Alle inzendingen over oud zeer

Maar met het oude zeer is het gedaan. Na al die jaren van mijn rouwproces en moeilijke tijden, ben ik u toch weer aan het begin, het begin van nieuwe zaken en vervlogen dromen. Zelfs al moet ik diep in mijn herinneringen gaan om mijn dromen terug te zien. De tijd is er nu voor gekomen, ik zal mijn oude zeer nu moeten loslaten.…

Oud zeer Je komt hem hier op elke kruising tegen: een stil agent en hooggeeerde heer. Hij heeft zijn standplaats welverdiend verkregen, maar is misplaatst in ons modern verkeer. Die coupe, dat rossig haar, dat kan niet meer. En raar dat hij doodsbleek het hoofd laat hangen. Hij is verkrampt, een brandpunt van oud zeer.…

Oud zeer vergeten Het voorjaar fietst door mijn hoofd Nieuwe vrolijkheid.…

Het referendum is uitgesproken de gewone mens heeft het 'm geflikt nooit geheelde wonden open gelikt oud zeer niet meer ontstoken…

als het verre zicht is begraven in het verleden als loze hoop er slechts is om te beleven zie ik niet meer dat wat komt voel ik niet verder dan de scherven van oud zeer ik adem alleen om door te leven het kan niet anders mijn blik raakt verstrikt in een machteloos web door anderen eerder maar door mij nog verder geweven…

De wond is dicht, niets meer te zien van wat daarbinnen is gebeurd Maar het verdriet dat heeft zich vastgezet In de spiegel speur ik naar oud zeer, dat niet te zien is Anderen kijken even bij mij weg, alsof er van buiten iets veranderd is Alleen wanneer ik opvlieg, dan komt in hevigheid eruit de gloed, die ervoor zorgt dat ik niet verkil…

de tijd lijkt tot staan gekomen ze houdt haar adem in ver weg ligt het verleden als een brok oud zeer vastgezogen in haar gemoed ze koestert de stilte het nieuwe seizoen laat stormen razen en rivieren kolken brokstukken schieten los niet meer tegen te houden de eindeloze stilte voorbij…

als het verre zicht is begraven in het verleden als loze hoop er slechts is om te beleven zie ik niet meer dat wat komt voel ik niet verder dan de scherven van oud zeer ik adem alleen om door te leven het kan niet anders mijn blik raakt verstrikt in een machteloos web door anderen eerder voor mij geweven ben ik wel bevrijd…

Gekke is,het lucht me op en als ik na het legen stop is mijn rugzak weer te dragen, oud zeer kon ik verjagen Vrij kijk ik de wereld in met mijn lichte last Krijg er weer zin in met die rugzak die nu beter past…

Op de rand van een middag lag nog een restant vlekkend verlangen dat samen met een bundeltje oud zeer - in een hoekje van de kamer gevonden - met het vuil is meegegaan. Nu de ruiten weer doorzien ogen zoals ze horen mag de week weer beginnen. Mijn schoenen zijn gepoetst, de sperwer heeft zijn nest gevonden.…

Geen betere plek om het getier van een oproerig geheugen te smoren dan de keuken waar het licht neutraal naar binnen valt en ieder ding zich door een jarenlange dagelijkse sleur hanteren laat zonder oud zeer te wekken zolang ik me maar niet herinner hoe jij hier na die eerste nacht gestaan hebt als een tussen potten en pannen verdwaalde boom…

Als een kunst verheven Een aquarel van tranen Glinsterend en zo zuiver Prachtig gevormde banen In emoties gevangen beelden Geven ware gevoelens weer Een tentoonstelling in het heden Gevoed door druppels oud zeer Een galerie vol trieste kunst Trekt bezoekers bij de vleet Mensen als een levende aquarel Tonen openheid van diep leed…

pleisters op mijn wonden lagen jouw handen op mijn hart waar ze feilloos knopen vonden die je geduldig hebt ontward als zalf werkten jouw ogen op mijn zo rusteloze ziel en je woorden, afgewogen voorkwamen dat ik telkens viel als kompressen kusten jouw lippen al mijn pijnen weg en meer ik liet de warmte binnenglippen verzachtend al het oude…

