Alle inzendingen over onmogelijke

Dan was ik ook niet voor je verschijning bezweken, Je bent nou eenmaal onmogelijk om te weerstaan. Ik laat alles maar op zijn beloop, en ik zie wel waar het schip stranden zal. Ik zal wel altijd aan je blijven denken en hoop, dat jij dat ook zal doen, vooral !…

ze plaagt mij, steeds weer is ze te jong voor mij en daagt ze uit, vraagt ze om verboden fruit roodwolkend haar en een streep blote buik maar vooral die ogen "dit mag niet mogen "…

De architecten (...) ontkenden dat het mogelijk was een koepelgewelf te bouwen tot op het moment dat het eerste gereed was.…

Ik ben verward Dacht dat mijn hart was verbonden aan een man Maar ik ben verliefd en ik weet dat dat niet kan Hoe raak ik dit gevoel kwijt Want ik pleit voor mij man Maar ik blijf verliefd en ik weet dat dat niet kan Ik ben getrouwd Heb een leven opgebouwd met mijn man Maar ben nog steeds verliefd en ik weet dat dat niet kan Ik…

Het is per definitie onmogelijk om aan te tonen dat iets niet kan.…

Het is per definitie onmogelijk om aan te tonen dat iets niet kan.…

Jij voegde mij toe op facebook. Even moest ik denken wie jij was. Na even denken ging er een lichtje branden. Jij zat op mijn school. Leuk dat je me hebt gevonden. We chatten eerst koe en kalf. Jouw koe heet pieter jouw kalveren zijn geboren. Ik vond het leuk van jou te horen een echo uit mijn jeugd. Inmiddels gaan we samen in onze chats op vakantie…

je kwam onverwacht voorbij veel te vroeg zo bleek later met twee handen nam ik je aan had geen weerstand tegen een onvermijdelijke kater als het eerste bloempje in de lente als de eerste warme zonnestraal na een oorverdovende winter en hardgrondig vertrapte moraal waaraan heb ik jou verdiend mijn God ik kon wel zweven is dit wel normaal…

Dag lief , mijn allerliefste lief, we weten het ligt niet aan de tijd, ook niet aan ons wederzijds verlangen, maar puur, aan de onmogelijkheid…

Dagen zullen nooit sterren strooien vrieskou zal nooit ijs ontdooien nooit zal water niet vochtig blijken of zal vuur de vlam ontwijken Golven zullen nooit zeeën weren storm zal nooit de wind negeren nooit zal nacht met zonlicht komen of zal neerslag opwaarts stromen Cirkels zullen nooit einden weten een uur zal…

Toch is er één troost: wat nu nog onmogelijk lijkt, is over pakweg vijftig jaar heel gewoon. Men kan zich dan moeilijk voorstellen dat we zo eenzijdig tegen allerlei dingen hebben aangekeken.…

ik zet mijn een ezelinnenbadmuts op en duik naar een oesterloze bodem woestijn onder water dom: jij mist een laag en toch blijf ik maar zoeken in het zand wat fijn dat je gegroeid bent zeg je en ik denk dat je mijn ziel bedoelt maar jij, lief, jij had het over mijn rondingen, ook een compliment ik lach om lot en misverstand vandaag…

Een gedicht schrijven betekent: het onmogelijke mogelijk maken, een dode vrouw tot leven wekken, water uit de rots slaan, het menselijk tekort opheffen.…

"Ik kan het u niet geven: O, zo ge later, kind, Ook 't levensheil wou hebben, Dat men op aard niet vindt, Denk dan aan 't zilvren maantje, Dat door de wolken loopt, En dat hij veel moet lijden, Die op 't onmooglijk' hoopt."…

Zij leerde hem kennen op een moment in haar leven dat zij besloten had om niets meer overhoop te halen, en zeker niet in haar gevoelswereld. Daarvoor was er al teveel schade aangericht, met name door haarzelf. Naief als ze was, dacht ze altijd maar dat ze lief moest zijn, vooral heel lief. Het was nu tijd om een streep onder het verleden te zetten.…

Geloof in het onmogelijke,het zal je verbazen.…

nu de tijd aan je beeltenis knaagt omring ik mij met mensen waarin ik stukjes jou herken en zodra het ’s avonds schemeren gaat puzzel ik mijn dagverse herinneringen tot een deken voor de nacht wikkel ik mij in jouw armen die me omsluiten als water -verdampt tot mist in mijn hoofd de volgende dag-…

