Alle inzendingen over tegenzin

Maar ik vraag mij af wat tegenzin doet met het werk van een kunstenaar. Hoewel het voor mij niet echt relevant is: ik stop. Na vele jaren van soms als een bezetene schilderen ben ik op een omslagpunt gekomen. Ik heb een minimalistisch schilderij gemaakt in geometrische vormen dat ik zelf aan de muur wil hebben.…

wat vindt de wind van mijn tegenzin? briest hij me tegemoet of stormt hij me tegen de haren in? hij zegt: kop op, jongen sterk je spieren en maak van je ziel een zeil…

Met steeds meer tegenzin, kom ik je 'fort' versterken. Da's niet goed... Sleep me 's morgens uit m'n bed, om je te helpen. Da's niet goed... Is er niemand om je bij te staan, bied ik me weer vrijwillig aan. Da's logisch.... Ook al heb ik er geen zin in en barst ik van de hoofdpijn. Da's niet goed...…

Een moment van stilte en op de plaats kijk ik onbewust omhoog waar grote ganzen reeds trekken met winterse tegenzin.…

Dit vruchtbaar land Moet zich uiten In lof verzand De zaailingen spruiten Groeien tegen verhoudingen in Beloven verboden fruit Ik klompendans tegenzin En wil het frietkot uit.…

Ons staatshoofd heeft haar nut weer eens bewezen, Want zij las ons als voorleeskoningin Voor uit de bijbel, maar met tegenzin. Ik kon tenminste haar gedachten lezen: Met Prinsjesdag had ik een rare tekst, Maar die vertaling hier vind ik het gekst.…

Vroeger had je hier een zeeklimaat Stond je in de regen en met tegenzin Te wachten op Dries Roelvink en vriendin En die zette je dan druipend op de plaat Nu sta je met een pils tegen de dorst Op je droge post bij villa Eikenhorst…

gooi wat letters in een zin verbrief de boodschap plak de waarheid dicht met tegenzin was het de nacht die te licht was om bezorgd te worden de ochtendpost maakt open wat de nacht gesloten heeft zwart heeft niet eens afgegeven…

De Engelsman, zo is onlangs gecheckt Hij opent slechts met tegenzin zijn rits En legt zich nog maar zelden op een brits Hij klaagt dat hij het echt niet langer trekt De armen worden dan teveel belast Iets wat een uitgetelde niet zo past…

je hebt je weg met woorden je woordeloze weg je hebt je tegen dralen beschermd een valstrook breed je hebt een weg met worden een wollen tegenzin je spint je ronde ronnend je spint je vallend vals…

De paarse moet van jouw zin beukt tegenzin in mijn ziel Tranen druipen door duister naar duivelse herinnering Vuige knuisten rammen ruig schuim op mijn smoel waar huiver huist…

zonder tegenzin...…

"ik ben ook maar een mens", zei de aap tijdens de vergadering "en ik ben ook maar een mens", zei de olifant in de kring "grr, ik ben ook maar een mens", gromde de leeuw, bijna met tegenzin "en de mens dan ?", vroeg nu de gier "tja", zuchtten ze allen, "dat is wel het vreemdste dier".…

Met tegenzin op vleugels verlaten zij de grond, hun zware lichaam trekt uit zicht het donker in. ------------------------------------------- uit 'Verzamelde gedichten'.…

Als je me met tegenzin verliet Waarom kom je dan niet? Hebben ze soms doornen gezaaid op je weg? En wil je dat ik me hierbij neerleg? Ik heb je nodig zoals je ziet Waarom kom je dan niet?…

fluisterend deel ik mijn woorden met jou die reizend is ik probeer het op akkoorden in het ritme van het gemis er volgt een drie kwartsmaat na een snel begin het tempo is wat het verraad en zing zonder enige tegenzin jij vult mijn refrein gedwee in volle warme zinnen en golvend als een woordenzee over hoe we elkaar straks beminnen…

