‘Hier volgt een extra nieuwsbericht!’
In hartje Brussel, aan het Rogierplein, is deze morgen een terroristische bloemaanslag gepleegd.
Tientallen argeloze voorbijgangers werden zwaar tot zeer zwaar geraakt. Het aantal lichtbedolvenen is nauwelijks te tellen.
De getroffenen worden nu allen afgevoerd naar bloemencentra in de nabije omgeving…
Vuurpijlen
Vuurpijlen en lawinepijlen
Kleuren vol licht in de lucht
Alweer een jaar afgesloten
Een traan een lach een zucht
Kanonslagen en donderbussen
Straten gehuld in dikke mist
Champagne sterretjes oliebollen
Zo wordt dit jaar weer weggewist
Om twaalf uur zoenen en bellen
De beste wensen gaan over en weer
Een nieuw jaar een nieuwe…
Zonovergoten plas
glitterglans glasgeblazen verstilling
stenengooiers testen het draagvermogen
in sluiers duiken bomen in de verte
Zon op de plas
de rietkraag kraakt en ruist
feërieke finale van een bewogen jaar
De reiger krijst
als een feniks op zijn nest
roept om nieuw leven
ontsteek het vuur
en dans…
Daar is ze weer, de grote volle maan en haar licht van de zon. Prachtig om haar te zien. Haast heeft ze niet, langzaam zie ik haar vanuit mijn raam langs de hemel gaan en dan zich achter een hoge boom verschuilen. De hemel is helder en ook de sterren komen als het donker wordt. Dan ga ik fantaseren en denk ik, dat de maan vriendschap sluit met de sterren…
De donkere dagen na kerstmis. Je hoort er weinig over maar ze zijn er wel en zijn duisterder dan de dagen ervoor.
Het zijn de vier dagen tussen tweede kerstdag en oudjaar. Ongrijpbare dagen, elk jaar andere, met gesloten winkels maar je weet nooit welke.
Altijd moet er nog iets geregeld worden met een overheidsinstantie of een collega maar je weet…
Ze kregen visite van hun gelovige buurman. De buurt noemt hem Wim de Bijbelvorser.
Wouter:
''Zeg Wim, nu je toch hier bent, is het waar dat Jezus de overwinnaar is van de boze machten, want ik begrijp dat niet. Jezus is ruim twee duizend jaar geleden als Zoon van God geboren, heeft het evangelie verkondigd, maar de boze wereld is er nog steeds,…
wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…