Alle inzendingen over vellen

Beetje overdreven: ARJEN ROBBEN VELT ENGELAND (DvhN, 01 03 2012)…

geloof ik je in vellen vol waarheid want nooit sprak je de woorden van de gestorven dichter ik zag met jouw ogen zonder om te kijken naar het kind dat een maanliedje fluisterde langs mijn dood de bloemen leegzoog van de lente tot de winter viel uit de nachtschade van die ene avond toen ik stierf na het vellen van je vonnis…

Om iets te bereiken in het leven moet men in staat zijn een objectief oordeel over zichzelf te vellen…

het regent verboden woorden blaren zweven bomen vellen bloemen zinnen doen toch wat zij willen…

Over sommige afschuwelijke daden (R.M.) mag ik wél een oordeel hebben, maar God zal uiteindelijk Het Oordeel vellen!…

Door het in toenemende mate te koop aanbieden van gereedgemaakte vliegers in plaats van - zoals vroeger - losse vellen vliegerpapier en bamboelatjes, wordt de jeugd onnodig een mogelijkheid tot ontplooien van creativiteit ontnomen.…

Zeven ton voor ontbrekende vellen door haar volgeschreven dagboekpapier. Het gaat in totaal om een vel of vier, wat dat per vel is, is uit te tellen. Maar is het dagboek nu werkelijk compleet? Anne Frank is de enige die het weet.…

Een politierechter in Maastricht vindt het gedoogbeleid over softdrugs zo onbegrijpelijk dat hij geen vonnis wil vellen. Ik vind het drugsbeleid van Nederland en Europa en de hele wereld zo onbegrijpelijk dat ik graag een vonnis vel: aanpassen aan de feiten, nu!…

Ik bond losse vellen sneed blanco letters aan en sprak uit dat wat op schrift geschreven stond staar bedrukt naar jouw omslag wat langzaam vervaagt en uit mij slechts onleesbaar hoor ik niets anders dan mijn verzwonden klanken…

Haar allergrootste straf Is haar voorspelbaar lot Voor haar rest het kaf Het koren van de zot Ik laat mijn grieven Dan ook voor wat ze zijn Geen vuur, geen sneer, geen wraak Geen krenk en ook geen pijn Laat, voor deze blaaskaak, De tijd mijn oordeel vellen Zodat ik dan naderhand Met vreugde kan vertellen Toch gelijk te hebben…

Rondwarend tussen virtuele vellen Achterhaal ik slechts verloren vragen Die ik zelfs aan god zou willen stellen In prevelend gebed begint het plots te dagen Uiterst voorzichtig, bijna stil Stormt mijn boodschap de hemel in Zeg hem dat ik nog niet sterven wil…

Klein als een speldenprik met het oog bijna niet te zien maar 't kan een lichaam vellen en het zal je niet ontzien Van klein tot groot worden getroffen een prik help soms misschien maar, deze is wel heel hardnekkig gevolgen niet te overzien Ze zijn heel machtig en zo krachtig ook al zijn ze nog zo klein uiroeien is onmogelijk, want virussen…

ik droom je vergezichten omdat dichtbij te pijnlijk is oog in oog verbrand ik levend zoek je hand diep in het land raak de rotsen voel je stromen in steen weet ik weer van je dromen woordloos daden stellen omdat gedachten moeten aarden en hun eigen oordeel vellen…

haar sierende kleur was beurs in tinten blauw tot paars niet haar voorkeur voor omslag zij prefereerde gebroken wit de inhoud boeide hem meer dan haar lief was in zijn aandacht gevangen verstilden haar zinnen zorgvuldig werd ze gespeld terwijl zij verlangde naar de epiloog zodat ze eindelijk kon vervagen tussen nog onbeschreven vellen…

Wanneer warme woorden op hete zomerdagen ijzige gedachten verjagen verschijnen geïnspireerd of soms uit het niets letters en woorden Wanneer de kou optrekt en taal het hart verwarmt worden lege witte vellen weer gevuld met zinnen vol met hartstocht en verschijnt langzaam een liefdesgedicht…

tenen krommen in stukgeschopte schoenen zoeken een uitweg dwars door versleten zolen scheve tongen wrijven dunne huid in stukken ingesnoerd door veters -te hooggespannen- ogen hebben glans verloren ongeringd rafelen ze de bijna uiteengereten flarden bij elkaar ongepast barsten vellen in blaren uit…

het opstaan na het vallen Het zweet van falen en de traan Vergeet ook niet al die gevallen Waarbij het niet zo goed zal gaan Gedenk de dagen en de nachten Die met haat-liefde zijn gevuld Omdat de kiem van de gedachten Slechts kan gedijen met geduld Het zijn de data en de modellen Waarmee het wordt aangetoond Om het oordeel daarna te vellen…

