Alle inzendingen over verpozing

M'n weg gaat echter geenszins over rozen: ik moet algauw onaangenaam verpozen. 't Is jammer, maar het daluur is voorbij. De torenklok geeft thans het spitsuur aan: de hoogste tijd om in de rij te staan.…

Onaantastbaar glijden donzen aquarellen in trage metamorfose langs het blauwe linnen Sierlijk gesluierde bruiden een witbebaarde reus hier en daar wat elven verpozen aan het azuur De kwast gedoopt in grauw over wit gestreken lost pittoreske vormen op in een stilleven van nevel…

Veranderden de uitverkiezing in een klucht Waarin de IJdelheid en Hoogmoed graag verpozen Ik heb in, aan óf onder de gordel (van de grachten) Een Nicht nog nimmer dee-, dan wel ootmoed zien betrachten.…

Ik heb een ieder doen verbazen dat ik niet mezelf vergat alsof ik nieuw leven kreeg ingeblazen was dit blijkbaar wat ik nodig had: Opnieuw heb ik gekozen voor een ervaring zonder grens waar binnen gevoel en verstand verpozen als in ieder medemens Ik ben volop aan het genieten en in redelijke balans beleef ik de mooiste dingen geef dit…

Hier en daar bespeur ik een balkon of een tuin achter een huis waar uitbundige en verwilderde groene gewassen tot rust en verpozing dienen. In de avond branden er lichten in de veranda´s. Hier wordt het leven geleefd en hier wordt het gevierd.…

In de kamer die uitzicht bood op een binnenplaats en op een feeërieke tuin waar het zomers goed verpozen moet zijn, knutselden we ook dit jaar samen aan de kerstkaarten.…

het hart van de rozen klopt de knoppen lokken de lente komt verpozen maart roert een wolk van sneeuwvlokken achter zijn staart de winter smelt weg weldra mis ik de open haard ik doe niet wat ik wil wacht maar op april kunnen we samen plannen beramen samen onze eigen zin ik denk aan je bikini zou de zomer passen?…

de zon schijnt regenbogen en de bui druppelt wat na het hoosde maar de wind zocht zijn verpozing in wat vlagen en dan gaan de zon schijnt randjes aan de grijze wolken streept banen met zijn licht ze geeft de dagen overzicht en doet op tijd de horizonnen dicht de zon schijnt haar verhaal tekent voor het leven als zij haar warmte heeft…

zon schijnt regenbogen en de bui druppelt wat na het hoosde maar de wind zocht zijn verpozing in wat vlagen en dan gaan zon schijnt randjes aan de grijze wolken streept banen met zijn licht ze geeft de dagen overzicht doet op tijd de horizonnen dicht zon schijnt haar verhaal tekent voor het leven als zij haar warmte heeft gegeven…

lange uren moest ik stil zijn met de stille gemeente omspoeld door het woord snel vertrok ik dan naar de ceder op de libanon waar ik tussen de wortels afdaalde in het verwulft daar flakkerde een kaars en zag een kruisspin toe op het vullen van botervaten met hazelnoten rozenbottels appels en sleedoornpruimen na ter verpozing…

In een lange rij overhuiven bomen met fris groen gebladerte de bezoekers die hier opgewekt verpozen en zwarte parasols bieden bescherming tegen de uitbundige zon. De nabijgelegen Heikese Kerk doet van zich horen met de sonore klank van haar klokken en later overspoelt het vrolijke carillon de stad met een lieflijk aandoend lied.…

’t Is bijna vijf uur in de morgen Nog dekt het zwart de sluimer zacht En weet zich in haar veilig geborgen Die zich liet wiegen door de nacht Ik sliep de slaap der rustelozen Niet meer dan enk’le korte uren Waarin ik even mocht verpozen Een droom, hoe kort slechts zou zij duren O, mocht ik toch eens langer blijven Waar vredig dromen mensen…

een man is niet geschapen om te slaven zijn leven is een aangenaam verpozen op plekken die hij zelf heeft uitgekozen banken, bedden, kroegen om te laven wil jij me alsjeblieft niet confronteren met zaken uit het dagelijkse leven de schepper heeft mij een talent gegeven die gave is te mooi om te negeren dus wil je voor me zorgen alle dagen…

Metronomisch kabbelde je interesse maar wat voort 't klotste, schuimde en betastte m'n lippen spoelde tevergeefs tegen m'n kade aan tot eb opkwam en ik begon te missen wat zo'n ritme verdoven kan Schor smeekte m'n verstand maar die golven bleven botsen en woorden ongehoord zo ging ik wat verpozen na dit akkefietje en schudde…

Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

de zon verwarmt mijn gezicht moe en leeg leg ik mijn hoofd neer op het papier in de hoop dat de woorden vanzelf zullen verschijnen de warmte brengt me in een trance in de veronderstelling dat dit alles ooit wel goed zal komen distantieer ik me van alles schakel licht en geluid uit om even te kunnen verpozen in de duistere wereld…

Enkele ouderen, mogelijk patiënten, verpozen hier bij een kop koffie en ze babbelen wat met elkaar. In een klein kastje bij de toonbank staat wat gebak uitgestald. Ik kies daaruit een slagroomgebakje en neem aan een tafeltje plaats. Een oudere mevrouw nadert en merkt op "dat ik me aan het verwennen ben" "Bent u hier patiënte?…

de klok slaat zonde draait de waarheid dol wie heeft haar opgewonden maakt de hel zo vol heiligen verpozen zich in het licht van glas in lood ze staan al jaren op pilaren betreuren eeuwenlang hun dood zondaars kennen geen genade woekeren dicht bij de grond zij belijden steels en schuchter onschuld met de mond ze hebben lak aan…

Kroon der schepping, wilt gij hier verpozen Op uw speurtocht tussen wieg en graf? Sociologen, kom maar wijsheid winnen. Psychologen, tracht gerust te spieden. Boor uw blik in wat reeds vaag zich toont!…

Mijn leven is een aangenaam verpozen, een ander krijgt de schillen en de dozen. ------------------------------------------------------- uit: 'Hopper's Holland' 1973…

Nu vul die vaas met gele oktoberrozen, Leg blauwe druiven op die blanke schaal, Tussen de trossen laat de perzik blozen Als avondrood en loof als bloedkoraal Van wilde wingerd blij mijn blik verpozen, Die symfonieën zoekt in kleurentaal.…

appartementen zijn kennelijk nauwelijks toereikend om het tegenwoordig ogenschijnlijk algemeen voorkomende verschijnsel van de schrijnende en bijna ondraaglijke eenzaamheid te bestrijden Daartoe bevindt zich echter aan de voet van de genoemde flats een kleine witte keet die soelaas biedt voor de bewoners met creatieve en sociale activiteiten en verpozingen…

Als je voorbij ging verkleurden perken jonge rozen schitterde ’t licht in je ogen als het Loosbroeks Diep wanneer je sprak leek elk woord voor mij gekozen je gezicht waarvan ik droomde als ik naast je sliep en ik prees Hem die met de lucht en ‘t water jou schiep want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen de ochtenden liepen over van…

In de zomer verpozen mensen op het terras dat vanuit de verte gemeubileerd lijkt als een poppenhuis met petieterige rieten stoeltjes en tafeltjes Interieur en menu van deze gigantische stenen kolos blijven voorlopig voor mij nog mysterieus en onbekend......…

In de zomer kunnen mensen verpozen op het terras dat vanuit de verte gemeubileerd lijkt als een poppenhuis met petieterige rieten stoeltjes en tafeltjes. Interieur en menu van deze gigantische stenen kolos blijven voorlopig voor mij nog mysterieus en onbekend.…

Even lekker verpozen met een glaasje rode wijn, en kijken naar het vlammenspel. Ik zucht. Ok, geen open haard, maar misschien dan toch dat glaasje...? Ik bedenk me geen twee keer. Ik trek een flesje open, leg me languit op de bank en zet de tv aan. De kat legt zich aan mijn voeten en likt zijn pootjes. Dan rolt hij zich op en valt in slaap.…

Men kan verpozen in tal van onderkomens en prachtige, kunstig uitgevoerde souvenirs aanschaffen. Op deze winterse dag zijn tal van jonge gezinnen het park komen bezoeken en tal van trotse en liefhebbende ouders wijzen hun kinderen op de wilde dieren.…

Zittend op de vleugels van mijn dromen Aangekomen in jouw paradijs Jij ontvangt mij met open armen, terwijl Jouw handen mijn rug masseren Zachte vingertoppen raken mijn hart Jouw huid als perzik, zo zacht en soepel Een lichaam te beminnen voor eeuwig en altijd Onvoorstelbaar mooi jouw ronde borsten Heerlijk en lekker na een aangenaam verpozen…

De mensen die niet meer op aarde waren zochten heil in de geneugten van een bitterzoete verpozing. Ook Bjarne had hier eigenaardige gedachten over. Wat zou er waar zijn over een leven na de dood. Hij dronk zijn wijn liever tijdens zijn leven, ook al dacht zijn ex-vriendin Astrid daar vaak anders over.…