware wolken drijven aangespoelde schelpen verhalen hun reis vogels duiken hun vlucht zweven op de thermiek van de zoute lucht golven slaan mijn hart aan stukken snijdende pijn ebt weg in de ruis van de golven…

Loodzwaar gemoed wordt door liefde langzaam luchtig leven lichtvoetig Hoge horizon lost op in wijde vlakte vleugellam verliest van vederlicht Eindelijk boven je zelf uit stijgen in plaats van almaar rond te fladderen Lief vlieg mee naar hoge sferen nooit meer dalen wegens hoogtevrees…

ik tegen de muur een muur onwrikbaar kies ik voor leven of voor een verstard bestaan zonder beweging verdoemd is mijn zijn als ik geen keus zou hebben mijn zijn zinloos wordt de keus is simpel het pad er naar toe loodzwaar…

Het loodzware juk moet ze zelf dragen, ze durft het aan niemand vragen. De wangen bleek en aderloos, het gezicht als steen zo broos, uitgehouwen zonder gevoel, als ijs zo koel.…

Sigrid Kaag krijgt de loodzware taak als VN-gezant voor de wederopbouw van Gaza. Bijna alles is daar al verwoest door niets en niemand ontziende zware bombardementen. Haar 'nieuwe leiderschap' in Nederland is de afgelopen 2 jaar door toedoen van met name Mark Rutte (VVD) deerlijk mislukt.…

sinds die ene dag die paar woorden dat loodzware luik voel ik me soms licht verlicht door de leegte omdat liefde veranderen kon en ons eeuwige leven ontmaskerde want waar zijn we?…

ze komen weer jagen in loodzwaar grauw mijn lauwe dagen in giftig blauw dan voel ik genoegen in wervelende huivering en hoor ik lucht zwoegen tot die laatste zindering als een malse regenhoos draalt en strepen maakt zot gedraaid de windroos mijn glazen daken kraakt en het roestrode gruis mijn uitzicht bevuilt het kleffe bloemenpluis…

soms luchtig, doorzichtig, soms loodzwaar, met regen beladen maar altijd op weg. als wolk wil ik reizen met onbekend doel, gestuurd door de wind die mijn richting bepaalt. de aarde omarmen en niet hoeven denken, niet hoeven kiezen me gewoon laten drijven het oosten, het westen het maakt me niet uit.…

ik had alles op een rij nu gaat de beuk erin ik heb geen zin meer me te conformeren het is genoeg geweest ik kap wat overtollig is loodzwaar van jaren groeien de takken buigen door maar in het oerwoudgroen kan niets meer bloeien ik heb de grond gezocht in humusachtig duister de lucht rook al verrot ik wortel in opnieuw beginnen en…

Psychische bagage was soms loodzwaar; containers kon ik ermee kunnen vullen… De verborgen littekens van zoveel jaren innerlijk gevecht zijn niet meer te verhullen. Ik ben ongesluierd; al voelde het dan als het effect van een Chador… ik kan een gesluierde ziel gebruiken als vergelijking.…

Hartverslindend monster Jouw sentimenteel gedoe Ik verafschuw jouw blindheid Je bloeddorstige wreedheid Met mijn effectloze bliksemschicht Vernietig ik jouw inwerking Het loodzware gewicht Waarmee je mijn hart gesloopt had Wordt erbarmelijker Rampzalig is de verdediging Waarmee ik het maar moest doen Verwoest door jouw monsterleger Sta…

Dat lege hok, zo vol verleden, vol loodzwaar wachten op niets. ---------------------------------- uit: 'Een pijl door je maag', 1997.…

alle luchten waren blauw uren schreden voort in kerks groen de paden op met zachte demping spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel stevens recht vooruit moe en klam een bord zei dit is natuur gevallen bomen gaan gewoon rotten er kwam een paard met mens voorbij soms een hijgende trimatleet…

Het loodzware elders dit is waar werkelijk eenvoudig ontbloot kuieren. @…

even niet zien schijnen verlang naar de duisternis van de nacht In de geborgenheid van het donker hoef ik niet meer dapper te zijn mag er heimwee zijn naar onze liefde kan ik even toegeven aan de intense pijn Jouw gezicht zie ik steeds weer voor me tranen van gemis stromen over mijn wangen heel diep in mij vormen ze tezamen een lange, loodzware…

Ze pakt het zwaard - loodzwaar - en hakt en wrikt. Gekwetst tot op het bot vecht ze haar weg terug. Haar hitte doet de sleutel smelten, het bloed verdunt de klei. De schelle, hese stem verjaagt de zwarte vogels. Een overwinningskreet verscheurt haar lippen.…

Het speelde zich af in het warmste seizoen en de hitte drukte loodzwaar op de wereld en op mijn lichaam. Daarbinnen vond klaarblijkelijk een buitenissige therapeutische sessie plaats en enkele kentekenen daarvan drongen tot mijn oren door.…

Dit speelde zich af in het warmste seizoen en de hitte drukte loodzwaar op de wereld en op mijn lichaam. Daarbinnen vond klaarblijkelijk een buitenissige therapeutische sessie plaats en enkele kentekenen daarvan drongen tot mijn oren door.…

Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat Een donkere hand omklemt mijn ziel Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien De wereld lijkt inktzwart te worden Verlicht door slechts een enkele kaars Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt Nu is er enkel nog de duisternis Ik ben verdwaald in dit onverlichte oord En ga onder een loodzware…

Wonderlijk genoeg is in deze maatschappij, in weerwil van de loodzware "hoofdpijndossiers" en de tot wanhoop stemmende wereldvraagstukken, de Corona Crisis, de klimaatkwestie en het vluchtelingenprobleem nog ruimte voor spel..... Het woord "ludiek", mogelijk gemunt in de goede, oude Provo-tijd, is wellicht hierop van toepassing....…

Draaiend rond mijn loodzware as verzet ik aarzelend een pas maar in het harde licht lijk ik niet te bestaan. Elke dag weer die beminnende hoop, elke dag wordt weer genadeloos gesloopt. Steeds sneller en sneller bereikt mijn wanhoop de grens. Ik had nog zo graag naar de toekomst gewenkt.…

Troosteloos herinnerd De foto’s vergeeld Op zijn gympies Kijkend in de felle zon Vioolmuziek Maar elke noot zo vals De gouden ketting Een mountainbike Brand woorden in zijn arm Het afgodbeeld valt Plots slaat alles om Konijnen springen uit een hoed Een vreugdedans Zijn hoofd door het gat Door het plafond in de lucht Zomerregen Op een loodzwaar…