‘Heb jij nog stuf?’
Jan was voldoende ingevoerd in het jargon om te weten dat ze geen radeergummie bedoelde, zoals dat in zijn jeugd heette. Hij schudde het hoofd.
Het meisje liet het jongetje los. ‘Let jij even op hem. Kijken of ik ergens nog wat kan scoren.’ En ze verdween over de brug, de Berenstraat in, aan de overkant van de gracht.…
ik ga voor wonderen
je wereld niet uit
snap je ik blijf er in
ben biel en bimetaal
deel van je cel
verbonden
liefde
noem me biel
bi
noem me vooral niet
liever niet
ik ga voor wonderen
niet je wereld uit
kus je dronken
kietel je suf
tot stuf
nuchter tot ridder
tocht en genoot ineen
noem je eeuwig
zo eeuwig liefde liefde lief…
Ik ben een lief schepsel en heb geen stuf. Ik zei de honden goedendag en de politie van de antistufplakkenbrigade meldde mij dat over twee dagen mijn bed en mijn matras vakkundig zou worden opengemaakt en doorgenuffeld werden op stuf.
Ik maakte hen duidelijk dat ik geen stuf heb maar dat geloofden ze niet zomaar zeiden ze.…
daar stond ik dan
genageld aan gedichtengrond
geen schrijverspoot
om woordelijk te blijven staan
toch sloot `t leisteen achter mij
en schoven er zes griffels aan
ik dacht stuf mij maar uit
toen kwatrijnen zich in lijnen
zetten naast een paar sonnetten
en mij een zin werd toegedicht
door een bedrukte haiku
die drie regels kraste over wetten…
In mijn ene identiteit kan ik bij mijn foto’s, PvdA-stuf en ga zo maar door en in mijn andere identiteit kan ik bij mijn werkbestanden, wetgeving en dergelijke.
Ik ben twee mensen geworden, zonder overigens de geneugte te kennen, dat ik twee mensen ben. Ik kan naar mijn andere ik mailen, maar ik kan mijn mail niet tegelijkertijd ontvangen.…
Oh, stuf bedoel je. Nee, alleen reete-duur. De schoften.’
Ze keek Jan aan. ‘Sorry. Maar ik ben helemaal opgedraaid. Al vanaf gisterochtend niks gerookt.’
Jan knikte geruststellend. ’OK. Ik heb even met je zoon gepraat.’
Ze knikte. ‘Dat zie ik. Nou, als hij vindt dat je er mee door kan, dan is dat zo. Slim jongetje, die Bartje van me.’…
De verkoopster rende nogal stijf van de stress naar de voordeur omdat vijf jongens van veertien jaar oud met een capuchon op met 30 graden boven nul zonder een druppel regen weg te jagen omdat ze stuf rookten en de voordeur versperden en volgens mevrouw de verkoopster het zicht op haar winkel door hun aanwezigheid ontsierden.…