Alle inzendingen over smoel

Mijn smoel verstaat elke smoel!…

lieg in mijn smoel spreek anders de waarheid maar is die te droef lieg dan in mijn smoel spoel mijn biecht weg ik boet me dunkt genoeg ik zei niets teveel deed ik te weinig spoel dan mijn biecht weg wieg wijl ik woel ik blijt, geen honger en alles blijft droog wieg me als ik woel druk op rewind of forward als ik kweel voel de kanker…

Met open smoel in de tandartsstoel laat het jongetje schreeuwend horen: Oh, was ik maar zonder tanden geboren!…

Laatst zat ik in de stoel bij de barbier en toen moest ik toch wel even grinniken om die smoel in de spiegel. Mijn dorpsgenoten hebben groot gelijk.…

grond van mijn hart watert, klatert oprecht tranenregen valt in smart droefheid voelt onecht ik voel gemiste kans ontspring de dans ik val op mijn smoel…

Hij was van dag tot dag, de hele week op de t.v. met zijn markante smoel (geen stroman tipt daaraan en geen Raoul) al vrees ik dat niet ieder naar hem keek Met Fidel Castro in het ziekenhuis is er in Cuba niets meer op de buis…

De paarse moet van jouw zin beukt tegenzin in mijn ziel Tranen druipen door duister naar duivelse herinnering Vuige knuisten rammen ruig schuim op mijn smoel waar huiver huist…

blije smoelen kind’ren joelen door elkaar rondjes draaien zwieren zwaaien niets is raar lachen zingen dansen springen in het rond op je handen voeten landen op de grond de omgeving in beweging door de wind geest van vrijheid feest van blijheid voor een kind…

hij is niet meer de kloon van Harry Potter een flitsend kapsel en een nieuwe bril maken samen toch een heel verschil de stijve christen oogt meteen wat vlotter de oude buitenboel is nu geweken z'n politieke smoel is blijven steken ---------------------------------------------------------- Premier Balkenende heeft iets aan zijn Potterachtige…

Ik heb de liefde geproefd even had zij mij aangeraakt door de korte tijd beproefd verdween zij, amper ontwaakt ik wilde dat heftige gevoel koesteren en bewaren zelfs een hart zonder smoel beleeft soms gouden jaren verloren zonder verliezen heeft elke roos een doorn nooit kun je daarvoor kiezen nimmer bezeten, toch verloren…

Het religieus socialisme bestaat nog steeds in Nederland maar men wil er geen duidelijk smoel aan geven.…

Jouw overtuiging overtuigde mij twijfelen mocht niet meer Daarmee zou ik je tekort doen en doe ik je lieve hartje zeer Ik zag de beperkingen voor me en negeerde constant mijn gevoel Alles beter dan jou mis te lopen dan maar liever "op mijn smoel" Nu alweer enige weken later voelt het echt zo vreselijk goed Weet nu ineens weer hoe het…

angst was mijn vlinder vloog mij en de liefde voorbij fladderde onrust wiekte wanhopig verrotte mijn leven vernietigde mij ik jatte emoties verzoop mijn gevoel neukte me suf viel op mijn smoel loog en bedroog om niet eenzaam te zijn haatte die koppen in de ogen mijn pijn ik ben ik was besta nu niet meer angst dekte alles…

angst was mijn vlinder vloog mij en de liefde voorbij fladderde onrust woekerde lust wiekte wanhopig verrotte mijn leven al leek ik zo blij ik jatte emoties verzoop mijn gevoel neukte me suf en viel op mijn smoel loog en bedroog om niet eenzaam te zijn haatte die koppen ze oogden mijn pijn ik ben wat ik was besta nu niet meer…

Wat voelde je toen de Karavaan voorbij trok Voor je ogen Lachende maskers van meisjes Bleke karkassen van kinderen De gulzige smoelen van monsters Voorbij slenterden Van rol wisselden Je het ravijn zag waar ze zich in zullen storten Wat voelde je toen je tussen gondels en pleinen heren en wijven langs bitter gekrijs…

in het gras geen boer die op zijn klompen gaat alleen een gore plas die steigers spiegelt en een kraan het groen hebben ze weggedaan vernielzucht schrijft de dichter blij dat hij de woorden vond die recht doen aan ’t gevoel van een verkwanselde historie verstoord als bulten klei verspreid over de honderden hectaren aarde zonder smoel…

