Alle inzendingen over monument

dood is aan z'n eeuwig end, het open graf staat als een monument.…

Het eerste stadspark van het land, de hoogste molens van Europa. Het pauselijk wapen pontificaal boven de ingang van de kerk, voor enkele jaren monumentaal gepromoveerd tot basiliek. De hoogste, grootste en het eerst: wie tussen raffinaderijen en grote havens niet onder wil gaan, moet met pakhuizen aan een gracht, zelfverzekerd en megalomaan…

Omgeven door land, dat verdeeld is door water, staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind), als getuigen van vroeger en monumenten voor later een formatie van molens met hun kop in de wind.…

Hans van Houwelingen zegt over monumenten: “Het maken van een goed monument is niet mogelijk. Een monument toont dilemma's die niet altijd overbrugd kunnenorden. Maar het heeft - in al zijn onbeholpenheid – wél betekenis.…

star stamelt de angst geladen ontzetting uit stenen beelden van grijze figuren in het heden opnieuw worden zij verraden voor de jaren die zij deelden en wordt er vals gebeden hun kinderen werden wezen van het licht of de schaduw en op het voetstuk staat te lezen een onbekende naam en de datum van hun laatste gruwel als dan de pijn…

Zonder op te letten steken we de zomer over elke dag een monument waarin we gedachten zetten zonder aandacht voor het lover dat ons theatraal verwent Slechts zijdelings een blik op voorbijrazende uren de holle minuten klagen nog niet bekomen van de schrik de diepte waarin we turen weerkaatst nog vele vragen.…

Omdat in de kolonie Suriname Het volk ten tijde van de slavernij Verkocht werd voor een appel en een ei Komt er een monument om ons te schamen. Nu gaan slechts voetbalspelers uit dat land Voor veel meer geld als slaven van de hand.…

Richt voor mij een monument met de loop op heel de schare welk om`t even graven schendt.…

Duizend monumenten langs de weg herinneren ons aan de duizend doden, de slachtoffers die ons dit jaar ontvloden, voor wie ik dagelijks een bloempje leg. Die trieste monumenten in de berm die vormen op den duur vanzelf een scherm.…

de lucht trillend van spanning een nacht van zwijgen, woorden overvallen een gezicht het is te lezen van de daken hoe te gedragen? een traan nuchter van geest en vertrouwen maakt het rouwen lichter op de dag het is geen feest maar het mag een enkele lach herinnering ogen spreken van gedrag er ligt zwijgen in het groeiend zien…

Op het monument voor de treinramp in Harmelen staan zeker drie namen verkeerd geschreven. Wat nu?…

Maar als je met meer man gestorven bent Verdien je elders nog een monument.…

Het getuigt van een volwassen samenleving als af en toe de bezem wordt gehaald door achterhaalde gebruiken, naamgevingen, monumenten.…

Daar is ook het monument tegen het zinloos geweld. Een kastje waarin luttele voorwerpen getuigen van inderdaad zinloze en nodeloze daden uit het verleden, gericht tegen onschuldige burgers.…

Rozenkrans bij je anjerbloem vastgespeld op een revers dat rust mijn held zijn door te leven Veteraan je kijkt me aan bevochten stilte bij een monument voor de vrede samen gaan…

Wortelstok van mijn bestaan, Je naam dragend als monument. Boog van rechtvaardigheid, emotioneel maar ragfijn verankerd in mijn ziel Meer dan alleen voedsel geven, onsterfelijk fundamenteel, in mijn leven…

In Wageningen komt een monument waar de capitulatie wordt herdacht. Maar zo’n erectie had men niet verwacht. Men vindt dat deze paal de zeden schendt. Toch brengt het hele land met deze paal een eerbewijs aan onze prins-gemaal.…

De bange ogen Van een klein meisje De luide misthoorn klinkt Silhouetten In het duister Door emoties verminkt Lucratieve schoten Van de jagers In het zwart Machteloze kreten Van een brekend Kinderhart De memoires Aan het slagveld Waar haar stille dromen vielen Met als onzichtbaar monument De ravage van hun zielen…

vervallen is het oude huis je kunt het renoveren een goed bewoner doet dat ook het huis zal promoveren verwaarlozing van oude panden ja, dat leidt tot verval zo is het lichaam van de mens maak er niet van een zwijnenstal het oude huis als monument wel oud maar niet vervallen maak het daarom toch resistent dat het je lang niet zal ontvallen…

Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft Zou je er een ander onder moeten…

Waar blijven stille tochten, monumenten Voor déze slachtoffers van blinde haat? Wie praat er ook gezwollen van dít kwaad? Waar blijven onze fulminerende regenten? Ach, zonder twijfel zijn de daders hier (goddank) Van zuiver Neerlands bloed, beschaafd en blank!…

Een zonnige dag in mei de doden worden herdacht bij Monumenten klinkt de Last Post morgen wordt voor vrijheid gevlagd.…

Dit monument vol treurnis verscholen en ook zo dodelijk stil vertolkt zo koud en pijnlijk schril de eeuwige grendel die op zijn deur is zijn gulle lach uit het volle leven is peilloos diep in het graf gedreven…

het is stil in Amsterdam nu André Hazes voortleeft als monument kun je nog zingen zing dan mee zei mijn moeder altijd ieder kent de lappen smart die onnavolgbaar over het voetlicht werden gebracht zij gelooft diep in haar hart waar de glimlach van een kind tracht wortel te schieten de vlieger later als symbool van er is meer tussen hemel…

Hij orakelt, viert ‘n overwinningsfeest Maakt zijn beelden, monumenten van goud Als een tastbaar deel van zijn eigen geest…

Het blikveld mag breed zijn, de geur zwaar van warm gehouden planten en het geluid dat ons omringt knerpend en schril, nog zullen we verlangen naar een schuilplaats een scheefgezakt monument, een landgoed waar onze klamme handen drogen kunnen.…

Diepe afscheid in ruwe rouw breekt met geweld bij me in niets tastbaars mijn kind slechts hunkering naar jou Monument was niet af slechts kostbaar herinneren volmaakt maar te klein geen vaasje, geen graf De geest van het leven spreekt me wijselijk toe als schuldgevoel in mijn hart me vertrapt laat beven Met de stem van mijn wezen…

haast waarmee het schreiend was geplaatst achter de restanten van een huis brandt het netvlies vretend zuur ’t kruis dat dodelijk ongerust verstild haar kille schaduw kust over evenbeeld in miniatuur vrijwel zeker overrompeld zal ze binnenkort ten gronde gaan voorgoed in onkruid ondergedompeld eenzaam vlakt het bestaan elk monument…

De laatste dagen van haar kale verslagenheid schuifelen in het tempo dat zij bepaalt geen enkele greep meer, haar denken ingehaald door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid ‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’ Haar bewegen is als haar gedachten traag en onvoorspelbaar richtingloos een vervallen monument, een versteende…

wat men mist in dit land zijn de poorten naar voorbije tijden in eeuwige ruïnes onafgebroken tekens voor onze nederigheid het besef dat vóór ons reeds van alles werd en was gebruikswaarde is voorwaarde voor het voortbestaan van bouwsels als kastelen men sloopt geschiedenis als voorbije onwaar hooguit is er restauratie tot iets wat nooit…