In het tijdperk van het individualisme waarin mensen kolossale flatgebouwen bewonen als monniken in kloostercomplexen - ieder in hun cel - en op straat elkaar met anonieme ogen in de anonieme ogen staren zonder dat hun verkrampte en vervlakte gezichten tekenen van herkenning tonen - in dat tijdperk zag ik een oudere heer met een bloedende wond aan…
Je bent niet eerlijk tegen me geweest,
Dus waarom ik van je hou,
Je was me ontrouw op dat feest,
Ik wil niet meer worden jouw vrouw.
Wat ik wil is weg van hier,
Ik wil weg bij jou,
Het leven met jou brengt me geen plezier,
Omdat ik niet meer van je hou.
Ik ga door met mijn leven,
Dat zal niet makkelijk zijn,
Ik stop met jou mijn liefde…
In de verte, door de grillig gevormde openingen heen, die het struikgewas en het groene gebladerte van de bomen in zomertooi creëren, zie ik een kleurige stoet zich langzaam voortbewegen en ik hoor tromgeroffel en boven alles uit de weemoedige klanken van trompetten en trombones.
Het is weer de tijd van de jaarlijkse Avondvierdaagse.
De bontgekleurde…
495
Bezig met laden