De weerbarstig taaie stok die zoveel druiven torste laat zijn schors in vellen los en lijkt het leven op te geven. Het is maar schijn want o zo klein zijn de ogen nu al klaar voor nieuwe ranken, volgend jaar.…

in een verlaten bewustzijn zie ik ’n daad in je ogen die god zelfs niet kon voorspellen toen je een leugen had bedrogen we zien door je lichaam heen dus geen houding kan vertellen dat een onschuldige jongen niet is waar jij een oordeel over wilt vellen..…

Angst verdrijven Rijmen omdat het hoort Woorden kneden tot ze pijn doen Bijna zoals de vragen Wat op de maag ligt wordt uitgekotst als tekst op witte vellen Niets vertellen littekens tellen Maar blijven geloven dat ze terugkomt…

ik heb hem steeds gemist net alsof ik wist waar hij langs zou komen maar er komt een dag dat ik hem tegenkom misschien is ‘t daarom dat mijn woorden stromen ik schrijf je mijn gedachten de wereld van mijn geest waarin je, als je ’t leest, ook die van jou herkent zodat je alles weet wat ik je wil vertellen op honderdduizend vellen…

Weer een boom geveld, in het ziekenhuis notabene! Ik ben een veel geziene klant in ons ziekenhuis, dus ook vanmorgen weer even op een controle afspraak, die overigens netjes op tijd was, daar niet van, neen, het bomenverhaal gaat spelen als ik besluit om de vervolgafspraken bij een andere specialist daar ook maar meteen ga laten vastleggen! Nu is…

Mijn honderdste gedicht op deze plaats, temidden van de vele verzen van de dichters die beter kunnen schilderen met taal, die sierlijker vertellen, een beter oordeel vellen of fantasievol vinden een verhaal.…

wat was het bijna angstaanjagend heet hoelang duurden de wolkenloze dagen en geen depressie om mij te behagen de glimlach van de ploert was hemelsbreed de zonnegoden bleken hard en wreed zij heersten zonder zich maar af te vragen of een dichtersziel dit kon verdragen want licht en warmte vellen de poëet maar nu is dan de hersft weer in het…

Ik zou je vellen vol gedichten geven, als dat toch eens kon. Dan zou je vast wel zwichten voor me, als sneeuw voor de zon. Maar dichten kan ik werkelijk niet, en het proberen hoeft niet echt. Dus neem, mijn lief, als je me ziet, mijn liefde gewoon aan, voor oprecht.…

Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen men moet nog boodschappen doen voor het donker de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters een harnas aanmeten, ijswater koken leren men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen zijn huis ontwennen…

Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels. Grijze dagen, zoet verdriet.…

wanneer ik in jouw ogen kijk vormen woorden zich in mijn hart ik wandel door gekleurde wolken knip zonnetjes uit jouw zomerlach ik loop langs woorden met lichte pas schrijf vellen vol met blauwe inkt letters zuchten in zachte zinnen als een vrij en vrolijk windekind in jouw adem wil ik zwijgen duizend klanken achterlaten in denken en in…

Hangende vellen, make-up die bedriegt. Voor haar verjaardag vraagt ze een botoxfeest. Haar hardhorende man knoopt deze wens in zijn oren. Want hij houdt van haar het meest, en doet alles om haar te bekoren. Eindelijk de dag is gekomen. Vol verwachting klopt haar hart. Ze hoopt dat het wordt zoals in haar dromen.…

Vellen papier volgeschreven met een zwijgende stem, verloren kind, gesneden door hem. Het verstand verloren, het afwenden van koele ogen. Tranen rollen over mijn wangen, ruw geschaafd door verlangen. Ik draai een bladzijde om, uitgeblust en verzwolgen door kinderleed… Ik lees de volgende doodskreet.…