Alle inzendingen over stilletjes

Spannende tijd, komt ie wel of niet, stilletjes verwachtte ik het bonzen op de deur. Nu is iemand anders in volle vaart mijn huis voorbij gereden en heeft het kind in mij vermoord. De Goedheiligman vervangen door de Gutmensch.…

Als ik zo stilletjes zit te denken dan weet ik weer waarvoor ik alles deed ik heb voor vele dingen moeten vechten maar was niet de enige die leed. Vele mensen hebben me bijgestaan en voelden mijn verdriet en pijn zonder hulp en steun van hen zou ik nooit meer zo gelukkig geworden zijn.…

Van verre komt hij aan, Stilletjes grijpt hij naar mijn hand, Een mooie zwarte zwaan.…

Stilletjes zat hij daar in de hoek, diep verzonken in zijn woordenboek. Hij wilde iets leren van iedere taal, einde verhaal.…

in jouw ogen zie ik dingen die ik nooit eerder heb gezien in jouw ogen zie ik je hart dat zich langzaam opent en me stilletjes binnenlaat…

als mijn moedertje huilt is het meer schamen om verdriet huilen is haar niet geleerd dat doet een moeder niet zachtjes schreien dat mag wel stilletjes in jezelf daar heb je dan een zakdoekje voor en een flesje 4711…

Als Sinterklaas en Kerstman rijdt ook zij bepaalde huisjes stilletjes voorbij.…

Ik kom heel stilletjes ook even op visite. ‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp tevreden te genieten.…

als de zon tranen laat dan regent ze op mijn gezicht de kleuren van de regenboog als een wilg tranen laat dan treurt hij op de aarde de blaadjes van de herfst als mijn hart tranen laat dan verdrink ik om jouw liefde die stilletjes openbloeit…

Losgeslagen tongen en Scheve ogen Welkom in de slangenkuil Woorden die zijn gelogen Vanachter de wolken klinkt gehuil Een roerloze mond en Een heldere blik Welkom in dit kalme oord Dat ben ik Stilletjes wordt mijn gebed verhoord…

Zachtjes sloop ik door het huis en hoorde er een plotselinge gil Ik dacht oei, ‘t is hier niet pluis en dus was ik eventjes muisstil Stilletjes bukte ik bij de bank en ik gluurde toen de kamer in Wat ik zag was werkelijk slank: een griezelig, langpotige spin Zachtjes maar niet stil genoeg probeerde ik het nachtslot vlug toen opeens de…

En verdriet mij weer omgord, Dan ben ik weer zo eenzaam, Zit stilletjes voor mijn raam. Niemand roept mijn naam. Heb niemand om me heen, Ik voel me dan zo eenzaam, En helemaal alleen.…

Je stopte met vechten Je was het leven moe Je kon niet meer Je vond het zinloos Waarom nog vechten Als het sterker is dan jij Je gaf de strijd op En liet je gaan Je wou het niet langer rekken Stilletjes naderde het einde En je nam afscheid Van je familie Van je vrienden En van mij…

Diep in de jungle van de politiek Zat stilletjes de brave bioloog Al tijden in zijn boomhut, hoog en droog Vanwege de perfecte akoestiek. "Je kunt hier," zei hij, "met gespitste oren Zelfs af en toe de roep om Wiegel horen."…

Ze zag verbeelding aan voor feit - dacht dat hij vuil geworden was en liet hem op de vloer alleen Afgewend van hem wist ze dat huismijt langs zijn oren kroop en plinten polsen open schaafden Voor dood lag hij in haar toilet Ze hoorde niets ze hoopte niets … maar stilletjes toch dat hij stierf…

Zoveel smart, stilletjes doodgegaan..…

En stilletjes vraag ik de wolken; neem me mee...…

Van een afstandje kijk ik toe hoe een meisje zachtjes zit te huilen op een bankje in het park Stilletjes staart ze naar de strakke waterspiegel van de vijver en dikke tranen rollen over haar wangen Ik heb medelijden met haar ze ziet er zo kwetsbaar uit Wat zou er aan de hand zijn?…

Geamputeerd van het normale leven wandelt ze doelloos rond, urenlang wie bent u ..waar ben ik gebleven vervolgt haar rondje door de gang waar is de tijd gebleven stilletjes aan werd nacht een dag een dag de nacht het leven is haar deur voorbij gegaan de klok tikt door totaan de erewacht.…

In mijn hoofd vol gedachten Waar verzetten niet meer helpt Zit ik stilletjes te wachten Tot de dood me overstelpt In de wirwar van gevoelens Als spaghetti door elkaar Als een mens, loos van doel In het geheel er niet mee klaar In het schreeuwen van mijn pijn In het vallen van de nacht Zal ik wanhopig denkeling zijn Die een zeker zuipen…

Stilletjes in de nacht rolt een traan heel zacht over mijn wang. Bang, dat iemand het ziet, het verdriet, waarmee zij mijn oog verliet. Met een laatste zucht verdampt zij in de lucht, verdwijnend in het niet, niemand die haar nog ziet. Weer een traan, die ophoudt te bestaan, maar het verdriet, dat eindigt niet.…

De kaars is langzaam opgebrand, wacht stilletjes om uit te gaan..…

Zoals je daar lief ligt te soezen wakker je mijn passie aan zacht volgen de lakens jouw contouren mijn hart gaat ietsje sneller slaan stilletjes kijk ik zo een poosje herken ieder plekje, iedere plooi tranen branden achter mijn ogen als ik voel.. mijn god wat ben je mooi.…

Dan zal ik stilletjes fonkelen zoals op een sterrenbal, totdat ik voor een stelletje prachtig naar de aarde val. Zodat ze na het zien van mij wensen altijd saam te zijn, oh ik wou dat ik een sterretje was, de kans is echter klein.…

Laat mij maar m'n gang gaan laat me maar even alleen zodat ik kan schreeuwen of stilletjes ween. En als je terugkomt zal ik aan je vragen mijn tranen te drogen en samen te dragen.…

genieten van de najaarszon terras, tuin of op het balkon -denkend aan het voorjaar- hoelang zal het nog duren de herfst blijft stilletjes gluren -verlangend naar het voorjaar- de winter wacht vol ongeduld zakken met sneeuw reeds gevuld -reikend naar het voorjaar- planten met hun welige groei krokussen vol in de bloei -wijzend…

De zomertuin maakt zich met mij op voor maan bij nacht Bloemen sluiten zich als vensters Geur van gras pas gemaaid Ons kleinkind hebben we uitgezwaaid hoort thuis in de armen van haar ouders Verwacht stilletjes jouw handen op m´n oude schouders Je heft ´t glas vol zwijgen van betekenis.…

ssssttt, stil; luister: ik hoor een zacht gefluister een geluid zó zacht en stil het is er alleen voor wie het horen wil geen gejubel, geen kreten maar meer een stilletjes weten; hoop is weer in mijn hart het begin van een nieuwe start? mijn harten"kreet" is dus nog stil en zacht maar ontegenzeggelijk meer dan ik had verwacht.…

Een mens is maar een mens, mevrouw hij zingt en speelt en fluistert; zegt stilletjes ik hou van jou ook als jij niet meer luistert.…

'k wou dat ik je pijn kon lijden 'k wou dat ik je angst kon dragen samen met jou tussen de sterren zweven samen met jou de hemel beleven de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen 'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…