Alle inzendingen over verbergen

Een masker dat zelfs bij jou geen tranen doorlaat. Een masker dat zelfs bij jou niet laat zien hoe het gaat. Een masker dat zelfs bij jou niet wordt afgedaan. Een masker dat zelfs voor jou niet af wil gaan...…

Minachting is moeilijker te verbergen dan liefde.…

In de grote, drukke buitenwereld: een mooi lachend gezicht. In een klein, verlaten kamertje: een gezicht met vele littekens. Littekens van een nog kort, maar reeds vervloekt leven. Het wordt weer eens tijd mijn masker af te nemen. Het wordt weer eens tijd nieuwe littekens te kerven.…

Het woord is aan de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen, evenals zijn gebrek aan gedachten.…

Wie stelt dat hij niets te verbergen heeft, moet ook geen gordijnen ophangen.…

Er zijn twee soorten politici: die hun taal gebruiken om hun gedachten te verbergen en die hun taal gebruiken om te verbergen dat zij geen gedachten bezitten.…

Ik wil m’n tranen verbergen in de gietende regen. Ik kan mijn schaamtegevoel niet verbergen. Het is niet vergeven, ik kan het niet uitleggen. Vertel me waarom het je niet meer kan schelen. Is dat waar je naar uit kijkt? Ik dacht dat je van mij was. Van mij , van mij , van mij.....................…

zij zingt vol pathos en vibrato want verborgen tussen de gebarsten lagen van gelakte verven verbergen de nerven soms hoorbaar kreunen van levend hout zij weent allegro vivace want verborgen tussen de pleisterlagen van zand en dagen verbergen de vragen soms voelbaar dreunen van levend hart de spijt om verloren jaren…

Ze verbergen mysteries, waar ik enkel over kan dromen. Ze verbergen een waarheid, een diepte vol verlangen. Die zich opent, waar geluk je hart betreedt. Ze stralen als een zonnestraal, verdwaald in het duister, zoekend naar een hart, om te vervullen van geluk. Maar wie ben jij? Verstopt achter je ogen laat je met dromen.…

De natuur houdt ervan zich te verbergen.…

Fictie onthult waarheden die de werkelijkheid verbergt.…

Het geheim van creativiteit is weten hoe men zijn bronnen moet verbergen.…

In een hoekje van de steeg stond een kartonnen doos, die een beetje bewoog en er kwam gemiauw uit. Nieuwsgierige voorbijgangers keken in de doos en zeiden: ‘Ach, kijk nou toch, vier jonge katjes, wat schattig.’ Even later was er een man, die ook in de doos keek. ‘Schandalig!’ zei hij, ‘Dat doe je toch niet, kleine katjes in een doos stoppen en ze…

Als ik naar haar kijk tracht zij iets te verbergen. Haar stof is te kort.…

Iemand die slechts water drinkt, heeft iets te verbergen voor zijn medemens.…

Donkere nachten verbergen mijn dagdromen verzacht door de maan…

Senryu Duistere nachten verbergen mijn gevoelens verlicht door sterren…

troost vanuit het hart vervangt een duizend woorden verlichten pijn en smart bezorgt je nieuwe dromen elk gebaar in tederheid stopt heel even het verdriet soms zal het nooit verdwijnen maar verschuilen helpt je niet laat je tranen niet verborgen verwerk ze samen in verdriet voel ook nooit de eenzaamheid schuil heel even in de tijd…

Als je een masker op moet zetten om je gevoelens te verbergen dan is het in mijn leven iedere dag carnaval…

Iemand die een zonnebril draagt met ondoorzichtige glazen heeft heel wat meer te verbergen dan alleen zijn ogen.…

Wees iemand en niemand verbergt iets Wees iets en iedereen ziet het Verberg niets en niemand die het ziet…

Ogen tranen pijn wimpers verbergen de haat terwijl de mond spreekt…

wat dan als alle sneeuw gesmolten is er geen verbergen meer is onder het schuim van magnolia’s mijn winter enkel nog nageurt als een opgeloste vlucht…

Verberg diep in uw hart uw nog niet geheel zuivere liefde: het troebele sap van de druif wordt in het vat edele wijn.…

Ik zal je adem verbergen in mijn longen je ogen verduisteren je denken tot stilstand brengen en dan luisteren aan de rand van je schedel naar de echo van de dood.…

Een helgroene wei en toch regen ook diep in mij de schapen verbergen zich de iris kleurt geel aan de vijver wat is de zomer kil als jij er niet meer bent.…

Vier ogen zwijgen met de lippen die woorden verbergen en veranderen in een gebed dat niemand bereikt in het eenzame wachten dat al twee levens duurt…

Gouden woorden van de overwonnen angst die ik zoek verbergen mijn gedachten in de blik van de tijd die me nooit vragend aankijkt als ik mijn ontwaken weer vervloek…

het is de wind niet jij die verhalen fluistert gedachten verwaait geheimen doet verbergen het is het kind in mij dat in spanning luistert totdat de wind draait alsof hij mij moet tergen…

Degene die het hardst riep dat ik moest ophouden met schrijven had zeker heel wat te verbergen! De angst tot openheid, eerlijkheid en oprechtheid heeft heel wat mensen het verkeerde pad op doen gaan...…