Alle inzendingen over ontneemt de mens som

Als puber en ook later hoorde ik soms iemand schertsend opmerken, dat ik zelfs op een stukje waterleidingpijp nog enige tonen zou kunnen blazen. Helaas zijn al vele vaardigheden in de loop der jaren bijna verloren gegaan. Ik leg mij erbij neer. Toch oefen ik nu zo af en toe stiekem op een stukje pijp, jawel.…

Enige tijd geleden kwam mij een tekst onder ogen die, hoe aanmatigend hij ook was geformuleerd, mij meteen wakker schudde. Ik weet helaas niet meer of ik de tekst op deze site tegenkwam of elders. De schrijver of schrijfster was kennelijk met dezelfde gedachten vervuld als ik. Dat wederom resulteerde in een gevoel van herkenning en opluchting, dat ik…

Gezien het veelvoud van excellente inzendingen op alle tabbladen, voelde ik me soms een beginneling, die nog steeds met en griffel op leisteen zat te schrijven.…

Racisme en discriminatie is jezelf tekort doen, je ontneemt jezelf de kans om prachtige en bijzondere mensen te ontmoeten en lief te hebben.…

Soms achteroverleunend, genietend van het mooie weer, soms hard werkend in de regen, vaak proberend een aanvaring te voorkomen. Soms vaar ik een stukje mee met een passant, dan ben ik weer alleen. Soms volg ik een aantal dolfijnen die vrolijk rond mijn schuitje springen, om vervolgens net zo makkelijk weer een andere kant op te gaan.…

Bram Moszkovich gaat te ver omdat die hem de kans op verbetering ontneemt. Maar een jarenlange schorsing is wel degelijk op zijn plaats, omdat hij opzettelijk in een zeer lange reeks van jaren de brancheregels met voeten getreden heeft.…

Soms concludeer je, dat je tot conclusies komt die je niet wilt concluderen.…

Want dat is wat de mens wil. Jullie zien niet dat ze af en toe heel duizelig is, zeer onverwacht. Soms zeer onverwacht helemaal niet kan reageren, of verkeerd reageren. Jullie zien niet dat de aansturing van de spieren soms totaal in de war is en ze haast niet kan lopen.…

Soms ben ik een dichter en soms ben ik dichterbij de hel, soms mag je me niet en soms wel.…

Soms ben ik tot niets in staat...…

Het is een hele kunst om elke dag deze remedie, deze opwaartse spiraal van lichtkracht (anti-zwaartekracht), deze doorluchtige hoogheid van angelieke sferen, bij de staart te vatten om meegevoerd te worden, als een Peter Pan, buiten bereik van de verzwarende trekkracht die de maatschappelijke wereld om ons heen op ons uitoefent. De Natuur in trekken…

De uitvoerende mens is steeds vaker slachtoffer van de administratieve mens.…

Zij heeft het hart op de tong. Zij is goudeerlijk. Zij zegt wat ze denkt: “Jij hebt niets bereikt, jij hebt niets te willen, jij denkt verkeerd, jij voelt verkeerd, ik blijf eeuwig van je houden ook al ben je een slecht meisje, jij moet weg”. Zij mag al die dingen zeggen, want wij moeten elkaar accepteren zoals we zijn. Maar haar zondebok nam de…

Haar wil, haar zelfbeschikkingsrecht werd geboeid in haar jeugd. Welgesteld, beschermd voor het oog van de buitenwereld, gemold door verbaal geweld. 'De slag van een zweep veroorzaakt een striem, de slag van een tong breekt botten.' Sirach 28: 17. Met verbaal geweld maakte ze zich los. Vele jaren later riep Jezus haar en ze gaf gehoor aan zijn…

Zijn gezicht schittert in het licht van de ondergaande zon, totdat je hem passeert en even nieuwsgierig blijft staan zodat je schaduw over zijn gezicht valt en je hem zo even het zicht van buiten ontneemt.…

Willoos meegezogen als in dwang en drang, als in de onweerstaanbare stroom die het ongeluk zou moeten afweren, tegen wil en dank verzwolgen in de kolkingen van een meedogenloze rivier die hen alle rust ontneemt, leven zij hun desastreuze levens die onvermijdelijk tot hun ondergang, doem en verdoemenis leiden in de huisvesting, in de voorziening die…

Het zal u zeker al wel eens opgevallen zijn; bij een meningsverschil heeft SOMS - héééél enkel - de tegenpartij ook wel eens gelijk!…

Ooit heb ik mijn drie dochters los moeten laten. Dat is inmiddels al ruim 20 jaar geleden, omdat ik uit liefde voor hen het beste voor ze koos. Vanwege een nogal bewogen echtscheiding, waaruit allerlei ellende ontstond, ten nadele van mij, die ik psychisch niet meer aankon. De raad van kinderbescherming vond mij een goede moeder, maar ik moest…

Soms is geluk een ietwat ongelukkig gekozen woord.…

De invalster die ze kreeg, omdat haar vaste hulp met een welverdiende vakantie ging, was een bekende voor haar, dus zei ze: laat haar maar komen en ach het was maar voor drie keer, dus overleven zou ze het wel! Nou dat laatste gaan we nu betwijfelen want wat wil het geval? Ze belt me op en zegt: jemig het is best triest, ze is niet vooruit te branden…

Soms zou het beter zijn een aap te zijn, die zijn soms net mens.…

Daarom dit 'In Memoriam' voor twee vissen die in hun korte leven schijnbaar slechts hun schoonheid moesten demonstreren van een Onbekend Opperwezen dat de menselijke soort, hoewel meer begiftigd, in feite op evenzeer raadselachtige wijze het leven schenkt en ontneemt.....…

Te weten dat een mens soms zo lastig in elkaar zit maakt het extra moeilijk om te verwoorden waar nou precies de kneep zit en weet je: een mens zit dusdanig in elkaar dat een trap uitdelen, of elkaar: het leven zuur maken niet in mijn aard ligt, maar ach: we zijn niet allemaal hetzelfde blijkbaar. En dus: zit ik soms in mezelf en soms niet.…

Een mooiere en socialere wereld ligt in de handen van de mens zelf.…

Als God de mens een vrije wil heeft gegeven, waarom is het dan dat de kerk de mens zoveel restricties oplegt? Het staat de mens dan toch vrij om die kerk te verlaten, want ook dat is een keuze uit vrije wil!…

Het enige wat de mens van dieren onderscheidt, is dat wij denken menselijk te zijn.…

En: MENS ERGER JE NIET ......ZO!…

God's creatie moet terug naar de fabriek, er klopt niets van want de mens is ziek. Ben helaas het bonnetje kwijt.…

Vreemde gedachte vind ik het, de veronderstelling dat iemand die mooie dingen kan maken, zoals een kinderboek, een moonwalk of een vioolconcert, dus ook een mooi mens moet zijn. Het kan samengaan, maar het hóeft niet. Soms is de maker van iets moois een onzettend grote lamstraal!…

In het onmetelijk grote bos van de poëzie groeide ik de langste tijd van mijn leven onopvallend als een niet bloeiend gewas op. Nog maar enkele jaren geleden werd ik plotseling waargenomen en mag ik mij sindsdien in de schaduw van anderen zonnen. Tergend langzaam vormden zich creatieve knoppen en openden zich later de eerste, onooglijke kleine, bloemen…