Alle inzendingen over opstaan

Uit de hemel vallen druppels Als woorden in een moeizaam gesprek Grijs-grauw is de stemming Als ik opsta uit mijn bed Waar is de liefde Die me vervulde in de dagen van de zon Waarheen is zij vervlogen Wie plaatste deze bitterheid er voor terug...…

Daar gaat die verdomde wekker weer af. Ik sleep mezelf naar de badkamer. Elke werkdag weer een straf, als ik hem tegenkom, die man met de hamer. Met de ogen op half zes maak ik een kop koffie klaar. Ben nog lang niet bij de les, en gaap als ik sloom voor me uitstaar. Ik moet nu toch echt naar kantoor en kijk nog even op de klok. Er is…

Toen ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.…

Opstaan is de kunst. Meer dan een paar ochtendzoenen heb ik nood aan stoute schoenen. -------------------------------- uit: 'Verzamel de liefde', 2006.…

ik lig alweer met mijn tanden op straat, maar het geeft niet want ik geef niet op te geven om omdat dat nou eenmaal in mijn natuur ligt ik sta op, stof af koop nieuwe en ga door zo gaat dat, ik kan niet anders ergens is dat voor mij beslist…

Het enige dat vroeg of laat komt is de dag dat je doodgaat, en tegenwoordig moet je opstaan om naar je eigen graf te lopen.…

Wat heb ik een mottige nacht achter de rug. Ik ben doodop. Gisterenavond ben ik pas na het registreren van het hele schapenbestand van Schotland in slaap gevallen. Ontelbare keren wakker geworden, onder andere van gesnurk aan gene zijde en van pijn in de knieën aan deze zijde (ik heb dat de laatste tijd vaker, misschien zijn het krimppijnen). Uiteindelijk…

Ik sta met liefde op en ga met haat slapen.…

Het grote woord houdt hier niet van, schudt zenuwachtig, zwijgt pijnlijk, staart wat voor zich uit, Say Cheese, vogeltje! Mis. Te bewogen. Nog maar eens. Een ander licht. Verstandhouding, samen veel praten. Beter zo? Over jeugd en wat het is, alles ook wel eens op een bed? Stil blijven staan! Een bedrand dan. Misschien het holst van een theater…

Nog onbevangen in mijzelf weggekropen, hoor ik de regen dansen met de wind; ze zijn elkaar wat ál te goed gezind, als dat maar niet op noodweer uit zal lopen. Ik draai me om en schurk me als een kind aan wollen warmte die mij om zal dopen tot trage slak die vrijelijk mag hopen op duurzaamheid, de luiheid welgezind. De wilde paringsdans van…

De stilte die jij achterlaat De pijnen, die jij leed Mijn pijn, die nooit meer overgaat Jouw liefde die ik nooit vergeet Ieder gevoel, verdriet, dat wordt gesust Nu ik weet, dat jij in vrede rust.…

Ieder voorjaar, elke keer Na de kilte en de kou Is het jonge groen er weer Dat blijft ontstaan door jou Terug bij moeder natuur.…

Heeft de VVD het monopolie op vroeg opstaan? Tijd om dat spandoek weer te voorschijn te halen: Oprutte!…

Vallen en weer opstaan, Huilen en direct een lach, Ruzie maken en weer spelen, Vrolijk opstaan elke dag.. Rugtas op en weer naar school toe, Lekker rennen op het plein, dan weer werken en veel lachen, je lijkt zo groot, maar bent zo klein..…

Mijn dochter, wees soms op je hoede als men het beste uit je haalt en je, strevend naar het goede, warme openheid uitstraalt; totdat jij zelf wat medeleven vraagt, maar dan moet horen dat jij klaagt. Dan blijkt na een te gul vertrouwen en een vriendelijk begrip de respons zich te ontvouwen tot een loze egotrip; die ander snijdt dan zeer…

wat kan de ochtend soms donker lijken waar men licht vermeent als de nacht nog duidelijk weent bij het vroege opstaan van een verleden etmaal en onverteerde gedachten voortschrijdend worden uitgebeend tot een rusteloos verhaal dan schuif ik ze niet opzij die doeken voor de wereld het zal zeker niet helpen in mijn verwarring…

wat is er moeilijker dan opstaan met een dubbele strijd ik kan maar niet kiezen want kwetsen doe ik iemand hiermee geheid.…

wat kan alles toch snel veranderen in een week, een dag, een minuut, een seconde het blijft verwonderen hoe wat lijkt, dat is, kan bedonderen als zon als regen als weer het verschil uitbundig vrolijk oorverdovend stil schijn bedriegt de leugen die liegt vallen en opstaan opstaan en weer vallen laten gaan en blijven staan als de zon…

parels bengelend over de afgrond van onmacht Mijn strijd is gestreden De vloer bedekt met glasscherven Ditmaal brachten ze geluk Dit is wat ze noemen Vallen en opstaan…

Halfvol leeft de fles naast zijn handen, de lege hebben zich op de vloer gevlijd Helderheid al lang voorbij zweeft hij een waas door de ruimte het opstaan wankelt valt terug naar het gevulde glas en valt in slaap…

stralend in de zon het eerte daglicht vang ik op dit was hoe het begon uit de grond ontworteld de zon brengt mij groot mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan uiteindelijk moet ik toch dood maar ik geniet grote voeten komen op mij af mijn blaadjes krimpen in ik ben bang voor mijn graf ik leef nog maar net.. steeds dichterbij konden…

Ik doe mijn ogen dicht en balanceer op het randje. Ik voel mijn tenen van de grond af gaan en mijn hiel drukt op de grond. Een gevoel van angst komt in mij op en zo val ik naar achteren. Ik val op een lege donkere grond die alleen bedekt is met een laag stof. Het stof waait naast mij op en vormt een wolk om mijn gezicht. Ik staar naar boven, naar…

"Het eerste kabinet, dat was een bende. Het tweede ging ten onder aan Verdonk. Maar nu hef ik het glas en breng een dronk uit op het derde onder Balkenende. Jan Peter, jij wordt nog een instituut. Succes! Met vriendelijke groeten, Ruud."…

Na het vallen Gewoon weer opstaan Vindt men in de volksmond Maar als de val te hard is En je op één gedachte hinkt Als het hart weer is gekneusd En de wonden zijn te groot Om met woorden wederom te dichten Blijf ik liggen tot de dood.…

Wouter Bos is opgestaan! Was Woutertje weinige maanden geleden nog de risee van het Binnenhof, nu is hij politicus van het jaar. De PvdA had bijna geen zetel over in de peilingen, Balkenende en Verhagen jongleerden met hem als een goedkope jojo van Bart Smit. Dankzij de financiële crisis is Wouter bezig met een ongekende comeback. Raar: ik vond…

afstand doet helden opstaan....…

Ik ben me van mijn eigen dood "het Lazarus" geschrokken Ik kon weer opstaan en ben vertrokken!…

Over 25 jaar zal er een nieuwe Steven Hawking opstaan en schrijven dat er een Schepper nodig is om materie tot zichzelf scheppende en herscheppende schepsels te scheppen en het schepsel mens vervolgens in een God of niet in een God te laten geloven.…

Leg als laatste wat gij doet al mijn gedichten aan mijn voet; krachten waarmee ik opstaan moet.…

Vallen, opstaan, vallen en weer opstaan. Vallen zal ik opnieuw, maar weer opstaan zeker. De Samische brandewijn zal ik mij blijven laten smaken, net als vele andere geneugten van het leven...! Noorwegen, juni 2000…