Alle inzendingen over puinhoop

Veel mensen maken van hun leven een grote puinhoop, maar het leven maakt van nog veel meer mensen een puinhoop.…

Het is een puinhoop in mijn hoofd, dus ik moet alles weer bij elkaar rapen. Het piekeren gaat maar door en de nacht duurt heel erg lang. Dit komt steeds vaker voor en dat maakt me dan zo bang. Waarom ben ik nu ongelukkig? Blijf ik me zo voelen, de rest van mijn leven?…

de puinhoop in mijn hoofd groeit gestaag ruimtegebrek is een knelpunt de hulpdienst moet helaas prioriteiten stellen er rommelt iets in mijn bewustzijn een kapotte tegel wordt pijnlijk uit de puinhoop verwijderd ongeverfd hout ter zijde gelegd het sloopbedrijf is ingeschakeld om de puinhoop in mijn hoofd op te ruimen de grijper krijgt…

Dan krijg je onverantwoorde puinhopen, zoals vier jaar geleden in New York. Nu we het toch over puinhopen hebben, wil ik u gelijk een vraag stellen: Heeft u dat ook? Dat wanneer je zo’n berg afval ziet, ineens alles wat er zich in bevindt waardeloos lijkt? Het is een beetje te vergelijken met het opruimen van de zolder.…

Als de Indianen een wat strenger immigratiebeleid hadden gevoerd was het nu niet zo een puinhoop in Amerika geweest.…

Na je vertrek was er nog slechts de ruïne, de grandioze puinhoop die ik hier ook letterlijk aantref aan de Lage Witsiebaan waar werktuigen wekenlang bezig zijn geweest met de sloop van een eens zo verheven bouwwerk.…

Het politieke landschap is verstoord. Gevestigde partijen kregen klappen. De uitslag is nog nauwelijks te snappen. De Nederlandse onschuld is vermoord. Het Nederlandse volk koos van ellende Het veilige gezicht van Balkenende.…

De kamerleden van de lijst Fortuyn Die blijven onophoudelijk krakelen Het kan hun kennelijk maar weinig schelen Dat de partij verandert in een hoopje puin Maar goed dat Pim dit alles niet meer hoort Anders beging hij zelf wellicht een politieke moord ...De fractieleden van de LPF blijven onverminderd doorruziën...…

Vandaag wordt er een datum afgesproken Waarop Saddam Hussein wordt doodgemaakt Denk niet dat het geweld straks wordt gestaakt De puinhoop in Irak zal blijven roken En om het dan mooi af te kunnen ronden Hoop ik dat het wel live wordt uitgezonden…

Ik zal moeten beseffen je bent niet meer je zal niet meer -eeuwige stilte- In gedachten zie ik je lopen een klein, jong meisje Ik hoor je praten het liefst zo boers als je kon De storm heeft je sporen uitgewist en laat slechts puinhopen achter hetgeen wat wij ooit hadden in mijn hart opgesloten…

Mijn leven: één grote droom, één grote puinhoop. Slingerend naar alle kanten, voel ik mij als een paaltje in de wind. Nachten overvallen mij op zomerse dagen. Eén grote wazigheid in mij, waar ik verdoofd ben. Al die andere mooie dingen in het leven, kan ik niet zien. Het zou te moeilijk zijn voor een paaltje in de wind.…

Nederland is een puinhoop. Links en rechts waarschuwden het volk voor elkaar, dus moeten ze nu samen verder. Ik noem dat een vechthuwelijk, de seks is goed want ze naaien elkaar maar de kinderen kunnen er niet van slapen. Rumoer in de bedstede, twee kapiteins op het schip van staat.…

Ik volg de leugen op haar tocht zie in de waarheid geen uitweg meer wanneer ik uit dit leven loop wint de puinhoop keer op keer Waarom komt er geen einde aan mijn vriendschap met het leven de vage weg die ik wil gaan ik heb toch genoeg gegeven ? Ik reik de kilte mijn warme hand helpt hij mij dan uit de nood ?…

Thuisgekomen zie ik voor mijn deur een puinhoop liggen. De puinhoop bestaat uit vier stapels kranten. Er ligt een briefje bij: ‘Dag Roy, hier zijn de kranten. Als je problemen hebt, bel dan 0299-340001. Veel succes.’ Dus bel ik het nummer even: ‘Ja???’ ‘Met Van Gellekom. Er ligt een puinhoop voor mijn deur. Kranten en zo.’ ‘O?…

Het jonge kind met blonde krullen de ogen helder, hemelsblauw is een oud mens geworden met doffe ogen, de haren grauw De poppen zijn verruild voor kogels met de tranen komt het bloed voor huizen zijn er de ruïnes en niemand ziet wat het met haar doet Van warme familie naar de wezen in de puinhoop van donderende brullen hoor je haar zachtjes…