Wie anders dan ik, de Arabier, weet dat je tot je nek in de stront zit en dat je dat driedubbel en dwars hebt verdiend met je stomme smoel? Waarom zou ik het dan niet hebben over de liefde, over de ziel en over seks, al was het alleen maar om je ten onrechte vergeten voorouders van repliek te dienen?…

zwijg je met je handen als je woorden voren ploegen in gevoel werk je aan later als in het heden dromen breken zonder doel droom dan je zwijgen laat je handen woorden zien met smoel breng emoties koel woede zal verdwijnen en in liefde overgaan leef je uren zonder dagen en versier het randje van bestaan zon flitst dan weer…

u wordt bij de neus genomen door tal van gnomen ieder met een eigen doel vooral de leuke smoel die bekkentrekkend amuseert en u heel graag voor eigen idealen eventjes manipuleert natuurlijk kiest u zelf maar iedereen gaat toch met tramlijn elf naar de hotspot om te kijken juist het niet doen gaat de minderheden spijten…

regenboogmeisje is er weer fladdert al weer in't rond meiske flirt van haar gezond ogend teer op zoek naar heer nu nog blauw/paars/groen/geel mocht er twijfel zijn gerezen ze maakte meteen een antithese scharrel lonkt heel naar veel men ziet heren als paddestoelen rijzen bij avond met hete smoelen geraakt door haar zinlijk vertier…

Het vreselijke smoel van die vent, een soort zelfvoldane patjepeeër, grijnst je overal tegemoet. Ook die naam kan niet. Mensen die Koos heten, kunnen niet deugen.' Zulk soort opmerkingen kan ik niet zo goed tegen. Ten eerste: wat mankeert er eigenlijk aan 'het vreselijke smoel' van Koos van Zomeren?…

(Oorspronkelijk, maar gewijzigd wegens “niet netjes”): Maar ’s avonds, bij het camping-jeu-de-boules, dan ga ik steevast keihard op mijn smoel.…

zeg me welke weg je loopt ik ga het offerland verlaten wil weer weten wat mijn handen doen, de passie voelen van een zoen lakens koelden nooit meer hete lijven samen blijven was het doel ik lachte met een scheve smoel naar oude wijven we keken naar elkaar begrepen wat we wilden jij de zon en ik de maan het was ons universum dat we…

met een glimlach weer vergeten dans de stilte van ieder uur muziek minutenlang tot solo ogen strijken langs ik ken geen blikken van nog weten ben ze snel vergeten ze hebben mij en wat ik voorstel nooit gezien zoek mijn weg met handen en mijn voeten stap voor stap de verte schijnt een doel onzichtbaar schreeuwen met een grote smoel…

bochten sluipen uit hun krochten schuld brandt weten want sporen zijn nog niet vergeten armen wijzen ogen hechten aan het doel vertrokken zijn de bekken ze schreeuwen al als gekken ze stampen in de grond en walsen plat wat eerlijk en rechtschapen is janken nu begrafenis doden is het doel met opgelegde haat als beesten zonder smoel…

favoriet vergeet niet de vergeet mij nietjes verzamelen op zijn jan-boerenfluitjes de meester spoort ons kregelig aan Tineke heeft al vijf soorten zoals je ziet de paardebloem is echter ónze favoriet nietszeggend breekt het weekend aan nog tracht de leerkracht ons gevoel voor de natuur te cultiveren: pitriet nachtschade met uitgestreken smoel…

Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel: Ben ik nou wel de vader van die jongen Die studiebol, die falen heeft verdrongen En zonder dralen afgaat op zijn doel De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen Examenfeesten…

zijn hoofd 'mijn schaamdoek geroofd' zegt hij op zijn rug striemen branden kruis mij kruis mij de redenen aan scherven spreken van lijden en sterven de hemel voorbij donder bliksemt nacht bij dag geven graven doden prijs de schepping beeft, is van de wijs een romeins soldaat gaat overstag 'dood overwint' denkt worsthans likt de smoel…

in het zwart van de gaten zoekt de hemel zich kwijt splijt de maan in haar laatste kwartieren dan is er geen licht om de dood te versieren geel is de schaduw het duister legt af in de kou van het graf dan verknekelt verstand in het botsen van botten emoties als pezen die nog moeten verrotten zo taai is gevoel een kop zonder smoel…

we dromen steeds weer nieuwe blaadjes aan de bomen takken die ontspruiten bloemen die zo heerlijk ruiken in het lente Zijn ik ben het zat ik wil pijn en liefde van echt zomeren weer hitte voelen in mijn botten en al gaan we naar de knoppen het virtuele hebben we gehad wil je voelen en lachen om je gekke smoelen als ik…