Vriendschap in haar vertrouwde ogen Een oase gevonden in blauwe lucht De laatste herfst nog niet vervlogen Passie in haar zilte zucht Haar zinnen, de eeuwige jeugd Op de tast, hand in hand Aan de sterrenbeelden voorbij Schelpjes zoeken op het strand Spiegelbeeld, het oude zeer Een vreemde vriend in mij Maar ook zakenman, en kleine jan…

zeer is ‘t met dat schone stil gedaan…

Waren het je ogen, o zo ijzig blauw of lag het verscholen in dat gebaar waarmee jij iets schikte aan je haar of deelden jij en ik dezelfde kou Van een onstuimige liefde van weleer die zelfs voorbij het absolute nulpunt iets nieuws, geen verandering meer gunt slechts herinnering aan geleden oud zeer Liefde verandert in diepvriesspinazie…

Daar zijn de dagelijkse namen weer van de stations op vastgestelde tijden, men leest ze en voelt dan vaag het oude zeer dat men zich uit die sleur eens wou bevrijden. Men kan als willekeurig reizend heer aan krant en sigaret zijn aandacht wijden en zich verblijden dat men meer en meer in 't rechte spoor en op de rails blijft rijden.…

zeer…

Lepra is het antwoord op oud zeer, doet u mij maar een vlekje. Ook vreemd, 18.000 kinderen die niet dood mogen, bekende Nederlanders willen nul. Misschien moeten die kinderen maar niet geboren worden, zijn we al een eind verder. Zelf struin ik nog even rond op dit ondermaanse, tot mijn eigen leedvermaak. Hoofse knik...…

Als de stilte koel mijn ziel beroert En de leegte door mijn lijf voert Zwelt jouw kielzog op van oud zeer En slaat helle lucht mijn blik neer Diep begraven, reeds vergeten Onder 't puin en half vergaan Bedek ik, mijn wil verbeten, Het pad dat wij zijn gegaan Echo's van een stil verleden Nagalm van een liefdeslied Deze weg, eens platgetreden…

Ik win het gevecht tegen de pillen Elke dag een stukje meer Niet meer depressief rillen Geen gevoelens van oud zeer De lucht lijkt iedere dag dieper blauw De bomen geen angstige skeletten Het water niet zo donker en asgrauw Geen angsten die mij bezetten Voor mij mag het leven weer bewegen Met het gebruikelijke up and down En ook al zit…

zeer?…

Oud zeer, maar verontrustend actueel.…

Ontkennen spreekt van verleden tijd, terwijl de daken nog schreeuwen *** woorden die zich uiten in boosheid spreken vluchtig van angst, bekommerd om de dag van vroeger, sla ik met graagte mijn armen om je heen jij wandelt mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste stappen zet, tegenslagen…

Vergeeft lief en geneest oud zeer nu goed. Vergeet grief, wraak zaait slecht bloed. Klaagt niet tot de anderen in dit gewelf. Tracht te veranderen, komt nu tot jezelf. Zoekt hulp geweldloos op deze hete aarde. Weest niet boos, maar herstel je waarde. Zo kunnen we Hogeren tot voorbeeld zijn. Dan is 't logeren op aard nog eens fijn.…

Als een broer of zus mij uitsluit door oud zeer uit vroeger jaren niet in staat is de lucht te klaren mij geen kans geeft mij te weren moet ik dat toch respecteren gewoon alleen geduldig wachten terwijl de anderen samenkomen mag ik niet zwelgen in mijn pijn.…

Het doet pijn, oud zijn.…

Het was dus oud zeer, ik gooide mijzelf onbewust steeds een stok voor de voeten. Vermoedelijk een verkeerde manier om mijzelf te beschermen. Elke keer weer, nooit was die ander goed genoeg voor mij. Altijd was er wel een bezwaar. De geschiedenis herhaalt zich bedenk ik me nu.…

We krijgen een Freekweek voor de kiezen mensen, met compilaties van oud werk en ‘intieme’ gesprekken tussen hem en Hella. Heer bewaar ons, niet een avond, maar een hele week! Wie zit er te wachten op het oud zeer en de confidenties van twee zeventigers die ons al geteisterd hebben met onsmakelijke erotische selfies en vioolgejank.…

Oud zeer, heel oud zeer zit daar, hopelijk diep weggestopt. Vrolijk rechts, waar men met gemak begrippen als empathie en medemenselijkheid overboord gooit, tenzij het natuurlijk financieel iets kan opleveren.…