Alle inzendingen over te ver

Ik wil mezelf zijn maar ver weg van de mensen die me kennen weet ik niet meer wie dat is Ik wil van mezelf houden maar ver weg van de mensen die van me houden weet ik niet meer wat liefde is Ik wil schreeuwen maar ver weg van de mensen die naar me luisteren ben ik mijn stem verloren Ik wil mezelf zijn maar ik weet niet wie dat is…

Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie, vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…

Groene veren van vreemde vogels vliegen voortvarend ver voorbij violet van vlammende violen Koningsvarens vergen vrijheid…

Ver weg, dat is waar je nu bent, geeft niet, ik vind je een leuke vent. Ver weg, liefde zal de juiste weg in slaan, om een adembenemende route te begaan. Ver weg, doen de gevoelens alleen maar groeien, eerlijkheid en warmte zal hier uit voortvloeien. Ver weg, een grenzeloos bestaan, laat onze liefde zijn gang gaan.…

Een tactvol iemand is iemand die weet hoeveel te ver hij kan gaan.…

Maar mag ik ook blijven, dat is vers twee.…

De dag begint met vissen in de slotgracht, men eet geen vlees doch dat is geen gemis; het is de keukenmeid die zich kapotlacht, het water daar zit vol met verse vis.…

Liefde is soms ver weg, Vaak mijlen afleggen om dat geluk te ontdekken, Het geluk om samen een leven te beginnen, Een leven te beginnen van voorspoed, Voorspoed in geluk en in eeuwige trouw, maar liefde is soms nog ver weg.…

Je leert me onzichtbaar beminnen zonder twijfel of angst heel ver weg. Jij zorgt voor mij jij die niet meer bent zo ver weg ben jij bij mij. Je helpt me je beschermt me mijn doen en laten steun je. Jij bent mijn engel mijn stukje God hier en nu heel ver weg.…

om de bocht heen gluurt ik oker met je mee naar ‘t donker waar we onze veren plooien verrassend licht en eigenzinnig zal 'k zacht bij jou ontdooien…

Het bloed van onschuldigen vloeit als tranen over wangen in een straat hier niet ver vandaan waar genade en vergeving door dovemansoren nog verstaan gesmeekt in angst en wil voor leven in een straat hier niet ver vandaan in een straat hier niet ver vandaan werd de schuld niet vergeven en werden we niet verlost van het kwade in een straat…

Mijn hart bereikt verlangens, maar ik kom er niet bij, het vervaagt in zoete liefde, maar blijft onbereikbaar, zo ver weg.. Ik kan het verdriet voelen, dat zich langzaam mengt met de leegte van mijn ziel, en de liefde uit mijn hart, maar zo ver weg..…

Waar ooit iedere boom en blad zich nestelde in de zachte morgen sluipt nu de nacht ongedurig rond maar tijd dringt zich op gestaag de wingerd wacht op de bloei en jij zal zijn waar ik jou plaats dichter bij of ver van waar ons was…

Je bent al zo'n tijd Zo ver weg van mij De dag dat het gebeurde Voelt alsof het gisteren was Maar er zijn al 2 jaar voorbij Nog elke dag mis ik je En vraag ik me af Waar je toch bent Maar het blijft bij gissen Waar jij bent is mij onbekend Maar als ik 's avonds Naar de sterren kijk Ben je misschien helemaal niet Ver van mij…

Echt, geloof me, een pauw heeft mooie veren nodig om in het middelpunt te kunnen blijven staan in de volière en daar draait het bij de VVD toch om?…

Onbereikbaar Als de hoogste ster Op een plek Hier ver vandaan Kwam ik jou tegen En ging mijn hart Wat sneller slaan Deze plek Hier ver vandaan Is een plaats waar Mensen lachen En houden van elkaar Deze plek kent geen verdriet En haat zeker niet Toen ik jou daar tegenkwam En mijn leven Een andere wending nam Scheen de zon weer In…

Toen de liefde ver te zoeken was ging ik op reis…

zij sneed voor mij de boterhammen in ruitjes ik ging gekleed in tweedehands truitjes nu snijd ik voor haar het vlees in stukken en voel de tijd aan mijn hart rukken zo ver weg waren nog die jaren zo ver weg leken nog de gebreken 'zo ver weg' leek zo ver weg 'zo ver weg' komt zo dichtbij zo dicht bij mij (uit de…

Een uitleg is zinloos, want een vers is zelf de zorgvuldigste expressie van wat men heeft willen uiten.…

Zeeblauw kleurt jouw liefde wanneer je me tussen eb en vloed, eventjes, meeneemt naar zeeblauwe oorden ver weg van de sleur, ver weg van de strijd.…

Het was in een ver verleden dat ik je tegenkwam Zo ver weg, en toch dichtbij gevoel, gedachten, geluk samen en toch alleen Pijn, verdriet en onmacht boren in mijn ziel een donker gat Misschien kom ik je opnieuw weer tegen op een verlaten weg En is er weer licht aan het einde van de horizon En kunnen we samen herinneren, voelen…

Een dame uit Veere Ging graag uit de kleere Het was liefde voor geld en met passie na een kwartiertje zei ze: dat wassie Want er wachten nog veel meer heren.…

ik kan je niet meer volgen je bent weer ver weg van mij…

waar blijf je ik wacht een geluid een auto een voorbijganger maar niet jij kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam jij bent zo ver van mij verwijderd ik zie de muur groeien maar kan het niet verhinderen steen voor steen wordt hij hoger jij neemt een zijweg ik verdwaal zal ik de weg naar jou nog vinden ik zoek hopeloos reik…

ver weg Maar dichtbij in mijn gedachten Ik hoef niet meer te wachten In mijn hart ben je echt.…

zouden er onder de kroon met fonkelende stenen gedachten spelen die zich omsmelten tot een vers? zou Hare Majesteit poezie hebben leren kennen om haar onvergankelijke schoonheid te kunnen beminnen...…

Ver voor de vertwijfeling ver voordat mijn leven opnieuw ontsprong was jij mijn stralend middelpunt aan de hemel mijn nooit ondergaande zon Ver voor de volwassen wereld ver voordat ik tevergeefs om onwillige harten streed werd jij gevoed met het grootste geluk maakte een drie-eenheid jouw leven compleet Ik vroeg me af hoe het zijn…

Op zo'n moment weet je dat gekrakeel er niet toe doet en strijk je veren droog.…

Met blauwe veren Als een stralende zee Met glimmende veren Als de twinkelende blijde lichtjes in jouw ogen Met gekleurde veren Als een rijke moeder Op jou Je hebt een talent En ik ben er supertrots op dat je mijn dochter bent!…

Geluk is als water niet in je hand te nemen dat heel even zou lopen in die droge hand en ze maken tot een wonderfrisse kuil, en eveneens niet te vatten als de lippen van de vrouw die neerstrijken, veren van je-weet-niet-waar, op je oogleden, – als kind heb ik me vaak amechtig gelopen, om de veren in de lucht te sturen. – Het is nergens te…