Mijn poezenkind pubert, het begon met kleine kreetjes. Keukenvloer en koelkast zijn nu haar draaikontend domein, poezenkind wordt poezenvrouw, ze weet niet wat haar overkomt. Miauwt mij vragend om een verklaring, legt snorrend haar kleine kuttekattenkopje in mijn hand, offreert verbaasd haar staart omhoog.…
vlam de pit
van het lont de olie
van de bron de aarde
waarom het draait
en waarvan het afhangt
en waarop zij wonen moet:
de vrede die niet gesticht wordt,
de vrede die niet iets opvolgt
de vrede die niet roept ik ben afwezigheid
de vrede die niet komt maar gaat ooit,
streng en stil
Ach ja, de lieve vrede,
die nog dikwijls pubert…
.....en dan dansten we de "Hanky-Panky" in het patronaatsgebouw dat sinds lange tijd afgebroken is ("Come-on baby, dance the Hanky-Panky!"). We droegen witte kniekousen en mini-rokjes en waren veertien jaar oud.
Mijn vriendin Lucia moest ik verliezen. De reden daarvan bleef onduidelijk. Haar moeder bracht lange dagen door achter de naaimachine en…
En dat is nodig, tussen een moeder die zeurt en een zoon die pubert.
Tussen het strijden door dansen we samen. Soepel en energiek maakt hij zijn moves om onze salontafel. Met verwondering kijk ik ernaar, maar zeg er niet te veel over, want dan stopt het.…