Blootgeven Laat me maar leven Grote gevaar Kan je alles geven Maar vrienden Laat maar Groot gevaar Jij en ik Vrienden Zo weinig te winnen Zoveel te verliezen Laat me je beminnen Opnieuw beginnen Jij en ik Komen elkaar tegen Donderslag Vuur Eindeloze nacht Nieuwe dag Eeuwig lief Eeuwig zacht Grote gevaar…

Soms is liefde zo groot dat je vlucht voor de storm in je hart het vliegt je aan met een kracht die verzengend is om in te branden bezit van je te nemen een zoete pijn ingenesteld in de zonnevlecht de gekte van alle dag leidt af van de onmogelijkheid leeft in je voort als een kluizenaar laat de illusie voor wat het is…

Het is toch nog steeds aanwezig, die onmogelijke liefde voor elkaar, maar als ik je dan weer zo mag “voelen”, is er even “geen” gemoedsbezwaar.…

Ik hou van 2 mannen en het is een onmogelijke keuze. Hoezo? zult u zich misschien afvragen. Doch u kent mijn mannen niet! De een is bloedmooi en gevoelig. Een groot nadeel van hem is dat hij soms behoorlijk chagrijnig kan zijn. Maar ja, een mens kan niet alles hebben denk ik dan.…

je houdt me met een stille blik gevangen en staart me met bevroren ogen aan betoverd blijf ik zwijgend voor je staan in twijfel tussen schaamte en verlangen het lijkt alsof je heim’lijk om me lacht plezier beleeft aan een hardvochtig spelen een minnaar die je nooit zal mogen strelen en die zo kansloos op een teken wacht je schepper is een…

alleen maar erger En je kan er steeds maar niks aan doen Een maand later, je praat niet meer Af en toe knijp je in m’n hand Maar praten doet teveel zeer Je ziekte heeft je overmand 2 dagen later word ik gebeld Je bent heengegaan Je lichaam gaf het op Je hart kon het niet meer aan Ze gaven je een jaar Je hebt er 5 weerstaan Een onmogelijke…

Wachtend, uitziend, nu verlangend Onbevangen willen zijn Maar door geimpliceerde leugens Veroorzaakt door halve waarheden Afwachtend, terughoudend, nu afwerend In ongeschreven 'discrediet' gebracht Door eigen doen van zaken…

Ken je ook dat gevoel van “haar” niet kunnen bereiken, die altijd aanwezige pijn, van onmacht en onmogelijkheid, om ooit van “haar” te zijn. Ken je ook dat gevoel? Ken je ook dat gevoel, van wel willen , maar niet kunnen, leven, als geliefden naast elkaar, al zouden we zo graag willen, de gedachte al is raar. Ken je ook dat gevoel?…

maagdelijk was de jurk als het wit van onschuldig dromen duister is haar verlangen had zij juist gekozen één hart moest zij breken een onmogelijke keus stil verhulde tranen zacht liet zij ze gaan…

elke keer als ik aan je schrijven denk schieten onmogelijke werelden door mijn hoofd beelden beperken om toch te beginnen moet ik me beperken tot eindeloos een gevoel voor jou dat ik koester zoals ik me in jouw uitstraling koester zoals ik uren zou kunnen blijven staren en een konijntje op een bospad baren maar langzaam dringen dan echte…

Ik ben in de war. Ik doe de verkeerde dingen, want ik denk niet goed na. Het leven is dubbel en onoverzichtelijk gecompliceerd, want er staat hier iets te beginnen en er staat daar iets wat afgelopen is. Nog twee weken en ik ben geen bijstandsmoeder meer. Mijn uitkering wordt daarom naar beneden aangepast, de kinderbijslag en het kindgebonden budget…

Erg snel krijgt men mij niet kwaad, maar áls het iemand lukt, ben ik ook direct woedend of op z’n minst zeer verontwaardigd. Zover kreeg Jet Bussemaker, Minister van onderwijs, cultuur en wetenschap mij. Wat is er in ‘s hemelsnaam met haar aan de hand? Dat vrouwen van Venus komen en mannen van Mars, dat wist ik al wel, maar dat Jet nu uit een geheel…

En ook die machthebbers die nooit hebben leren relativeren moeten op een bepaald moment toch ontdekken dat ook hun wereld bestaat uit een veelvoud van onmogelijkheden.…