mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
Teveel gedacht, geloofd en niet bereikt
met woorden die ik
niet vergeten kan
ben jij
weer verdwenen
als de lachende vreemdeling
die mij
nog steeds
wakker maakt
met koude
dromen…
Wie zegt dat planten naar het licht groeien heeft het misschien wel mis.
Wellicht groeien ze er tegenin, omdat ze het licht willen bestrijden. Hebben ze wel besef van wat licht voor hen betekent en doet? Ze willen toch niet uitdrogen? Daarom groeien ze ertegen in en creëren ze schaduw voor henzelf en andere planten en bomen. Met elke nieuwe tak, elk…
Een keer of vier.
Misschien ook vijf.
De zon ging onder in het oosten,
De zon ging per ongeluk onder in het oosten
En een droeve dood manifesteerde zich.
Het was de droeve dood op haar droefst.
Ze steeg op uit de akkers,
Steeg op uit de wouden,
Dreef op de zeeën.
Een hond in de Donkerstraat
Spitste zijn langwerpige oren
En slaakte een…