Op de puinhopen van mijn leven heb ik opnieuw een huis gebouwd de fundering is nog niet zo stevig maar het is er veilig en vertrouwd Het biedt bescherming tegen rampen en geeft me houvast als ik val ik kan er rusten na het strijden ik vocht omhoog, uit het eenzame dal Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen ik schuif het gordijn voorzichtig…

De zon is verruild voor grijze wolken, de glimlach is omgebouwd tot traan, puinhopen hoop achtergelaten op straat, te bang om het verraderlijke in te gaan. Daar waar ik de geur van de zon inademde zijn nu alleen wolken van stof, zwart Ik durf mijn verdriet niet in te slikken; Ik voel een naschok in mijn hart.…

Zo kwam jij op mij over, de sporen van jouw onbekwaamheid slordig en onhandig een puinhoop, maar jij was dat gewoon. Afhankelijk op het eerste oog, de hoogte verstelbaar in keukenblok koken, de wedstrijdrolstoel en de scootmobiel dat kleine meisje woedend naar de wereld.…

Mooi... wellicht Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies Een bowlingbal zoeft langs je hoofd auw... koffiekoekjes zonder kleur Mooi... wellicht Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal Een vorm of puinhoop. Mooi... wellicht Abstrakt... ?…

Draakjes heb ik je toegezonden Mooi wou ik ze niet laten zijn Gaf ze spuwende tongen met vurige vlammen Koele ogen met pupillen van pijn Lelijk waren ze, afschrikwekkend Maar ik hoop dat je ze niet hebt ontweken Dat je de deur hebt laten openstaan Hen een kans hebt gegeven om te spreken Geluisterd hebt naar de puinhoop in mij Draakjesharten…

ik wil het zachte goud van jou gaan gieten tot een beeld de klompjes hebben we gedolven in de mijnen van je hart zo onbereikbaar door de puinhopen van jaren de vele instortingsgevaren zal in vuurvast steen je evenbeeld gaan baren we breken het in samen paren je karaatgehalte is zo hoog dat sommige delen vloeien daarin…

van zijn leven tussen de vreugde en een traan hij zocht naar boeken en de man op wie hij leek tussen de namen van zijn helden tussen de dagen van de week hij zocht naar waarheid en de kern van zijn verdriet tussen de harten van geliefden tussen de leugens die men ziet hij vond zijn einde in het dal van zijn gedicht tussen de puinhoop…

Bedrogen, belogen en verstrengeld in een kluwen van verdriet, verbrokkelen onbeantwoorde jaren en worden één grote, onbegrepen puinhoop, waar je zelf deel van uitmaakt. Een ononderbroken lijn van leugens ontkent de waarde van jouw bestaan. Je hebt jouw leven uitgeleend, jouw ogen hebben al die jaren getraand.…

je wel vergeten dat jij een levend droombeeld was verwerk ik schrijvende in hartenkreten lees me maar de woorden van mijn lippen die droomden van jouw aanraking zijn niet meer te remmen en slippen ik gleed uit op jouw gladde alter-ego waarmee jij je dagelijkse brood verdient ik was client van een soort bordspel zoals stratego puinhoop…

laten we samen strijden broeder tegen de zwarte draak we hebben elkander verzwakt voor zijn grijpgrage klauwen laten we vanonder één schild de puinhoop vlammen overschouwen en met twee zwaarden hakken tot rust uit zijn groene aders bloedt laten we samen over de middenweg tussen hart en hoofd ronddolen zodat we telkens met één oog door…

Daar zit ik dan en alles is gedaan Midden in een puinhoop Op de bodem van mijn bestaan Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen Verlangens vermengen zich met stoute dromen Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel Maar mijn ogen kijken nog steeds fel Ze schitteren zacht blauw groen En zien nu zoveel meer als toen Toen ik nog blind kon vertrouwen…

- De hoop, die in een puinhoop is ontaard? Verwacht men dankbaarheid van Irakezen? Reactie uit het Oosten stelt teleur. Ook Nederland is doelwit van terreur. Het lijkt de hoogste tijd om weg te wezen. 't Is logisch, dat in oorlog wordt geknokt en dat daarbij ook mensen kunnen sneven.…

Een kale puinhoop is alles wat resteert van de Lourdeskerk, waarnaast zich nog slechts de bakstenen toren verheft als een verweesd kind dat voorgoed de hand van de moeder heeft losgelaten.....…

Vanbinnen echt een puinhoop, dus school kan mij niet deren. Toch heb ik mooie voornemens, vanaf nu een nieuwe start. Helaas; een vaak herhaalde zin, die dan weer wordt getart!…

Het onderwijs is een puinhoop, defensie, de zorg, woningbouw, milieubeleid, landbouwbeleid, openbaar vervoer. Er zijn steeds meer echte armen en schandalig rijken. Het wantrouwen wordt alleen maar groter door loze beloften in toeslagenaffaire, schadeafhandeling Groningen en weet ik verder wel niet wat.…