Alle inzendingen van sharon

Vele Nobelprijs-winnende ontdekkingen zijn afgewezen voor publicatie in vooraanstaande wetenschappelijke tijdschriften (Nature, 2003). Dit onderstreept het conservatisme in de wetenschap.…

Ik probeer om verbeelding met mijn vingers te vangen. Er is niet veel behoefte aan iets anders. Enkel een eenvoudige aanraking zou genoeg zijn Om me vlinders te laten zien in de winter.…

vroeger, vluchtig als een droom drijft steeds verder af de trossen los geschoten uit mijn handen…

stemmen verplaatsen zich als zandkorrels meegenomen door de wind, een rustplaats zoekend door vleugels gedragen over bomen en velden vol doornen fluisterend, langzaam naar hun bestemming…

ondoordringbare wortels filteren de kattenogen op jacht ze kunnen mij niet zien zo diep in de aarde hoor ze graven! op mijn terrein, onuitgenodigd als spinnen zuigen ze zich vol aan dood en angst en als hun magen zijn gevuld keren ze hun rug toe en verdwijnen mijn lichaam als een lege huls alleen vastgehouden door de dames…

Proberen om mijn gedachte te vangen, in een wolk van holle woorden. Bevroren door een adem van ijs. Onvergankelijk. Bestolen van brandstof, verloren zij betekenis. Verdampte inhoud. Weggeblazen. Fragmenten keren terug, gebroken maar welkom. Voorzichtig hergebruikt voor het zwaard van Damocles.…

in raadselen verpakt samengehouden door stof omringt door aarde verborgen voor hen die zoeken zal het nooit meer doodgaan maar licht ademen voedsel zijn voor lot en dromen en zwaard voor slang en onkruid want zij zijn offer voor deze onsterfelijkheid…

het nastreven van een droom is hoopvol zolang ik hopen blijf het nastreven van mijn droom is hopeloos zolang ik niet vol houd het nastreven van onze droom is hoopvol want samen blijven we hopen…

Je ogen zeggen niets ze zijn zo leeg en stil Je lippen spreken niet ze zijn zo koud en kil Je handen zijn als ijs ze voelen somber en koud Je armen omvatten mij niet ze lijken zo ver weg Je kijkt niet meer naar me Je houdt me niet meer vast Je lippen spreken niet meer Je handen zijn niet meer zo zacht Als ik de tijd terug kon draaien…

Zo mooi, bijna onwerkelijk zo lief, bijna verwerpelijk zo leuk, bijna onaantrekkelijk zo stil, bijna opmerkelijk zo zacht, bijna hard zo koel, bijna verward zo vertrouwd, bijna pril zoveel te zeggen en toch stil...…

Turend in het maanlicht kijk ik in jouw ogen. Ze verbergen mysteries, waar ik enkel over kan dromen. Ze verbergen een waarheid, een diepte vol verlangen. Die zich opent, waar geluk je hart betreedt. Ze stralen als een zonnestraal, verdwaald in het duister, zoekend naar een hart, om te vervullen van geluk. Maar wie ben jij? Verstopt…

Dromer, Verzonken in gedachten, verdronken in jouw wereld. Zoekend naar de waarheid, verstopt achter emoties. Hopend op een rode draad, die jou leiden zal. Leiden door deze diepte, van gedachten.…

Vallen en weer opstaan, Huilen en direct een lach, Ruzie maken en weer spelen, Vrolijk opstaan elke dag.. Rugtas op en weer naar school toe, Lekker rennen op het plein, dan weer werken en veel lachen, je lijkt zo groot, maar bent zo klein..…

Druppels, tranen uit de lucht, boven je vandaan Een kale eenzame vlakte lijkt eindeloos door te gaan. Fladderend vliegt een vogel de wijde wereld in Weg uit de donkere wereld, op zoek naar een nieuw begin. Ik knipper met mijn ogen, een traan glijdt over mijn wang Ik kijk uit over de vlakte, zoekend naar een lichtpunt, waar ik naar verlang. Maar…

Ik zie je hulpeloze ogen, Die angstige blik die mij die van binnen raakt Ik zie hoe je wordt voortbewogen Door het verdriet dat je heeft kapot gemaakt... Ik zie de tranen over je wangen glijden Machteloos staar ik je aan Het liefst wil ik je blik vermijden En met mijn leven verder gaan... Met mijn ogen blijvend op jou gericht, Probeer ik…

Dans in het licht. Laat jou de dood verjagen. Die koude duisternis mag ons niet komen halen. Dans in het licht Laat jou de eenzaamheid verdrijven. Zodat zelfs op de mistigste vlaktes, de zon me nog kan halen. Dans in het licht. Laat jou de woede sussen. De woede over de eenzaamheid die de dood heeft gebracht.…

Ergens op die grote bol liep de ware voor jou rond. Met hoop en dromen, stond jij vol. Je zou hem zoeken, tot je 'm vond. Met open ogen en blik alert zocht jij naar die juiste mens. Maar je weg werd steeds versperd, je werd onzeker van je wens. "Zoekt hij ook misschien naar mij? Weet hij toch niet waar ik ben? Loop ik hem misschien…

ik zoek een oplossing Op vragen zonder antwoorden. Problemen en zorgen. Maar vind er geen. leven ondraaglijk verleden onvergetelijk en toekomst, Onzeker. Wat schiet er dan nog over? Een leven met problemen en zorgen; Zonder toekomst. Niet leefbaar. oplossing: simpel maar efficiënt: niet leven.…

de zon gaat onder en met de avond verbleekt de glimlach van de dag de lucht wordt teder en met de avond verstilt de glimlach van mijn hart. de avond is weemoedig en voor het nacht zal zijn zullen tranen stil en zwijgend in mijn ogen staan. als herrinnering aan wat te vlug voorbij moest gaan.…

Gezocht en gevraagd: het pad naar de liefde. Gevonden en gekregen: een onbegaanbaar pad vol met kuilen met daarachter een splitsing Links liefde en geluk. Rechts pijn en verdriet. Overwin de kuilen en ga naar links. Val in de kuilen ga naar rechts. Maar hoe je het ook draait of keert links wordt ooit rechts En rechts wordt ooit links.…

Het is over, het is voorbij, een nieuw begin het klinkt onlogisch, met weinig zin maar we moeten verder zonder hem het is niet anders, wij gaan door putten kracht uit de herinnering Vele vrienden heeft hij gehad waaronder een lieve vrouw, een ware schat oma is nu alleen maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn een leven zonder opa, het…