10 resultaten.
Je eigen plekje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In mijn hart een plaatsje
Helemaal voor jou alleen
Daar ga ik met mijn gevoelens
Dagelijks even heen
In mijn hoofd een plaatje
Vol herinneringen aan jou
Hier besef ik in gedachten
Hoeveel ik nog van je hou
In mijn kamer een kaarsje
Met je foto en bloemen erbij
Je hebt je eigen plekje
Zo ben je steeds bij mij…
‘Afscheid in Auschwitz’
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
Verlies
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Er is geen foto
die laat zien
hoe jij nu bent.
Geen landkaart
waarop ik jouw
huidige verblijfplaats
aan kan wijzen.
Ik kan alleen
in mijn
herinneringen reizen,
terwijl ik weet
dat ik je
daar niet vind.
Zo sta ik
in de tussenwereld
van het heden,
met achter mij
jouw onvoltooid verleden
en ver vooruit
mijn toekomst
die zich
achter…
Zwarte Zwanen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.
Eén kijkt soms even of haar spiegelbeeld
zich onder water net zo erg verveelt.
----------------------------…
helen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de stilte
de storm
beiden razen
van oever naar oever
op weg naar
wat vergeten is
wat verstild is
wat nog open moet
herstellen
net zo lang
tot klaarheid schijnt
en rust mag zijn…
HET GROOTJE VAN EEMNES
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Er was rouwe op het huis,
Er was rouwe in de kluis,
Toen de Heer ons geheel had verworpen;
Want zo lang als hij leed,
Ging een biddende kreet
Als een offerand op uit de dorpen.
Toen de doodsmare kwam,
Zie, mijn wangen zijn stram,
Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!
In der schamelen nood…
Waken bij het laatste uur
beschouwing
4.8 met 50 stemmen
1.637 Het waken bij een stervende is een moment van bezinning. Het levenseinde nadert en dat is de tijd waarin naasten terugkijken op het voorbije leven. Dat brengt emoties met zich mee. Hoe ga je als verzorgende om met deze emoties en hoe kun je de naasten daarbij ondersteunen? Wat is de rol van familieleden en van de verzorgende in de laatste levensfase…
Het Crematorium Revisited
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
506 Kennelijk had de overleden mevrouw een aula vol mensen op de been weten te brengen, mij allen onbekend, die nu als een schijnbaar krachtige achterban solidair zat te zijn met het leed van haar familie en met dat van de zus in het verre Nieuw-Zeeland, die, als een noodlottig en ongelukkig, finaal brevet van onvermogen, slechts op schriftelijke wijze…
Stilte
dagcolumn
4.3 met 6 stemmen
797 Stilte kan boeiend en aangenaam zijn. Een korte pauze in een muziekstuk, ja zelfs een break in een dance song, dat is dan even heel spannend. De meest extreme muzikale stilte werd bedacht door componist John Cage: vier minuten en drieëndertig seconden is het stil in het stuk 4.33.
De heerlijke stilte die je ergens diep in bos kunt ervaren of op een…
Nieuw Liedeken (Ick moet met sangh vertalen)
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Al derf ick't niet klagen,
Sy siet meest alle dagen
Al myn verliefde vlagen,
Myn innerlycke vreucht,
En heymelycke rou.
Princesse, Lief verheven,
Wt ziel yver gedreven,
Met erenst en met beven,
Versoeck ick u genade,
Waer is u ionst gebleven
Die ghy my placht te geven,
O Sonne van myn leven!…