Alle inzendingen over proefs

Laatst was ik bij mijn Fillis Zij zat een wijl te peinzen, maar in het einde vroeg zij: 'Weet gij wat een kusje is?' Ik zei:" Mijn liefste meisje , dit is te filosofisch. Een kusje lat zich voelen, doch laat zich niet beschrijven. Misschien dat wij het wezen, als ook de aard der kusjes door dadelijke proeven wel min of meer ontdekten…

Een efficiënte manier om je vrienden kwijt te raken is het op de proef stellen van de vriendschap.…

Zie de paarden galloperen briesend gaan zij harder rennen daar, vlak langs de waterlijn het schuim spat hoog op de ruiter, bespeelt half gebogen op de rug van het paard de leidsels en viert de teugels wapperende haren volgen de snelheid van de gallop de hoeven lijken het zand noch het water te raken sneller en sneller gaat…

Als je wilt promoveren, moet je bij de kleuterschool beginnen. Zonder kleuterschool zul je nooit promoveren. Dat is mooi, want dan is iedereen toch een beetje gelijk. Iedereen kan denken: ‘Ja, ik heb ook de kleuterschool gedaan. Net als Job Cohen.’ Hoe ik daar achter kwam? Gisteren zat ik helemaal vast. Ik wist niet hoe ik verder moest. Ik had…

Ik proef de treurige geur bij een ter nagedachtenis ruik en proef herinnering van dát wat niet meer is.…

Ik proef munt. Ik proef parfum. Ik proef beestachtig genot. Machteloos duw jij tegen mijn natte lichaam. Liefkozende woorden bereiken mijn oor. Jouw tong bespeelt mijn zenuwen en handen gaan waar ik me niet voor schaam. Ik zie twee reebruine ogen. Ik zie jouw genot. Ik zie de blosjes. Knuffelen afgewisseld met onstuimig gezoen.…

je stilte schreeuwt paniek in een totaal verlatenzijn toch ben ik bij je maar mijn woorden zijn zo klein ik vlucht over de route de wegen lijken eindeloos maar altijd vind ik het hotel waar jij toen voor mij koos de kamers zijn nog identiek ik proef je in de bedden kijk naar een eenzaam schilderij weet je ogen en jouw lach te redden…

proef je het bitter van het vergaan, hoor je het gezang nog van de vorige lente?…

Ik hoor de laarzen stampen ik proef het immens verdriet ik zie de holle ogen ook al was ik er niet Ik ruik de lucht van lijken ik voel de wanhoop en pijn ik lees angst in gebaren ook al kon ik er niet zijn Ik hoor de treinen rijden ik proef de onzekerheid ik zie de mensenmassa ook al was het voor mijn tijd Ik ruik de lucht van bommen…

Proef de sinecure, menig ander ging je voor. Het is de val van de vraag. Lik de kinnesinne, ik moet er nu vandoor. Het is de val van vandaag. Ik dwaal als een herder zonder gêne, zeef de stralen uit de dag. Ik laat me kosteloos verwennen, leef op ieder anders lach. Proef de weemoed, menig ander ging je voor.…

Ik proef jou zoals je bent, zoet als de rijpste.…

Ik proef mijn woorden voor ze mijn mond verlaten, zodat ik weet dat ze niemand pijn zullen doen.…

Eenzelfde soort taalonrust bekroop mij bij het horen van het woord ‘proef’, Anky van Grunsven reed een fantastische proef, zo werd door de commentator/paardenfluisteraar gezegd. Maar Anky reed helemaal geen proef, zij reed een kür, want een proef is een onderzoek, het proberen van iets of een voorbeeld.…

eet geroosterd brood kauw met m'n mond dicht het is alsof ik niet echt proef wat ik doorslik…

Kluizenarij als een heilzame baarmoeder voedt en vult een verlaten grot mijn honger naar rust en stilte proef ik in leegte wat wezenlijk is…

Vandaag werd ik op de proef gesteld. Heel erg. Met een kind met het syndroom van Asperger word je eigenlijk altijd op de proef gesteld, maar vandaag was het wel érg flink aanpoten. Nou sta ik bekend als iemand met veel geduld. Heel veel geduld. Maar vandaag.....!…

jij schotelt mij je woorden voor en geurt mijn honger binnen ik proef het water in mijn mond de letters draaien in het rond ik lepel lustig zinnen…

ik wil alleen nog maar huilen tot alle rivieren, waarin mijn tranen stromen, zijn opgedroogd en ik het zout proef van de pijn van het gemis en alleen zijn van de breuk in mijn hart…

door elke kus proef ik tranen bitterzoet doordrenkte smart in elke lach huilt verleden schuilt een toekomst nooit verwacht…

IJsbloemen vertalen ons hijgen en warm raken van elkaar daarna ademstilte - en ook in ochtendwarmte parelt de bloem nog proef ik - opnieuw als verse sneeuw…

zoek mij niet voel mij zo maar heel even raak mij aan beweeg mij proef mij voel mijn warmte zo maar heel even raak ik je aan heel even voel mij maar zoek mij niet .....…

Er dacht laatst een kikker in Katwijk: Als ik af en toe in zo'n blad kijk Dan is het toch zuur Dat 'k uit die lectuur Proef dat ik zoveel op een pad lijk…

Ik proef de dreiging van een oliecrisis! Geen wonder dat mijn oliebol zo vies is!…

Ik proef jouw liefde Op mijn tintelende lippen. Die zinderend zachte zoetheid, Waar woorden nooit aan kunnen tippen. Dus zeg niet dat je van me houdt, Kus me gewoon nog een keer.…

ik denk aan de zomer en proef zoet zomers en sappig de zon in een kers ik denk aan de winter met kruidnagel en kaneel en vooral kersenpitten drie minuten op zeshonderd watt…

Ik proef de tranen, de boosheid, machteloosheid, vanwaar dit verdriet. Ik voel de pijn, eenzaam, alleen op de wereld, waarom kan ik het niet vinden... Ik heb gegraven in hoofd en hart gezocht wat het zou zijn... Ik weet het niet..…

hij stelt ze op de proef kom, zegt hij tegen de visite laten we samen genieten van de stille stilte zoiets geks hebben ze nog nooit gedaan in wezen willen ze wel naar huis…

Ik proef van duizend ogenblikken, mijn hart stelt vragen... Jij luistert zonder te antwoorden... En met jou omarm ik de onwetendheid...…

Mijn lippen tintelen ik proef de zilte lucht zand schuurt zout slaat mijn huid wit uit golven ruisen op de cadans van mijn hart overal altijd on uit wis baar…

Proef en kijk. Het spul uit je oor is lekker smeuïg, met de kleur van pure of melkchocolade. Blanken en negers hebben vrijwel altijd van dat oorsmeer. Peuter nu in andermans oor. Proef en kijk weer. Smeert het oorsmeer slecht en is het grijs en korrelig, dan heb je in het oor van een Aziaat of Indiaan gezeten.…