red me van de nostalgie ik ga eraan tenonder je bent nog slechts een allergie je te vergeten is gezonder ik zag je gister op je fiets je kwam en fietste uit het niets je fietste gezwind jouw leven in ik liet je gaan met tegenzin red me van de nostalgie ik vraag niet om een wonder jou vergeten is niet veelgevraagd maar wel een stuk gezonder…

je ging weg met de tegenzin van het moeten achterlaten terwijl ik mee behoorde te gaan ´het is een test´ zei je en dat je van me hield, dol op me was nog veel meer dan ik van jou het was voor jou de eerste keer dat je ooit zoveel om iemand had gegeven je vloog voor het eerst natuurlijk was ik zeer gevleid en was ik liever meegereisd naar…

bracht ik er slechts tegenin daar moest hij even over denken die bedoelde hij knikte hij met tegenzin vroeg nog eens of ik nog bad hij had er veel aan gehad…

Julia ging op een laat nazomerstrand tegen al haar goddelijke zusters in die haar heimelijk zonder tegenzin verbanden naar Grote Mensenland, naar dat roerige toch verlaten oord waar zij moest leven als niet meer kind dat geen oplossing voor het raadsel vindt van waarheid die het ware vermoordt, het Goede dat het Schone verstikken mag -…

ik stop mezelf in een bal en rol vlak langs je handen je pakt me maar je koestert niet en stuit me tegen wanden je wilt mijn ogen wel maar kaatst mijn blikken terug ik speel met jou dat spel maar als ik lach zie ik je rug je stapt alleen de wereld in met handen vol verlangen je speelt altijd met tegenzin want niemand kan je vangen…

Ik huiverde onder de dekens, kroop met tegenzin uit mijn bed, ik heb mijn raam stilletjes gesloten en daarmee die stomme vogel geplet. Ik ben geen ochtendmens.…

Verstrikking in de buitenwereld daarginds Vervult mijn dag zonder tegenzin.…

Dat neem ik u ontzettend kwalijk, ik stond in, veegde eigen straat schoon, en met enige tegenzin deed ik toch nog gewoon, want de twijfel krijgt voordeel. Realiteit staat voorop, U blaast zichzelf op.…

wat als je verliefd bent, maar hij heeft een vriendin, ik heb nooit wat voor haar gevoeld, het was allemaal met tegenzin, ik ga met haar uit medelijden, ik kom er alleen niet meer uit, het liefst wil ik bij jou zijn, maar ik ben te zwak voor dat besluit, je woont al acht jaar samen, zo erg kan het toch niet zijn, nu dat ik jou heb leren…

Het leven is een grote lange zoektocht Maar ik heb mijn eindbestemming gevonden Zonder voorbehoud of tegenzin Heb ik mijn hart aan deze plek verbonden In jouw armen heb ik me genesteld De ruimte daartussen me eigen gemaakt Waarover altijd zo liefdevol wordt verteld Heb ik nu voor mezelf en het is volmaakt Mezelf verliezen in de diepte Die…

voelde de klink je opende een hand als duizenden en liet me zonder drempel binnen gaan de ruimte was sacraal in vleugjes wierook droomden heiligen hun beelden in een eeuwenoud patriarchaal ik zag de doopvont waar mijn moeder stond een priester om de kinderen in te schrijven goot heilig water over generaties jonge lijven ik dacht tegenzin…

De zon komt met grote tegenzin traag op over de koperen zee dreigend drijft er een bijl mee strandwaarts, op een flauwe deining Slapende cipressen langs het strand het vroege kind op het ontwakend zand Bij een passerend scheepje ver van wal gaat slordig een morgen overboord of het ooit middag worden zal ?…

Ik beken dat z'n deeg op stopverf lijkt, maar z'n verhandeling over de onsterfelijkheid... ge moet bedenken dat hij bakt met tegenzin, en verhandelt met genoegen. 't Eén is z'n beroep, 't ander z'n roeping.…

Totdat mijn Zelfbewustzijn: trots gewelf, Over mij instort; de genadestoot Verbeid ik lang, woel mij dan langzaam bloot En kom met tegenzin weer tot mijzelf. Opnieuw dan strijd: voor immer onbeslist.…