Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht…
Een liedje over tijdnood en het eeuwige hollen van de mens.
In een razend tempo worden dagen en maanden door tijdsdruk weggevreten. Alles moet sneller en perfecter. Er moet gescoord worden, op elk niveau.
Toch lijkt het alsof we - meer dan vroeger - de vrijheid hebben om alles, maar dan ook alles, zelf te kunnen regelen.…
Tijdnood, eh,… de meest constante vorm van mijn zijn tijdens onze spitsuren. Tijdrovend, tijdverspilling, tijdslimiet, tijdstip, shittijd, tijdgebrek, tijdsruimte zijn voor mij woorden die ik in de ban doe, ze zijn te beperkend. Geef mij; kwaliteittijd, tijdschrift, tijdens, tijdmachine, tijdlelie en ik ben gelukkig.…
Voordat hij het wist zaten ze samen in een fonkelend liefdesspel, waar alleen door tijdnood een einde aan zou komen. Haar handen gleden over zijn lichaam, op zoek, bevestigend, strelend. Zijn lippen zochten haar lippen, onze ogen keken diep in de ogen-oceaan. De warmte en de haast zorgde voor een spanning die hij niet gewend was.…
0
Bezig met laden